nieuwsbrief
Asset 14

Plan de campagne

Een scriptie schrijven is een vrij zinloze exercitie. Maandenlang ben je hels aan het worstelen, waarna slechts drie mensen het ooit zullen lezen: je begeleider, de tweede lezer en je moeder (omdat ze zo aandringt). En je zou ook niet eens willen dat het gedrocht meer mensen onder ogen komt. Alleen de diepste, donkerste la is goed genoeg. De meeste scripties zijn dus al vergeefse moeite, maar mijn drie maanden durende scriptieproces op St. Eustatius was wel het ultieme boter aan de galg smeren.

Mail

‘Het literaire veld op de Nederlandse Antillen in kaart brengen’ luidt mijn scriptieopdracht. En op ‘Statia’ is dat veld alvast heel overzichtelijk: schrijvers, literatuurwetenschappers, recensenten, critici, opiniemakers, uitgevers, samenstellers van schoolboeken, leden van literaire jury’s, studenten, ze zijn er allemaal niet. Nou ja, op de ‘studenten’ van de American University of Statia School of Medicine na dan. Stuk voor stuk perfect gebruinde lijven, gestoken in Abercrombie & Fitch T-shirtjes. In de VS slagen ze er niet in een degree te halen, dus trekken papa en mama hun portemonnee om ervoor te zorgen dat het ze op Statia wel lukt. Maar met literatuur hebben ze weinig van doen.

‘Books?’ vraagt Cynthia, de altijd vriendelijke receptioniste van ons hotel, terwijl ze zich vermoeid omdraait van haar comfortabele plekje voor de ventilator. ‘Go to the library.’ Jahaaa, want die is er wél op het eiland. Al sinds 1903 zelfs, toen hier overigens nog maar vijftien mensen Nederlands konden lezen. Dat zijn er inmiddels natuurlijk veel meer, maar de bieb lijkt het nauwelijks drukker te hebben gekregen. Het is een klein gebouwtje in niet al te beste staat en met een (zeer) bescheiden collectie. Daar ga ik het de komende maanden dus niet mee redden.

Illustratie: Agnes Loonstra

Geen paniek, ik vlieg vast met gemak even naar alle andere eilanden. Hier in de Cariben nemen mensen toch het vliegtuig zoals wij de bus nemen? Hoe kom je anders ergens? Dat blijkt nogal tegen te vallen, veel Statianen verlaten het eiland eigenlijk nooit. Tenzij het echt niet anders kan omdat ze bijvoorbeeld een operatie moeten ondergaan. Een tripje naar het naastgelegen St. Maarten of Saba, dat ik vanaf hier gewoon kan zien liggen, kost namelijk al gauw zo’n 150 dollar. En wil ik naar de Benedenwindse eilanden (Aruba, Curaçao en Bonaire) dan zit ik aan het dubbele. Terwijl ik ook al een bedrag ter grote van een rijbewijs heb gespendeerd aan de vlucht hierheen. Mijn scriptie gaat zo aardig in de papieren lopen.

Zou ik dan alles kunnen googelen? vraag ik mezelf af. Maar Caribisch Nederland blijkt nog een digitaliseringsslag te moeten maken. Het begint te knagen dat mijn schriftelijke proeve van bekwaamheid misschien wel gedoemd is tot mislukken. Gelukkig weet ik die gedachte meestal vakkundig te omzeilen door mijn kop diep in het zand te steken. Ik heb gewoon meer tijd nodig om een plan de campagne te bedenken. Morgen ga ik daar eens goed voor zitten. Of hooguit overmorgen. En het beantwoorden van die belangstellende mailtjes van mijn scriptiebegeleider kan ook nog wel even wachten, ik mail haar zodra ik mijn briljante strategie heb uitgedokterd.

Inmiddels bestaan de uren die ik ‘aan mijn scriptie werk’ uit het lezen van willekeurige boeken die hotelgasten in de lobby achterlaten, of het kijken van alle seizoenen Lost, Gossip Girl en Private Practice op mijn laptop.
En vergeet de televisie niet! Tot mijn vreugde ontvangt die allerlei Amerikaanse zenders. Al vermaak ik me daar meestal niet lang mee vanwege de vele reclameblokken, die voor een groot deel gevuld zijn met het aanprijzen van bizarre medicijnen die je in Nederland niet, of toch echt alleen onder streng toezicht van je huisarts zou mogen nemen. Maar dat terzijde. Grappig, realiseer ik me midden in zo’n reclameblok. Ik zit hier op een idyllisch, tropisch eiland, maar doe precies hetzelfde als mijn procrastinerende studiegenoten aan de andere kant van de wereld.

Volgens scriptiegoeroe Umberto Eco zit het nut van een scriptie niet zozeer in de scriptie zelf, maar in de ervaring die het schrijven ervan met zich meebrengt. In mijn geval is het moeilijk om zelfs dáár enige utiliteit in te vinden. Hoewel, zonder deze scriptie had ik waarschijnlijk nooit de hele Evelien-reeks van Martin Bril tot me genomen. Of Knielen op een bed violen. Ik had niet geweten hoe te overleven na een planecrash op een magisch onbewoond eiland, hoe je een baby opereert ín de baarmoeder, of hoe ik mijn beste vriendin achter haar rug om zwart moet maken, zodat ik haar grote liefde kan inpikken. En dat, moet ik toegeven, is eigenlijk heel wat waard.
_____________________________________________________________________________

Marijn Klok won onze columnwedstrijd en schrijft in augustus elke woensdag over haar zinloze zomer op St. Eustasius. Ze studeerde Nederlands en Journalistiek & Nieuwe Media in Leiden en werkt als freelance tekstschrijver en journalist.

Agnes Loonstra is een illustrator uit Utrecht die, naast het maken van kleurrijke en humoristische illustraties en animaties, ook zangeres is in de Nu-Folk band Wooden Soldiers en retro-act Charmony. Ze houdt ook erg van katten en elpees.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Ga saneren

Ga saneren

Esmé van den Boom werkt sinds kort in een bibliotheek en dat werk draait tot haar grote schrik meer om boeken wegdoen dan boeken koesteren. Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Tip: Skip het hoofdgerecht

Skip het hoofdgerecht

'We deelden een perentaart, bananensorbet en tiramisu en leefden nog lang en gelukkig.' Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5