Asset 14

Held

Column: Held

Ik heb een superheldsyndroom. Als de boodschappentas van een huisvrouw openscheurt, ben ik er als de kippen bij om de sinaasappels en komkommers bij elkaar te rapen, terwijl ik intussen de apathische toeschouwers stuk voor stuk hoofdschuddend aankijk. Tijdens het uitgaan blijf ik vaak in een steegje hangen bij een verdachte situatie. ‘Is alles oké?’ vraag ik het meisje dat tegen de muur gedrukt wordt. ‘Ja klootzak, dit is mijn vriend en ik hou gewoon van een beetje ruw zoenen. Als je daar nog langer blijft staan koekeloeren kun je een stoot voor je harses krijgen.’ ‘Oké, mijn diensten zijn hier niet nodig. Tabee.’

Het voordeel van dit soort heldendaden is niet alleen dat je iemand helpt, maar ook dat je middenin een verhaal terechtkomt.

Zo was er het meisje dat me ’s avonds op straat staande hield en wanhopig vroeg: ‘Kun je me helpen?’ Ik stapte geïntrigeerd van mijn fiets. ‘Ik heb ruzie met mijn vriend,’ zei ze. ‘Hij wil niet met me praten, maar ik weet zeker dat als hij me ziet, dat het dan goed komt. Snap je?’ Ik knikte gretig, hoewel ik het nog niet helemaal begreep. Toen onthulde ze haar opdracht: ‘Kun je misschien doen alsof je een pakketje komt bezorgen, zodat hij de deur opendoet?’ Dit was een perfecte klus voor mij. Ik heb bijzonder weinig spierkracht, maar ik kan wel goed stemmetjes doen.

‘Ja?’ sprak een chagrijnige jongen door de intercom. Met mijn beste Spaanse accent zei ik: ‘Allo mienier, iek heb één pakketje voor u?’ Het meisje stond vlak naast me, terwijl we gespannen wachtten. Toen klonk de zoemer en ging de deur open. Ze schoot naar binnen en fluisterde nog snel vanuit het donker: ‘Dank je.’ Toen ik wegfietste, bedacht ik me pas dat het nergens op sloeg dat ik om negen uur ’s avonds een pakketje kwam bezorgen, en dat ik helemaal geen Spaans accent had hoeven doen.

Niet ver daarvandaan heb ik een keer een man geholpen die op een brug vol op zijn gezicht was gevallen. Een mooi meisje was ook gestopt. Samen hielpen we hem overeind. Zijn gezicht zat vol bloed en zijn bril was afgevlogen. ‘Meneer, gaat het?’ vroeg het meisje. Het duurde even voor hij bijkwam, maar toen keek hij ons één voor één versuft aan en sprak na enkele tellen met een bekakt accent: ‘Jeetje jongens, wat is dit gênant.’ We veegden het bloed van zijn gezicht met een zakdoekje. Hij zei steeds: ‘Ach, wat zijn jullie lieverds zeg. Jullie zijn de grootste lieverds. Nee, het komt wel goed hoor.’ Terwijl hij naar zijn huis waggelde, bleef hij mompelen: ‘Wat gênant. Wat een lieverds.’

Maar het is niet altijd bevredigend om de held uit te hangen. Afgelopen weekend stond ik op een veerpont waar mensen hun fiets tegen een reling in het midden van het pad hadden gezet. Zodra de boot vertrok en een bocht maakte, flikkerde natuurlijk een van die fietsen om, half op het been van een gezette vrouw van middelbare leeftijd met een heel klein hondje op haar arm. Niemand deed iets, behalve de oudere vrouw met een droevig gezicht wier fiets het was, die snel opstond van haar stoeltje en haar zware rijwiel overeind probeerde te hijsen. Een tel later was ik haar aan het helpen.

De vrouw met het hondje stond met haar rug naar ons toe en bleef jammeren tegen niemand in het bijzonder: ‘Hij viel op mijn been. Au, au, op mijn been. Zag je dat?’ De fietseigenaar staarde de andere kant uit, totaal gegeneerd. Ik zei tegen de vrouw die zo openlijk bleef klagen: ‘Nou nou mevrouw, dat kan toch gebeuren?’ maar ze bleef zeggen: ‘Op mijn been, op mijn been.’ De fietsdame maakte met niemand oogcontact, ook met mij niet, ze staarde over het water en bleef naast haar fiets staan, die ze met beide handen strak aan het stuur vasthield. Ik ging maar weer zitten, alsof er niets gebeurd was.

Niemand zei: sorry. Niemand zei: geen probleem. En, belangrijker nog, niemand zei: bedankt.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Ondraaglijk gewicht

Ondraaglijk gewicht

Een opmerking van een kennis activeert bij Aisha een stroom van onzekere gedachten. Waarom wordt ons zelfbeeld zo beïnvloed door externe standaarden? Lees meer

Wegwerpliefde

Wegwerpliefde

Liefde overwint niet alles, en zeker niet het kapitalisme, merkt Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 7

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel vier. Lees meer

Une Belle Histoire

Une Belle Histoire

Als Aisha haar moeder vertelt over haar vakantieplannen in Bretagne reageert ze nuchter. ‘Dan kun je gelijk wel tante Ans uitstrooien’. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 6

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel drie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer