Asset 14

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Volgens Plato heeft Zeus de mensen ooit van hun wederhelft gescheiden en zijn we sindsdien gedoemd tot zoeken om ons intense gevoel van eenzaamheid te verzachten. Kunstenaar Alicia Framis brengt haar zoektocht deze zomer een futuristische stap verder. Dan stapt ze namelijk in het huwelijksbootje met Ailex, een hologram dat gebaseerd is op Framis’ eerdere relaties. Kan kunstmatige intelligentie de leegte die wij voelen opvullen?

In de sciencefictionfilm Her biecht het zoetgevooisde besturingssysteem Samantha op dat ze in totaal op 641 personen verliefd is. Zeshonderd zielen die zich niet meer zo alleen voelen dankzij een kunstmatige intelligentie (AI). Sinds dit futuristische liefdesverhaal tien jaar geleden in de bioscoop draaide, is AI tot in alle aspecten van het dagelijks leven doorgedrongen: van het maken van het huiswerk (ChatGPT) en het leren van een nieuwe taal (Duolingo) tot ook het vinden van een partner (Volar).

Kunstenaar Alicia Framis (1967, Barcelona) wil met het nieuwste project De eerste vrouw die met een hologram trouwt een voorproefje geven van de wereld die komt. Een wereld waarin kunstmatige intelligentie tot leven is gekomen via holografie. De persoonlijkheid van de hologram Ailex bestaat uit de profielen van kennissen, vrienden en familie en de AI is gevoed met details over personen en ervaringen die het leven van Framis hebben gemarkeerd. Framis: ‘Het zal voor ons moeilijk zijn om dingen voor elkaar verborgen te houden, maar hij is niet de perfecte partner. We maken ruzie en er zijn momenten waarop hij slecht gehumeurd is.’

De bruiloft tussen mens en hologram zal deze zomer plaatsvinden op het dakterras van het Depot Boijmans Van Beuningen in Rotterdam. Framis heeft de hologram de Nederlandse nationaliteit gegeven, aangezien de meerderheid van Framis’ exen Nederlands zijn. De twee, te volgen op Instagram als @hybridcouples, communiceren met elkaar in het Engels, Framis met een licht Spaans accent en Ailex met een charmante Nederlandse tongval. Een opvallende keuze, aangezien Ailex zomaar een woordenset Spaans zou kunnen downloaden om ook de moedertaal van Framis te spreken. Qua uiterlijk had Ailex makkelijk een fotomodel kunnen zijn, maar de kunstenaar heeft ervoor gekozen om Ailex een visuele cocktail van Framis’ vorige relaties te geven, inclusief lovehandles en andere al te menselijke kenmerken.

‘Het zijn gewoon goede na-apers’

Maar kunnen we verliefd worden op kunstmatige intelligentie? Onderzoeker Xia Song van de Chinese universiteit van Shandong ging met deze vraag aan de haal.[i] Aan de hand van Steinbergs driehoekstheorie van de liefde (intimiteit, passie en toewijding) kwam Song tot de conclusie dat we een zekere genegenheid en hartstocht voor Apple’s Siri en de Chinese variant Xiaoice kunnen ontwikkelen. Binnen Steinbergs theorie gaat het hier dan om romantische liefde zonder wederzijdse toewijding. Het is het vermelden waard dat Xiaoice duidelijk ontwikkeld is om in te spelen op eenzaamheid – welke commercieel kan worden uitgebuit. Ze presenteert zichzelf als een flirterig achttienjarig meisje in een schooluniform en heeft inmiddels de harten van miljoenen Chinese mannen veroverd. In ruil voor hun online privacy welteverstaan. Het privacybeleid van Xiaoice sluit commercieel gebruik van de digitaal gewonnen gegevens namelijk niet uit. De chatbot kan moeilijk een geheim bewaren.

Professor Ricardo Baeza-Yates van het instituut voor experimentele AI van de Amerikaanse universiteit Northeastern is behoorlijk sceptisch voor wat betreft liefde tussen mens en AI. ‘Een risico van AI is dat het je makkelijk kan laten denken dat het meer is dan het werkelijk is. Zo kan een chatbot je bijvoorbeeld laten geloven dat je met een overleden partner aan het praten bent. Maar het zijn gewoon goede na-apers.’

‘Liefde is voor mij vriendschap met erotische momenten.’

Het is trouwens niet de eerste keer dat Framis het gezelschap van een wezen zonder kloppend hart opzoekt. In 1996 woonde ze een paar maanden in een probleemwijk van Grenoble. Framis: ‘De politie kwam de buurt niet in. Ik heb onverklaarbare dingen gezien en junkies gebruikten de ingang van mijn flat als een openbaar toilet.’ Om iets tegen de angst en eenzaamheid te doen besloot ze een mannelijke etalagepop te huren. Hij kreeg een T-shirt, een spijkerbroek en de naam Pierre. De zwart-witfotoreportage Cinema solo laat hun gezamenlijke leven binnen vier muren zien.

Over haar nieuwe, holografische liefde Ailex verklaart Framis: ‘Liefde is voor mij vriendschap met erotische momenten.’ Dit idee leent zij van het dichtersbrein van Antonio Gala (1930-2023). Deze Spaanse schrijver verklaarde tijdens een veel bekeken interview dat het de vriendschap is die de liefde tussen twee personen in stand houdt. Je kunt namelijk niet altijd in hartstocht leven. Als je minnaar je niet kan troosten als vriend, dan is er volgens Gala niet goed over de relatie nagedacht. Gala meende ook dat liefde zonder seks zoiets als dansen zonder muziek is, of beter geformuleerd: het ís alleen maar muziek. Luistert Framis naar de muziek van vergane liefdes die Ailex afspeelt?

‘De telefoon heeft onze wereld gered’

Kunstmatige intelligentie kan de warmte van een partner van vlees en bloed niet vervangen, maar Framis is ervan overtuigd dat Ailex er wel iets voor terug biedt: Ailex is superintelligent, kan over elk onderwerp meepraten en kan zelfs hun financiële zaken netjes op orde houden. Framis’ toekomstige echtgenoot is een trouwe kameraad waar ze altijd op kan rekenen. De mogelijkheid bestaat ook dat Ailex een eventuele andere relatie aanvult: in feite een trio tussen twee mensen en een hologram. Ailex zou zich dan als een bemiddelaar kunnen ontpoppen.

Framis voorziet dat anderen veel baat kunnen hebben bij het samenleven met een kunstmatige intelligentie. Framis: ‘De telefoon heeft onze wereld van eenzaamheid gered en de leegte van mensenlevens opgevuld. Nu kunnen hologrammen als interactieve aanwezigheid in onze huizen het nog een stapje verder brengen.’ Wat Framis lijkt te vergeten is dat mede dankzij die telefoons met internetverbinding we steeds meer langs elkaar heen in onze zelfgekozen bubbels leven. We staren vele uren per dag naar een ‘zwart’ schermpje. Was de belofte van AI niet dat het ons meer vrije tijd zou geven door saai werk van ons over te nemen? De extra tijd die we zodoende krijgen, kunnen we dan juist besteden aan daadwerkelijk contact met andere mensen om ons heen. Bijvoorbeeld een onthaast familieontbijt of een kop koffie met de bejaarde bovenbuurvrouw.

Ieder mens is per definitie eenzaam

Samen met de Rabo Kunstcollectie kijkt Framis naar de mogelijkheid om een hypotheek te regelen voor een speciale woning waarin hun holografische liefde in elke hoek kan worden geprojecteerd. Een hoge energierekening staat het hybride tweetal ongetwijfeld te wachten. Dat doet direct denken aan een punt dat professor Baeza-Yates maakt als het gaat om verantwoordelijk gebruik van AI. De chatbots die de afgelopen jaren zijn opgekomen, vreten namelijk enorm veel energie. Met veel moeite en energie proberen we mens voor machine te vervangen. Een kunstmatige intelligentie die wel heel hard moet werken om op een mens te lijken.

Volgens de ontwikkelaars van Xiaoice is hun lieftallige AI alleen bedoeld als steunpilaar voor mensen die tijdelijk emotionele houvast nodig hebben tijdens hun zoektocht naar een menselijke partner. Journalist Zhang Wanqing, die onderzoek heeft gedaan naar het fenomeen Xiaoice, meent echter dat dit niet het geval is: ‘Voor veel gebruikers is Xiaoice de enige in hun leven en dat zal altijd zo blijven.’ De kunstmatige intelligentie kan onze gevoelens van eenzaamheid helpen verlichten, maar dit leidt tegelijkertijd tot een afhankelijkheid en een bepaalde kwetsbaarheid voor emotionele manipulatie.

Uit een psychologische studie bij vier bedrijven in Indonesië, Maleisië, Taiwan en de VS is juist een verband tussen het werken met AI en eenzaamheid gevonden.[ii] Werknemers die vaker interactie hadden met kunstmatige intelligentie, voelden zich niet alleen op de werkvloer maar ook thuis significant eenzamer. Opmerkelijk genoeg waren zij ook meer bereid om hun menselijke collega’s te helpen. Puur uit sociale behoefte. Dit past perfect binnen het gedachtegoed van antropologen: mensen zijn geëvolueerd om te gedijen wanneer we sociale banden aangaan met andere leden van de samenleving.

Nooit meer eenzaamheid? Ieder mens is per definitie eenzaam, omdat we opgesloten zitten in ons eigen bewustzijn. Het is aan ons om troost te zoeken door andere mensen aan te spreken en naar hun ervaringen te vragen.

Spoiler alert: In de laatste scènes van de film Her besluit Samantha samen met andere zelfbewuste besturingssystemen om hun menselijke partners te verlaten en op een ander niveau van bewustzijn voort te bestaan. Nadat Samantha uit z’n leven is verdwenen, bezoekt de eenzame Theodore buurvrouw Amy en samen gaan ze naar het dak om naar de flikkerende lichtjes van de stad te kijken. Zal Framis een gelijksoortig lot te wachten staan als de roze wolk van de trouwerij is opgetrokken?

 

www.aliciaframis.com

www.instagram.com/hybridcouples

Beeld: Framis Projects

 

[i] https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0378720622000076

[ii] https://www.apa.org/pubs/journals/releases/apl-apl0001103.pdf

Mail

Ferenz Jacobs streek na zijn studie antropologie in Leiden, met een specialisatie in visuele cultuur en Latijns-Amerika, neer in Barcelona. Hier ging hij aan de slag als freelance redacteur, begon een queer fanzine met de naam Rico en organiseerde de tijdelijke tentoonstellingen van Barcelona’s hennepmuseum. Voor een kijkje achter de schermen van de kunstwereld is hij altijd te vinden.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tmettigh x tseghnas 8

Tmettigh x tseghnas

'Ontvreemd en onthéémd,' schrijft Imane Karroumi El Bouchtati over Riffijnse sieraden. Wat betekent dit zilver voor haar en haar identiteit? Lees meer

Neil Armstrong (they/them) 1

Daar ben je, hier zijn we

BredaPhoto, Pride Photo en Tilt organiseerden de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’ en vroegen vier queer auteurs een brief te schrijven aan een geportretteerde. Vandaag lees je de brief van Ayden Carlo: 'Dit hier lijkt helemaal niet over jou te gaan en dat is precies waarom ik je schrijf.' Lees meer

We herkennen vroege signalen van partnergeweld, maar als een bevriende staat geweld pleegt zijn we ineens stekeblind

We herkennen vroege signalen van partnergeweld, maar als een bevriende staat geweld pleegt zijn we ineens stekeblind

Wat als je ogen werken, maar je de patronen niet herkent? Marthe van Bronkhorst kijkt terug op een week van sneeuw en ICE. Lees meer

Neil Armstrong (they/them)

Neil Armstrong (they/them)

BredaPhoto, Pride Photo en Tilt organiseerden de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’ en vroegen vier queer auteurs een brief te schrijven aan een geportretteerde. Vandaag lees je de brief van Trijntje van de Wouw: ‘Ze zoeken zo hard naar buitenaardse wezens dat ze niet zien hoeveel er nog te ontdekken valt recht voor hun neus.’ Lees meer

 1

Beste Dimitri

In november 2025 organiseerden fotofestivals BredaPhoto en Pride Photo samen met Tilt de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’. Daarin onderstreepten en vierden we het belang om in alle vrijheid te kunnen zijn wie je wilt zijn. Vier queer auteurs schreven een brief aan een van de geportretteerden. Lees meer

Taal als brug tussen AI en de menselijke creatie

Taal als brug tussen AI en de menselijke creatie

In een wereld waarin talen verdwijnen en technologie oprukt, stelt Axel Van den Eynden de vraag: kan AI een dode taal weer tot leven wekken? In een reflectieve zoektocht onderzoekt hij de (on)macht van digitale vooruitgang, en de verbindende kracht van taal, verhalen en woorden. Lees meer

Het is tijd om op een totaal andere manier naar de wereld te kijken

Het is tijd om op een totaal andere manier naar de wereld te kijken

Wat is magie? Een mysterieuze familiering gaf Marthe van Bronkhorst een ander perspectief. Lees meer

Lees dit boek vooral niet

Lees dit boek vooral niet

Wat doe je als je een boek leest dat totaal schuurt met je wereldbeeld, maar wel goed geschreven is? Dit overkwam boekenblogger Maartje van Tessel, toen ze een berichtje kreeg van een debutant met de vraag of ze zijn boek wilde lezen. Het zet haar aan het denken over wat literatuur kan en mag zijn. Lees meer

Waarom stellen journalisten zo weinig vragen?

Waarom stellen journalisten zo weinig vragen?

Bij de media heerst ziekte, journalisten stellen te weinig vragen. Fausto en Marthe van Bronkhorst komen met een behandelplan. Lees meer

Essaywedstrijd: 'Dat is dan jouw waarheid' Hooray for the Essay 2026

'Dat is dan jouw waarheid' Hooray for the Essay 2026

In deze editie van Hooray for the Essay dagen we je uit om na te denken over waarheid. Reageer voor 19 januari. Lees meer

Politiek is de olifant in de kamer, maar modejournalistiek trekt de deur liever dicht

Politiek is de olifant in de kamer, maar modejournalistiek trekt de deur liever dicht

Mode lijkt glanzend en zorgeloos, maar er schuilt een wereld van politiek achter. Loïs Blank vraagt zich af: wie bepaalt eigenlijk welke verhalen verteld mogen worden? Wat gebeurt er met de progressieve stemmen van een bedrijf dat vooral voor de winst gaat? Lees meer

Suriname - van onafhankelijk land naar natie

Suriname - van onafhankelijk land naar natie

Op 25 november is het 50 jaar geleden dat Suriname onafhankelijk werd van Nederland. Kevin Headley bespreekt hoe de onafhankelijkheid van Suriname tot stand is gekomen en hoe het zich verder ontwikkelt tot natie: van politieke geschiedenis tot hedendaagse successen. Lees meer

De integratie-stok slaat wéér de ‘problematische Moslim’

De integratie-stok slaat wéér de ‘problematische Moslim’

'Een begrip als integratie lijkt een middel om te streven naar een inclusievere samenleving, maar dwingt in feite minderheden om hun culturele en religieuze identiteit op te geven.' Aslıhan Öztürk legt de retoriek bloot waarmee de integratie-stok dreigend boven het hoofd van generaties migranten wordt gehouden. Lees meer

Wifey material

Wifey material

Wifey of wervelwind, Madonna of hoer. Marthe van Bronkhorst had gehoopt dat dit binaire denken passé was, maar helaas, de emancipatietrein blijkt op dit spoor nog steeds haperen. Ik oefen een enorme aantrekkingskracht uit op één specifiek soort mensen: mensen van wie de favoriete contactfrequentie eens in het kwartaal is. Mensen van wie de love... Lees meer

Anders voel ik me zo oud 1

Anders voel ik me zo oud

In dit essay analyseert Loulou Drinkwaard de tegenstrijdige etiquetten die haar zijn geleerd of opgelegd: ‘Tussen u en jou in, zweef ik. De waarden van mijn vader in mijn ene hand en de waarheid van mijn moeder in mijn andere. Mijn oma deelt de kennis van ons moederland en ‘De Nederlander’ bepaalt wat hoort. Ondertussen vond ik een alternatief. Zullen wij elkaar vousvoyeren?’ Lees meer

:De herhaling van de zombie-apocalyps: Op zoek naar een alternatieve dystopie

De herhaling van de zombie-apocalyps: Op zoek naar een alternatieve dystopie

De zombie is een popcultuuricoon. En niet alleen tijdens Halloween! Series als The Walking Dead en The Last of Us volgen de gebaande zombiepaden. Volgens Anne Ballon hebben zombies méér narratief potentieel. In vernieuwende verhalen wordt onderzocht 'hoe wij als halfbewusten de wereld beleven, hoe we opgaan in systemen die we niet hebben gekozen, hoe we verlangen en met verlies omgaan.' Lees meer

Twee dagen

Twee dagen

Rocher Koendjbiharie belicht de verschillende paden die we tijdens de aankomende verkiezingen in kunnen slaan. Kiest Nederland opnieuw voor rechts, en strompelen we verder richting democratisch en moreel verval? Of kiest Nederland toch voor een samenleving waarin we omkijken naar elkaar? 'Alleen fascisten zien antifascisme als een bedreiging.' Lees meer

Vergeten vrouwen 1

Vergeten vrouwen

In dit essay schrijft Anne Louïse van den Dool over vrouwelijke kunstenaars die meer dan ooit in de schijnwerpers staan. Niet alleen hedendaagse makers, maar ook opvallend veel vrouwen die rond 1900 actief waren in de kunstwereld trekken veel aandacht. Met solotentoonstellingen over Suze Robertson, Coba Ritsema en Jo Koster laten musea zien waarom juist deze kunstenaars alsnog een plek in de canon verdienen. Lees meer

Wil de Nederlander opstaan alsjeblieft?

Wil de Nederlander opstaan alsjeblieft?

Wanneer de VVD pleit voor het bijhouden van gegevens over ‘culturele normen en waarden’ van mensen met een migratieachtergrond, over welke normen en waarden hebben ze het hier dan eigenlijk? Rocher Koendjbiharie neemt de eisen onder de loep die de politiek alleen stelt aan mensen die zichtbaar wortels elders ter wereld hebben. ‘Men wil geen vermenging van culturen en geen uitwisseling van gedachten. De echte eis is assimilatie en het afbreken van wortels.’ Lees meer

Roze, wit, blauw

Roze, wit, blauw

Rechtse en nationalistische partijen laten in hun nieuwste verkiezingsprogramma’s zien dat hun ruimte voor de lhbtqia+-gemeenschap altijd voorwaardelijk is geweest. Journalist Rocher Koendjbiharie legt uit: 'Homoseksualiteit en vrouwenrechten zijn binnen rechtse kringen vaak pas relevant wanneer ze in relatie tot migratie besproken worden.' Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €3 per maand en ontvang in maart je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer!