Het eind der tijden is nabij. Gok op god." /> Het eind der tijden is nabij. Gok op god." />
Asset 14

Iets om de mensen mee te geven

Op zaterdag 30 juni vergaat de wereld. Op ons feest kun je overleven en een nieuw bestaan beginnen. In afwachting daarvan staan onze TIPS in het teken van het einde der tijden.

"Wars, famines, earthquakes, volcanic eruptions. It's all beginning to jell. In your own words, is there anything that can stop it from picking up momentum?”
“No.”
“You said it, I didn't. Floods, tornados, epidemics of strange new diseases. Is it a sign? Is it the truth? Are you ready?”

De telefoon gaat.
“Of ik nog een tip heb? Liefst een die verband houdt met het nakende einde der tijden? Poeh, daar vraag je me wat. Dan bedoel je dus eigenlijk: als je nog een allerlaatste tip hebt, 'voor de mensen', wat zou je ze dan 'willen meegeven.'”

“Liefst ook nog een beetje opbeurend? Dan valt 'probeer je te verzoenen met je eigen sterfelijkheid' zeker af? Toch niet onbelangrijk, maar goed. 'Probeer steun te vinden bij vrienden en familie,' klinkt trouwens niet veel beter.”

“Je weet wat Youp van 't Hek zei: 'Leef iedere dag alsof het je laatste is.' Maar Theo Maassen riposteerde terecht: 'Ik heb het een tijdje geprobeerd, wat een gedoe. Begrafenisondernemingen bellen en zo.' Ik zou zeggen: maak geen analoge foto's wanneer de tijd om ze te laten ontwikkelen je niet meer is gegund. Dat is een goede tip, maar misschien ook een beetje voor de hand liggend.”

“Misschien kan ik anders iets schrijven over Blaise Pascal. Hij beweerde in zijn Pensees dat je er maar beter vanuit kunt gaan dat God bestaat. Geloof voor het geval dat. De 'gok van Pascal' noemen ze het. Maar in het Frans klinkt het leuker: 'Le pari de Pascal'. Zijn argument gaat ongeveer als volgt: als God wel bestaat en je gelooft niet, ga je naar de Hel. Als God wel bestaat en je gelooft, dan ga je naar de hemel. Als God niet bestaat, maakt het niet uit wat je doet. Dat laatste is natuurlijk een beetje onzin, want het maakt voor het hier en nu wel uit wat je doet, daar had Blaise niet aan gedacht. Ook is het nog maar de vraag in welke god je dan moet geloven. Wiens geboden moet je dan gehoorzamen? Moet je op je laatste vrijdag vis eten? Geen varken meer aanraken? Vegetariër worden? Naar het oosten bidden? Koorknaapjes betasten? Daarover zegt Blaise eigenlijk vrij weinig.”

“Eigenlijk is het natuurlijk simpel. 1) Rook een lekkere sigaret. 2) Lees een goed boek. 3) Ga naar een leuk feestje. Het eerste regelen ze zelf maar. Dat laatste zorgen wij toch voor? En dat boek? Toen je belde zat ik door White Noise van Don DeLillo te bladeren. Het gaat af en toe ook over het einde der tijden, maar het is erg grappig. Hier nog een citaat. Hoofdpersoon Jack Gladney is net met zijn familie gevlucht voor een giftige rookwolk, en zit in een sporthal of iets dergelijks, wanneer hij wordt aangesproken door iemand die Pascal duidelijk niet nodig had gehad om het licht te zien.”

“'How do you plan to spend your resurrection?' he said, as though asking about a long weekend coming up.
'We all get one?'
'You are either among the wicked or among the saved. The wicked get to rot as they walk down the street. They get to feel their own eyes slide out of their sockets. You'll know them by their stickiness and lost parts. People tracking slime of their own making. All the flashiness of Armageddon is in the rotting. The saved know each other by their neatness and their reserve. He doesn't have showy ways is how you know a saved person.'
He handed me a pamphlet called 'Twenty Common Mistakes about the End of the World.'”

Mail

Jan Postma Jan Postma (Delft, 1985) is politicoloog, fotograaf, journalist, parttime einzelgänger en meer. Maar, voordat u zich een beeld denkt te kunnen vormen, toch vooral dat laatste.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer