Asset 14

Vis

Als ze bij me is, heb ik het liefst dat ze huilt, dat ik haar hoofd tussen mijn handen kan nemen en haar tranen weg kan kussen. Een kort verhaal van Anne Everard.

1

We praten. Vooral zij praat. Ik kan alleen maar kijken naar haar mond, haar ogen, die glimmen als sardientjes, van de tranen. Haar stem klinkt dof. We zitten in bad. Haar borsten liggen op het schuim, haar tepels zachtroze op het wit. De badkamer is klam, warm. De lucht is gezwollen. Mijn tandenborstel naast die van haar.

Ze vertelt me over haar moeder. Dat is niet de eerste keer. Toen Vere tien was, neukte haar moeder elke avond een andere man. Soms vergat ze haar huissleutel. Dan moest Vere open doen. Want pappa mocht niks merken.

Nu vertelt Vere een ander verhaal, maar ik kan me niet goed concentreren. Haar wimpers fladderen als vogels, knipperen haar verdriet weg. Ze is mooi, met haar fijne, blonde haar, de onderkant nat van het water. Ik wrijf door mijn ogen, mijn mascara loopt uit. Ik kus haar, strijk met mijn hand langs haar wang, lik haar tranen op. Ze praat over een vis, zegt iets van dat ze die van haar moeder bij de derde ex door de brievenbus moest doen toen ze negen was, maar haar woorden glijden langs me heen.

2

Ik hou van haar. Maar meer nog hou ik van het idee van de liefde. Dat ze van me houdt. En dat ze me nodig heeft, dat ze niet kan leven zonder me. Dat ik het ben die ze belt en niet die jongen van vorig jaar, die op voetbal zat en die als ontbijt altijd twee boterhammen met pindakaas in haar keuken smeerde.

Als ze bij me is, heb ik het liefst dat ze huilt, dat ik haar hoofd tussen mijn handen kan nemen en haar tranen weg kan kussen. Dan glimlacht ze door haar tranen heen en weet ik dat ik het ben die haar gelukkig maakt, alleen ik en niemand anders.

Soms lijkt ze op een zielig klein vogeltje. Dat windt me op. Als ze blij is, glimmen haar ogen van plezier en krijgt ze dat kuiltje in haar wang dat me irriteert. Als ik haar warme lijf tegen me aan wil drukken, duwt ze me grinnikend weg. Haar lach maakt mij overbodig. Haar onbereikbaar.

Illustratie: Joost Dekkers

3

Ik tik op haar naam in mijn telefoon. Hij gaat over. Voor de vijfde keer die dag krijg ik haar voicemail. Ik steek een sigaret op, neem een diepe trek, druk hem uit in de asbak. Ik pak mijn telefoon. Voicemail. Het glas citroenlimonade dat ik net had ingeschonken, gooi ik tegen de muur kapot. Straaltjes limonade lopen als riviertjes langs het behang naar beneden.

Een uur later ligt het kapotte glas nog steeds in de keuken. De limonade is opgedroogd. Mijn telefoon licht op. Een sms. We moeten praten. Ik wil niet praten, niet daarover. Sigaret tussen mijn lippen. Ik hou de aansteker ervoor. Ik bel haar nog een keer, spreek in op haar voicemail dat ze de godverdomde tering kan krijgen. Er is as op mijn broek gevallen.

4

Toen ik vanochtend wakker werd, was de lucht donkergrijs. De zon bevlekte haar met watergele plekken. Met een vaatdoekje heb ik de muur schoongemaakt. De scherven opgeveegd. De percolator die op het fornuis staat verspreid een koffiegeur door het huis. Ik maak me op met de bruine oogschaduw die zo goed bij mijn groene ogen past, mijn haar in een rommelige staart. De koffie smaakt sterk, kruipt tot in mijn neus. Ik neem een slok, slik mijn pillen ermee weg. Mijn lijf ontspant zich, weet wat we gaan doen. Het is maar vijf minuten fietsen naar de visboer.

Mail

Anne Everard

Joost Dekkers

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer