Asset 14

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren.

Ik kijk uit op een steeds groter wordende zee aan felgekleurde kinderschoenen. Ze komen uit een grote vrachtwagen, twintig paar per vuilniszak, aan elkaar gebonden waar mogelijk. De organisatie is gestroomlijnd, dit is niet de eerste keer. Ongeveer vijftig vrijwilligers zetten de paren in keurige rijen. In sommige schoenen worden knuffels gezet. Giraffen, Winnie de Poohs en grote beren staan nu in de schoenen die verder altijd leeg zullen blijven. Kleine kinderen rennen tussen de rijen door, oudere kinderen helpen met het neerzetten. Omdat er ondertussen al zo veel kinderen zijn overleden in Gaza wordt al tijdens het opzetten begonnen met het voorlezen van de namen. Vrijwilligers wisselen elkaar af tegen de achtergrond van een zeil waarop ‘Let Gaza live’ staat. Het aantal overleden kinderen heeft de print ondertussen ingehaald, terwijl ik kijk wordt het getal 14.000 overgeplakt met een A4-tje met '15.000'.

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 1

Soms zijn demonstraties behapbaar, hebben ze een duidelijk doel, en weten ze met dat doel één pilaar omver te werpen, in de hoop dat er meer zullen volgen. Zo zijn er bijvoorbeeld de aanhoudende demonstraties tegen Booking.com. De demonstraties tegen dit bedrijf voelen anders dan de vele sit-ins en de grote wandeldemonstraties. Anders dan het bezetten van universiteiten en het delen van informatie op sociale media. Dat voelt vaak vooral als het proberen om een vuur te doven met je eigen tuf: best onmogelijk. Na zo’n actie voel ik me vaak moe, uitgeput en best verdrietig. Wat heeft dit voor zin?

Maar niet bij de demonstraties tegen Booking.com.

Dit is een prachtig stukje gaslighting, geschreven door de marketingafdeling, die duidelijk niet in contact staat met de realiteit van wat Booking eigenlijk doet

Deze demonstraties worden georganiseerd door een vrij nieuwe coalitie van Workers For Palestine, XR Justice Now en BDS. BDS is een organisatie die is ontstaan vanuit Palestina, en heeft ondertussen wereldwijd groepen vrijwilligers die allemaal het doel van een vrij Palestina nastreven door Boycots, Divestments and Sanctions (BDS). BDS is hierbij uitgesproken geweldloos. BDS had Booking.com al op haar radar sinds 2019, toen een rapport van Amnesty International Booking.com noemde als een van de partijen die profiteert van illegaal bezet gebied in de Westelijke Jordaanoever. Dat is de plek waar Israëlische kolonisten steeds meer illegale nederzettingen plaatsen, en waar ze Palestijnen dus nog verder van hun eigen land verdrijven en hun huizen en bedrijven vernietigen. Ook daar worden Palestijnen gedood door bezetters, ook daar zijn kinderen doodgeschoten. De huidige campagne van BDS heet B.Honest, en roept op tot 'creatieve, geweldloze, impactvolle protestacties tegen Booking.com'.

Booking is van oudsher een Nederlands bedrijf, en heeft nog altijd haar hoofdkantoor in Amsterdam staan. Daar werken 6.500 medewerkers aan de verhuur van hostels, hotelkamers en B&B’s verspreid over de hele wereld. Dus ook op de Westelijke Jordaanoever. Het bedrijf staat al sinds 2020 op de zwarte lijst van de VN voor het faciliteren van de verhuur van vakantielocaties in illegale nederzettingen op Palestijns gebied. Booking draagt hierdoor actief bij aan de schending van mensenrechten, en profiteert hier dus ook nog eens flink van. Dit ontkennen ze overigens zelf, volgens hun website hebben ze mensenrechten zo hoog in het vaandel staan dat ze zelfs een ‘Human Rights FAQ’ hebben. Daarin staat onder andere: ‘As set out in our Human Rights Statement, we are committed to respecting and promoting human rights wherever we do business. As one of the world’s leading digital travel companies, we respect the human rights of our stakeholders by seeking to avoid infringing on the rights of others and working to address adverse human rights impacts with which we are involved.’ Dit is een prachtig stukje gaslighting, geschreven door de marketingafdeling, die duidelijk niet in contact staat met de realiteit van wat Booking eigenlijk doet. Het faciliteren van de verhuur van hotels op illegale bezette gebieden valt niet onder het respecteren van mensenrechten.

Al sinds het begin is er een grote groep medewerkers die actief vraagt om hulp voor acties tegen hun eigen werkgever. Zij willen graag werken bij een bedrijf dat mensenrechten daadwerkelijk belangrijk vindt, in plaats van alleen te doen alsof

Sinds 7 oktober is de campagne tegen Booking in een stroomversnelling gekomen. Er zijn ondertussen al meerdere acties geweest, waaronder flyeracties, om Booking-medewerkers op de hoogte te brengen van waar hun bedrijf onder andere hun geld vandaan haalt, er was een demonstratie waar tientallen medewerkers bij aansloten, en een boodschap werd 's nachts geprojecteerd op NEMO, tegenover het Booking-kantoor, met ‘STOP PROFITING FROM ILLEGAL SETTLEMENTS!!’. Na geen van de acties besloot Booking om te stoppen met de verhuur van de locaties op de West Bank.

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

De acties die worden uitgevoerd tegen Booking worden gesteund door de eigen medewerkers van het verhuurplatform. Al sinds het begin is er een grote groep die actief vraagt om hulp voor acties tegen hun eigen werkgever. Zij willen graag werken bij een bedrijf dat mensenrechten daadwerkelijk belangrijk vindt, in plaats van alleen te doen alsof.

Booking heeft gereageerd op de zorgen van de organisatoren van de B.Honest-campagne met een e-mail waarin ze vooral de voordelen van reizen voorop stellen, en zeggen dat reizigers zelf de keuzes mogen maken waar zij naartoe willen gaan. Daarbij wordt niet ingegaan op het feit dat ze op de zwarte lijst van de VN staan, noch op het feit dat Booking profiteert van de verhuur van deze locaties. In plaats daarvan geven ze aan dat ze continu in gesprek zijn met ‘experts van zakendoen en mensenrechten in de regio’. Wie die mensen zijn, en of dat toevallig Israëlische kolonisten zijn, wordt niet duidelijk gemaakt.

Bij deze demonstratie voelt het alsof ik niet tegen Goliath zijn scheen aan schop, maar hem in de ogen aankijk, en dat voelt best eens goed

Afgelopen woensdag 8 mei vond de meest recente actie tegen Booking plaats: in samenwerking met Plant een Olijfboom en Een Ander Joods Geluid worden er 15.000 paar schoenen geplaatst voor de deur van het hoofdkantoor in Amsterdam. Eén paar voor elk kind dat sinds 7 oktober is gedood door Israël. Hun namen werden voorgelezen. Zo word er aandacht gevraagd voor de genocide die momenteel plaatsvindt in Gaza, en wordt Booking eraan herinnerd dat zij geld verdienen aan gestolen Palestijns land. Booking was vooraf al op de hoogte van de actie, maar heeft op moment van schrijven nog geen reactie gegeven.

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

Na elke tien minuten rinkelt de voorlezer met een belletje, iemand anders neemt het dan van hen over. De nieuwe voorlezer legt uit dat er elke tien minuten een kind wordt gedood in Gaza:

Nour, 17 jaar
Wallid, 16 jaar
Youssef, 6 jaar
Sama, 14 jaar
Ahmed, 12 jaar
Islam, baby
Sara, 7 jaar

Nieuwe acties komen eraan; er werd mij verzekerd dat er een diversiteit van verschillende tactieken gebruikt gaan worden, die allemaal passen binnen de kernwaarden van BDS. Ook bij deze acties zal ik aanwezig zijn. Natuurlijk blijf ik ook naar andere demonstraties gaan, maar bij deze demonstratie voelt het alsof ik niet tegen Goliath zijn scheen aan schop, maar hem in de ogen aankijk, en dat voelt best eens goed.

Verantwoording: Voor dit artikel sprak ik met een van de organisatoren van de acties tegen Booking. Diegene gaf achtergrondinformatie over de verschillende acties die al waren geweest, en over de acties die nog zullen komen. Ook spraken we over de behapbaarheid van deze specifieke acties, en over hoe fijn dat is.

Het Actiefonds en Hard//hoofd slaan de handen ineen voor de rubriek 'Vanaf de barricades' en laten activisten uit verschillende landen aan het woord over hun inspirerende werk. Zo brengen we activisme dichterbij en schijnen we nieuw licht op de strijd voor systeemverandering wereldwijd.

Mail

Juul Kruse is chef Essay en Opinie bij Hard//Hoofd en schrijft soms ook.

Dominique Chabot is professioneel muzikant, kunstenaar en maakt mooie foto’s. Ze onderzoekt verbanden en verbinding tussen mensen in haar kunst.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tmettigh x tseghnas 8

Tmettigh x tseghnas

'Ontvreemd en onthéémd,' schrijft Imane Karroumi El Bouchtati over Riffijnse sieraden. Wat betekent dit zilver voor haar en haar identiteit? Lees meer

Neil Armstrong (they/them) 1

Daar ben je, hier zijn we

BredaPhoto, Pride Photo en Tilt organiseerden de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’ en vroegen vier queer auteurs een brief te schrijven aan een geportretteerde. Vandaag lees je de brief van Ayden Carlo: 'Dit hier lijkt helemaal niet over jou te gaan en dat is precies waarom ik je schrijf.' Lees meer

We herkennen vroege signalen van partnergeweld, maar als een bevriende staat geweld pleegt zijn we ineens stekeblind

We herkennen vroege signalen van partnergeweld, maar als een bevriende staat geweld pleegt zijn we ineens stekeblind

Wat als je ogen werken, maar je de patronen niet herkent? Marthe van Bronkhorst kijkt terug op een week van sneeuw en ICE. Lees meer

Neil Armstrong (they/them)

Neil Armstrong (they/them)

BredaPhoto, Pride Photo en Tilt organiseerden de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’ en vroegen vier queer auteurs een brief te schrijven aan een geportretteerde. Vandaag lees je de brief van Trijntje van de Wouw: ‘Ze zoeken zo hard naar buitenaardse wezens dat ze niet zien hoeveel er nog te ontdekken valt recht voor hun neus.’ Lees meer

 1

Beste Dimitri

In november 2025 organiseerden fotofestivals BredaPhoto en Pride Photo samen met Tilt de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’. Daarin onderstreepten en vierden we het belang om in alle vrijheid te kunnen zijn wie je wilt zijn. Vier queer auteurs schreven een brief aan een van de geportretteerden. Lees meer

Taal als brug tussen AI en de menselijke creatie

Taal als brug tussen AI en de menselijke creatie

In een wereld waarin talen verdwijnen en technologie oprukt, stelt Axel Van den Eynden de vraag: kan AI een dode taal weer tot leven wekken? In een reflectieve zoektocht onderzoekt hij de (on)macht van digitale vooruitgang, en de verbindende kracht van taal, verhalen en woorden. Lees meer

Het is tijd om op een totaal andere manier naar de wereld te kijken

Het is tijd om op een totaal andere manier naar de wereld te kijken

Wat is magie? Een mysterieuze familiering gaf Marthe van Bronkhorst een ander perspectief. Lees meer

Lees dit boek vooral niet

Lees dit boek vooral niet

Wat doe je als je een boek leest dat totaal schuurt met je wereldbeeld, maar wel goed geschreven is? Dit overkwam boekenblogger Maartje van Tessel, toen ze een berichtje kreeg van een debutant met de vraag of ze zijn boek wilde lezen. Het zet haar aan het denken over wat literatuur kan en mag zijn. Lees meer

Waarom stellen journalisten zo weinig vragen?

Waarom stellen journalisten zo weinig vragen?

Bij de media heerst ziekte, journalisten stellen te weinig vragen. Fausto en Marthe van Bronkhorst komen met een behandelplan. Lees meer

Essaywedstrijd: 'Dat is dan jouw waarheid' Hooray for the Essay 2026

'Dat is dan jouw waarheid' Hooray for the Essay 2026

In deze editie van Hooray for the Essay dagen we je uit om na te denken over waarheid. Reageer voor 19 januari. Lees meer

Politiek is de olifant in de kamer, maar modejournalistiek trekt de deur liever dicht

Politiek is de olifant in de kamer, maar modejournalistiek trekt de deur liever dicht

Mode lijkt glanzend en zorgeloos, maar er schuilt een wereld van politiek achter. Loïs Blank vraagt zich af: wie bepaalt eigenlijk welke verhalen verteld mogen worden? Wat gebeurt er met de progressieve stemmen van een bedrijf dat vooral voor de winst gaat? Lees meer

Suriname - van onafhankelijk land naar natie

Suriname - van onafhankelijk land naar natie

Op 25 november is het 50 jaar geleden dat Suriname onafhankelijk werd van Nederland. Kevin Headley bespreekt hoe de onafhankelijkheid van Suriname tot stand is gekomen en hoe het zich verder ontwikkelt tot natie: van politieke geschiedenis tot hedendaagse successen. Lees meer

De integratie-stok slaat wéér de ‘problematische Moslim’

De integratie-stok slaat wéér de ‘problematische Moslim’

'Een begrip als integratie lijkt een middel om te streven naar een inclusievere samenleving, maar dwingt in feite minderheden om hun culturele en religieuze identiteit op te geven.' Aslıhan Öztürk legt de retoriek bloot waarmee de integratie-stok dreigend boven het hoofd van generaties migranten wordt gehouden. Lees meer

Wifey material

Wifey material

Wifey of wervelwind, Madonna of hoer. Marthe van Bronkhorst had gehoopt dat dit binaire denken passé was, maar helaas, de emancipatietrein blijkt op dit spoor nog steeds haperen. Ik oefen een enorme aantrekkingskracht uit op één specifiek soort mensen: mensen van wie de favoriete contactfrequentie eens in het kwartaal is. Mensen van wie de love... Lees meer

Anders voel ik me zo oud 1

Anders voel ik me zo oud

In dit essay analyseert Loulou Drinkwaard de tegenstrijdige etiquetten die haar zijn geleerd of opgelegd: ‘Tussen u en jou in, zweef ik. De waarden van mijn vader in mijn ene hand en de waarheid van mijn moeder in mijn andere. Mijn oma deelt de kennis van ons moederland en ‘De Nederlander’ bepaalt wat hoort. Ondertussen vond ik een alternatief. Zullen wij elkaar vousvoyeren?’ Lees meer

:De herhaling van de zombie-apocalyps: Op zoek naar een alternatieve dystopie

De herhaling van de zombie-apocalyps: Op zoek naar een alternatieve dystopie

De zombie is een popcultuuricoon. En niet alleen tijdens Halloween! Series als The Walking Dead en The Last of Us volgen de gebaande zombiepaden. Volgens Anne Ballon hebben zombies méér narratief potentieel. In vernieuwende verhalen wordt onderzocht 'hoe wij als halfbewusten de wereld beleven, hoe we opgaan in systemen die we niet hebben gekozen, hoe we verlangen en met verlies omgaan.' Lees meer

Twee dagen

Twee dagen

Rocher Koendjbiharie belicht de verschillende paden die we tijdens de aankomende verkiezingen in kunnen slaan. Kiest Nederland opnieuw voor rechts, en strompelen we verder richting democratisch en moreel verval? Of kiest Nederland toch voor een samenleving waarin we omkijken naar elkaar? 'Alleen fascisten zien antifascisme als een bedreiging.' Lees meer

Vergeten vrouwen 1

Vergeten vrouwen

In dit essay schrijft Anne Louïse van den Dool over vrouwelijke kunstenaars die meer dan ooit in de schijnwerpers staan. Niet alleen hedendaagse makers, maar ook opvallend veel vrouwen die rond 1900 actief waren in de kunstwereld trekken veel aandacht. Met solotentoonstellingen over Suze Robertson, Coba Ritsema en Jo Koster laten musea zien waarom juist deze kunstenaars alsnog een plek in de canon verdienen. Lees meer

Wil de Nederlander opstaan alsjeblieft?

Wil de Nederlander opstaan alsjeblieft?

Wanneer de VVD pleit voor het bijhouden van gegevens over ‘culturele normen en waarden’ van mensen met een migratieachtergrond, over welke normen en waarden hebben ze het hier dan eigenlijk? Rocher Koendjbiharie neemt de eisen onder de loep die de politiek alleen stelt aan mensen die zichtbaar wortels elders ter wereld hebben. ‘Men wil geen vermenging van culturen en geen uitwisseling van gedachten. De echte eis is assimilatie en het afbreken van wortels.’ Lees meer

Roze, wit, blauw

Roze, wit, blauw

Rechtse en nationalistische partijen laten in hun nieuwste verkiezingsprogramma’s zien dat hun ruimte voor de lhbtqia+-gemeenschap altijd voorwaardelijk is geweest. Journalist Rocher Koendjbiharie legt uit: 'Homoseksualiteit en vrouwenrechten zijn binnen rechtse kringen vaak pas relevant wanneer ze in relatie tot migratie besproken worden.' Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €3 per maand en ontvang in maart je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer!