Asset 14

Hack je lichaam

We leven in slimme tijden. Net als onze telefoons zijn ook wij smart geworden. Wie de documentaires Super Size Me en That Sugar Film erop nakijkt, moet ook concluderen: we leven in ongezonde tijden. Net als onze telefoons liggen wij smart people voortdurend aan de oplader, het infuus. Geen kwart of halve dag gaat voorbij, of we zijn weer leeg en op zoek naar een nieuwe dosis vlugstroom.

Ergens willen we wel gezond eten. We worden gewoon op allerlei manieren tegengewerkt. Groente snijden is een suffe en trage bezigheid, koken is überhaupt een doorn in de agenda en fruit is nooit precies rijp genoeg. Van energydrink, zoete granaatappeldrink, koeksnoep, brood en beleg, nicotine, alcohol en pity fucks moeten we het niet hebben. Met de sprintjes die we daarmee trekken, gaan we de marathon van het leven niet uitlopen, al denken we van wel. Zo zijn we biologisch nu eenmaal bedraad. In schaarse tijden heel nuttig, in overvloedige tijden al snel dodelijk. 'We’re wired for eating healthy', zei nooit iemand in de 21e eeuw. Ons lichaam is een zelfmoordmachine geworden, die door suiker, vet en zout wordt aangejaagd.

veggies

Afbeelding: James Peale - Still Life: Balsam Apple and Vegetables via metmuseum.org

De mensen van Unox en Doritos laten die wetenschap niet onbenut. We zijn, zou je kunnen zeggen, gehackt door de voedingsindustrie. Hersenwetenschappers die vandaag de dag iets over het brein willen leren, dictators en Mark Rutte, allen zouden in de leer kunnen gaan bij marketeers van de grote merken. Die weten exact hoe ze de grijze massa in ons brein regenboogkleuren kunnen laten spuiten. Wie de hersenen beheerst, heeft geen leger, propaganda of verkiezingsbeloftes meer nodig.

Onvoorwaardelijk verloren zijn we overigens niet. Iedereen kent wel iemand die gezond eet en/of leeft. Sport, groente en fruit, water, af en toe wat rust. Het kán. Er schijnen reële voordelen te zijn. Een vage notie hebben we daar wel van: meer energie, minder buik- en hoofdpijn, minder vet onder vel, een betere conditie. Maar waarom nog een poging doen, als alle andere pogingen al mislukt zijn?

Dat is nihilistisch. Ga de uitdaging aan. Wat hebben de onderdelen van het volgende lijstje gemeen? Andijvie. Dille. Munt. Boerenkool. Bleekselderij. Rode bessen. Bosbessen. Peer. Inderdaad, ze zijn gezond en je eet ze nooit. Een openbaring wellicht, maar je kunt ze met ingang van nu dagelijks eten, als ontbijt. Zonder enige moeite. Met een glimlach zelfs. De moderne maatschappij heeft ons namelijk een manier gegeven het lichaam terug te hacken. De groene smoothie. Of de blender, die al het werk doet.

Gooi groene bladgroentes, fruit en melk in de shredder. Voeg havermout en lijn- of chiazaad toe. Zet AAN. Laat brommen dat ding, een seconde of twintig. Schenk over in een glas, gooi in je kanalen, absorbeer al het goede dat in vloeibare vorm sneller wordt opgenomen. Vergeet de havermout niet, anders hakken die vloeibare suikers er iets té hard in. Van de groente proef je overigens niets, fruit is een natuurlijke smaakmaker.

Geen blender? Halen, vandaag nog. Morgen ben je jezelf dankbaar. Want wie zijn lichaam hackt, krijgt zijn geest cadeau.

Ron Vaessen (1987) schrijft aan zijn debuutnovelle en is redacteur bij het Tilburgs universiteitsblad Univers.

Mail

Ron Vaessen (1987) is wetenschapsjournalist en zint op een debuutnovelle.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer