Asset 14

Inferno onder de roltrap

Column: Inferno onder de roltrap

De roltrap naar spoor 16 is kapot, maar daar kom ik pas achter als ik erop wil stappen. Het is een van de weinige dingen die me fysiek echt vervreemden: op een roltrap stappen die stilstaat. Mijn benen weten hoe ze een trap op moeten lopen en hoe ze op een roltrap moeten stilstaan, maar een roltrap als trap bewandelen maakt dat ik onhandig mijn voeten optil, ineens niet meer kan inschatten hoe hoog de treden zijn. Als de oneven treden van het begin eenmaal voorbij zijn en ik het ritme van de stilstaande roltrap te pakken heb, wordt het doodvermoeiend. Ik neem liever de gewone trap, die even ver omhoogloopt maar die ik om de een of andere reden veel gemakkelijker betreed.

De roltrap is voor mij lange tijd iets engs geweest. Hoewel ik nu begrijp dat het een machine is die logisch in elkaar zit, had ik als kind wilde fantasieën over hoe dat ding in beweging kwam. Vooral de roltrap in de V&D joeg me de stuipen op het lijf: tussen de metalen treden door zag ik groen licht flitsen. Omdat er onder de roltrap verlichting was, leek het me logisch dat daar beneden iemand daar aan het werk was en dat diegene licht nodig om te kunnen zien wat hij deed. Ik zag een reeks mensen voor me die de hele dag met de handen boven het hoofd de roltrap omhoog of omlaag duwden. Het werk van de roltrapduwers leek me een hel, maar ik koesterde tegelijkertijd bewondering voor zo’n systeem waarin iedereen een taak had.

Pas toen ik zelf begon te werken, kwam ik erachter dat best veel mensen in best veel situaties ook maar gewoon wat doen.

Dat blinde vertrouwen in de organisatie van de wereld om me heen heb ik lange tijd behouden. Mensen hebben taken en die taken voeren ze uit, omdat zij daar nu eenmaal in zijn getraind en het beste weten hoe ze iets moeten doen. Als mijn broodje in een broodjeszaak werd belegd op een manier die mij vreemd leek, dan was het vast raar en onhandig van mij dat ik dat anders deed. Een indeling van de schappen in de Albert Heijn moest wel goed doordacht zijn, ook al kon ik nooit iets vinden. Pas toen ik zelf begon te werken, kwam ik erachter dat best veel mensen in best veel situaties ook maar gewoon wat doen.

Zo vind ik als docent ironisch genoeg eigenlijk alle cursussen didactiek die ik tot nu toe heb gevolgd slecht. Mijn vader werkte jarenlang als behandelend psycholoog, zonder ooit een GZ-opleiding te hebben afgerond (in de jaren ’90 konden dat soort dingen nog). Voor de school waar ik werk maak ik ieder jaar een kwaliteitszorgagenda. Nadat ik versie 1 gemaakt had, zag ik al mijn taken voor me en had ik het gevoel dat iemand me erop aan ging spreken als ik ze niet allemaal uitvoerde. Wat bleek: de enige die naar die agenda keek was degene die hem verzonnen had, namelijk ikzelf.

Met zware benen stap ik de roltrap op. Na mijn eerste onhandige stappen richting perron 16 draai ik me om en loop terug over de verstilde metalen treden, zodat ik alsnog de gewone trap kan bewandelen. Zo rommel ik me een weg door het station heen, ongeorganiseerd, maar in de geruststellende wetenschap dat zich onder de roltrap geen groene inferno bevindt.

Mail

Eva van den Boogaard is literatuurwetenschapper, docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd. Haar verborgen talent is slapen en haar minder verborgen talent twijfelen. Ze rent graag langs de Vecht, zingt met karaoke het liefst George Michael en droomt van een Heilige Birmaan als huisdier.

Dymphie Huijssen (1995) is een illustrator en animator die zich bezighoudt met het visualiseren van complexe gevoelens. Haar werk kenmerkt zich door een zekere elegantie, kwetsbaarheid en een tikkeltje melancholie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Ondraaglijk gewicht

Ondraaglijk gewicht

Een opmerking van een kennis activeert bij Aisha een stroom van onzekere gedachten. Waarom wordt ons zelfbeeld zo beïnvloed door externe standaarden? Lees meer

Wegwerpliefde

Wegwerpliefde

Liefde overwint niet alles, en zeker niet het kapitalisme, merkt Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 7

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel vier. Lees meer

Une Belle Histoire

Une Belle Histoire

Als Aisha haar moeder vertelt over haar vakantieplannen in Bretagne reageert ze nuchter. ‘Dan kun je gelijk wel tante Ans uitstrooien’. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 6

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel drie. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 3

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel twee. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel een. Lees meer

Zeggen dat ik schrijver ben

Zeggen dat ik schrijver ben

Voorafgaand aan een netwerkevenement besluit Eva dat het maar eens afgelopen moet zijn met haar heimelijke schrijverschap. Lees meer

Geesten uit mijn datingverleden

Geesten uit mijn datingverleden

In de digitale wereld komt Aisha haar ex-dates nog regelmatig tegen. Ze posten sportschoolselfies, krijgen een puppy, of een baby. Hoe zou het zijn als ze met hen samen was gebleven? Lees meer

‘Sexy, dat beenhaar’

‘Sexy, dat beenhaar’

Ongeschoren vrouwenbenen zijn voor sommige mannen 'een dingetje'. Maar Eva is wel klaar met al dat gedoe, en in het café waar ze zit blijkt ze daarin niet de enige. Lees meer

Mijn roodbewangde gezicht 2

Mijn roodbewangde gezicht

Het bekijken van jeugdfoto's dwingt Eva te reflecteren op één van haar onbewuste mechanismen: blozen. Lees meer

:De on//smakelijke week: De smakelijke aarde

De on//smakelijke week: De smakelijke aarde

Sinds vorig jaar voelt Aisha soms de behoefte om zand te eten. Ze gaat op zoek naar waar dit vandaan komt en hoe cultureel bepaald is wat we eetbaar vinden. ‘Is mijn zandbegeerte niet gewoon een hunkering naar verbinding naar iets dat ik ergens ben kwijtgeraakt?’ Lees meer

Mannen die over zichzelf praten

Mannen die over zichzelf praten

Na een aantal dates met een op zich interessante man twijfelt Eva of ze nog wel een keer met hem moet afspreken. Het probleem: hij praat te veel over zichzelf. Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier! 

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €2,50 per maand en ontvang in maart je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer