Asset 14

Mijn tweede brein

Column: Mijn tweede brein

Het is een veelgehoord advies: je moet goed naar je lichaam luisteren. Maar soms zijn al die signalen zo saai, en is de buitenwereld veel leuker. Een paar weken geleden zat ik een audio-interview te editen en het ging zo lekker, dat ik uren achter elkaar in opperste concentratie naar het scherm bleef staren, zonder te eten, te drinken of naar de wc te gaan. En oké, ik had ook niet gedoucht, maar dat kwam doordat ik geen tijd had om de boiler te repareren.

Natuurlijk werd ik hierna ziek. Het is ironisch dat ik de uren die ik win door blind door te werken, uiteindelijk toch altijd weer moet inhalen door uitgeteld op de bank te liggen. Je kunt de tijd niet verslaan.

Met name het negeren van de stoelgang kwam me duur te staan. Het is onzin om te doen alsof ‘ik’ en ‘mijn lichaam’ twee verschillende entiteiten zijn. Wetenschappers noemen het maagdarmstelsel de laatste jaren ook wel ‘het tweede brein’. Dit negen meter lange kanaal bevat honderd miljoen neuronen, en blijkt ingenieuzer en invloedrijker te zijn dan we altijd dachten. Spanning kan ons buikpijn bezorgen, maar nu blijkt ook dat het andersom werkt: de processen (‘gedachten’) in onze darmen beïnvloeden onze gemoedstoestand.

De dokter bekeek de röntgenfoto’s van mijn buik en zei: ‘Bingo! Een ernstige verstopping’. Toen hij mijn gepijnigde blik zag, verborg hij zijn triomfantelijkheid snel weer. ‘Goed. Dat is onprettig.’ Maar toen hij de behandeling uitlegde, kon hij zijn opwinding opnieuw niet bedwingen. ‘We gaan je grondig laxeren. We gaan je helemaal leegmaken. Dat zal goed voelen!’ Hij wreef nog net niet vergenoegd in zijn handen.

Bij de apotheek was het heel stil. De Marokkaans-Nederlandse vrouw weigerde me aan te kijken en begreep mijn recept niet. ‘Dit is voor een darmonderzoek?’, vroeg ze iets te hard. Ik haatte haar, en schaamde me daar meteen voor vanwege haar hoofddoek – ik probeer als progressieve intellectueel juist altijd extra aardig tegen minderheden te zijn. Zonder verdere uitleg gaf ze me wat poederzakjes mee van een ander merk dan op het recept stond. Maar een apotheek is zo’n saai instituut dat je niet verwacht dat ze een fout kunnen maken.

De zakjes maakten het alleen maar erger. Ergens in mijn darmen stond Gandalf uit The Lord of the Rings met zijn staf op de grond te stampen: YOU! SHALL! NOT! PASS! Ik liep de hele dag te kreunen en schuifelde als een verkrampt oud mannetje door het huis. De volgende dag begon het weekend, het deel van de week wanneer kleine medische klachten de tering kunnen krijgen.

Ik heb tijdens depressieve periodes vaak nagedacht over het concept van loslaten. Hoe besluit je om iets wat je dwars zit, te laten gaan? Maar in het geval van je tweede brein is het allemaal wat concreter. Er zat iets in de weg dat ik had genegeerd, en ik kon precies voelen waar het zat.

Na de marteling van het weekend kon ik eindelijk het goede middel halen. De sessie zou vijf uur duren. ‘s Avonds dronk ik de twee liter water met chemische aardbeiensmaak, en een liter koude rooibosthee. Na een uur voelde ik me een verdronken lijk dat opgezwollen uit het water is gevist. Klotsend als een waterbed bracht ik het zoveelste glas naar mijn lippen. Na twee uur begon het grote loslaten. De rest van de nacht rende ik elke tien minuten tussen de bank en de wc heen en weer en zag ik mijn spanning en zorgen in waterige explosies voorbijkomen.

Ik zweer dat ik vanaf nu echt altijd zal luisteren. Naar mijn eerste, tweede of fucking zesde brein. Het spijt me dat ik ongehoorzaam ben geweest, het spijt me zo.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer