Asset 14

Held

Column: Held

Ik heb een superheldsyndroom. Als de boodschappentas van een huisvrouw openscheurt, ben ik er als de kippen bij om de sinaasappels en komkommers bij elkaar te rapen, terwijl ik intussen de apathische toeschouwers stuk voor stuk hoofdschuddend aankijk. Tijdens het uitgaan blijf ik vaak in een steegje hangen bij een verdachte situatie. ‘Is alles oké?’ vraag ik het meisje dat tegen de muur gedrukt wordt. ‘Ja klootzak, dit is mijn vriend en ik hou gewoon van een beetje ruw zoenen. Als je daar nog langer blijft staan koekeloeren kun je een stoot voor je harses krijgen.’ ‘Oké, mijn diensten zijn hier niet nodig. Tabee.’

Het voordeel van dit soort heldendaden is niet alleen dat je iemand helpt, maar ook dat je middenin een verhaal terechtkomt.

Zo was er het meisje dat me ’s avonds op straat staande hield en wanhopig vroeg: ‘Kun je me helpen?’ Ik stapte geïntrigeerd van mijn fiets. ‘Ik heb ruzie met mijn vriend,’ zei ze. ‘Hij wil niet met me praten, maar ik weet zeker dat als hij me ziet, dat het dan goed komt. Snap je?’ Ik knikte gretig, hoewel ik het nog niet helemaal begreep. Toen onthulde ze haar opdracht: ‘Kun je misschien doen alsof je een pakketje komt bezorgen, zodat hij de deur opendoet?’ Dit was een perfecte klus voor mij. Ik heb bijzonder weinig spierkracht, maar ik kan wel goed stemmetjes doen.

‘Ja?’ sprak een chagrijnige jongen door de intercom. Met mijn beste Spaanse accent zei ik: ‘Allo mienier, iek heb één pakketje voor u?’ Het meisje stond vlak naast me, terwijl we gespannen wachtten. Toen klonk de zoemer en ging de deur open. Ze schoot naar binnen en fluisterde nog snel vanuit het donker: ‘Dank je.’ Toen ik wegfietste, bedacht ik me pas dat het nergens op sloeg dat ik om negen uur ’s avonds een pakketje kwam bezorgen, en dat ik helemaal geen Spaans accent had hoeven doen.

Niet ver daarvandaan heb ik een keer een man geholpen die op een brug vol op zijn gezicht was gevallen. Een mooi meisje was ook gestopt. Samen hielpen we hem overeind. Zijn gezicht zat vol bloed en zijn bril was afgevlogen. ‘Meneer, gaat het?’ vroeg het meisje. Het duurde even voor hij bijkwam, maar toen keek hij ons één voor één versuft aan en sprak na enkele tellen met een bekakt accent: ‘Jeetje jongens, wat is dit gênant.’ We veegden het bloed van zijn gezicht met een zakdoekje. Hij zei steeds: ‘Ach, wat zijn jullie lieverds zeg. Jullie zijn de grootste lieverds. Nee, het komt wel goed hoor.’ Terwijl hij naar zijn huis waggelde, bleef hij mompelen: ‘Wat gênant. Wat een lieverds.’

Maar het is niet altijd bevredigend om de held uit te hangen. Afgelopen weekend stond ik op een veerpont waar mensen hun fiets tegen een reling in het midden van het pad hadden gezet. Zodra de boot vertrok en een bocht maakte, flikkerde natuurlijk een van die fietsen om, half op het been van een gezette vrouw van middelbare leeftijd met een heel klein hondje op haar arm. Niemand deed iets, behalve de oudere vrouw met een droevig gezicht wier fiets het was, die snel opstond van haar stoeltje en haar zware rijwiel overeind probeerde te hijsen. Een tel later was ik haar aan het helpen.

De vrouw met het hondje stond met haar rug naar ons toe en bleef jammeren tegen niemand in het bijzonder: ‘Hij viel op mijn been. Au, au, op mijn been. Zag je dat?’ De fietseigenaar staarde de andere kant uit, totaal gegeneerd. Ik zei tegen de vrouw die zo openlijk bleef klagen: ‘Nou nou mevrouw, dat kan toch gebeuren?’ maar ze bleef zeggen: ‘Op mijn been, op mijn been.’ De fietsdame maakte met niemand oogcontact, ook met mij niet, ze staarde over het water en bleef naast haar fiets staan, die ze met beide handen strak aan het stuur vasthield. Ik ging maar weer zitten, alsof er niets gebeurd was.

Niemand zei: sorry. Niemand zei: geen probleem. En, belangrijker nog, niemand zei: bedankt.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers