nieuwsbrief
Asset 14

Heiland

Sint Eustatius is een religieus eiland. Het passieve, doelloze gevoel dat het hele eilandgebeuren bij mij losmaakt wordt door de bevolking ruimschoots gecompenseerd met fanatiek (bij)geloof. Na een paar weken vruchteloos aan mijn scriptie gewerkt te hebben in een hotelkamer, verhuis ik met drie kersverse huisgenoten naar een huurhuis. Toch wat voordeliger. Ik ben in het licht van bovengenoemd religieus fanatisme niet verbaasd als het enige stukje esthetische aankleding dat we daar aantreffen een schilderijtje van Jezus Christus is. Het ligt ergens achteloos op tafel, misschien door iemand vergeten. Of misschien is het goed Statiaans gebruik om zo je huurders te beschermen tegen de duivel. De eerste dagen blijft hij vrijwel onopgemerkt liggen, tot ik de kaalheid van het huis zat ben en bij gebrek aan beter onze Heiland ophang. Het blijkt het begin van een roerige tijd, die ons heidenen danig op de proef stelt.

Mail

Huisgenoot Bart is de eerste die onze nieuwe vriend opmerkt: 'Hè nee, wat is dat? Waarom hangt dat daar?'
'Dat is Jezus.'
'Waarom hang je dat op?'
'Gezellig toch?'
Bart lijkt niet overtuigd van mijn toch zo vurig pleidooi en de volgende dag hangt J.C. met zijn gezicht naar de muur. Flauw natuurlijk, dus ik besluit zijn uitzicht te herstellen. De volgende ochtend is het opnieuw Bart die een probleem met hem heeft.
'Ik zag 'm zo zitten vannacht. Daar in die stoel.'
'Wie?'
'Hij.' Bart wijst naar het schilderijtje. 'Ik word om drie uur 's nachts wakker, ga even naar de keuken om wat drinken te halen, zit ie daar.'
Spooky, maar voor mij geen reden om het schilderijtje weg te halen. Bart drinkt elke dag veel bier, is in zijn nadorst misschien half wakker geworden en al dromend naar de keuken gestrompeld.

zomercolumn 4

Illustratie: Agnes Loonstra

Dat we hem eigenlijk stiekem wel geloven, blijkt een paar dagen later tijdens onze wekelijkse vrijdagavondbarbecue. Op de een of andere manier komt het gesprek op onze Jezus en Bart is het nu echt zat. Hij smijt het schilderijtje de tuin in tussen de palmbomen.
'Ik meen het! Ik hou daar niet van, dat soort schilderijtjes en dingetjes! Weg!'
Ik weet niet hoe snel ik de tuin in moet rennen, met huisgenoot Lennart op mijn hielen die opeens ook erg vatbaar blijkt voor het spirituele. Een gevoel van onheil bekruipt ons bij de gedachte dat we het Lam Gods zomaar in het donker onder de palmbomen zouden laten liggen.
'Als er 's nachts íemand in je stoel moet zitten, dan toch het liefst Jezus,' zeg ik stellig en Lennart knikt heftig mee. Hij blijft bij ons. Klaar.
Maar wáár hij dan in ons huis moet verblijven weet niemand. Het wordt een soort running gag om de Messias 's nachts stiekem bij elkaar op de kamer te zetten. Want hoewel we hem dus niet kwijt willen, wil ook niemand zijn starende blik op zich gevestigd hebben.

Tijdens een avondje uit eten loopt het uit de hand. Niet alleen hebben we Jezus in huis, Bart biecht op 's nachts elke keer rond hetzelfde tijdstip wakker te worden en stemmen te horen. Ook Lennart ligt vol angst in bed. Hij hoort vreemde geluiden en het hek om onze tuin rammelt, alsof het steeds open gaat. We weten het zeker: we worden belaagd door geesten.
’Ghosts?’ Onze serveerster Mariska leeft helemaal op.
'Let me tell you!' begint ze, en wat volgt is een intens verhaal over haar nekharen die soms opeens overeind gaan staan, onzichtbare handen die ze voelt op haar heupen en onverklaarbare voetstappen op haar zolder. En niet te vergeten: flessen drank die zomaar van hun plank vallen.
'Then they are angry because they want alcohol,' verzekert ze ons.
We hangen aan haar lippen en prenten haar goede raad in ons hoofd:
'When you get home after midnight always walk in backwards so the bad spirits can't follow you inside. Or just take off your shirt.'

Bij thuiskomst (we zijn allemaal achteruit naar binnen gelopen) ontstaat de zoveelste discussie over huisgenoot J.
'Maar Jezus kun je nog wel het best tegenkomen 's nachts! Jezus doet je geen kwaad,' predikt Lennart.
'Wie weet was het nog veel erger geweest als we hem níet in huis hadden,' val ik hem bij. Maar vervolgens lig ik doodsbang (en ok, enigszins aangeschoten) in bed. Wat als Jezus straks echt in de kamer staat? Ik heb toch liever dat hij zijn goede werk achter de schermen verricht. Ik voel me weer het kleine meisje dat na haar oma's verhaal over heilige Bernadetje van Lourdes vreesde voor een Maria-verschijning aan haar bed. Wat is er toch aan de hand met ons eens zo nuchtere mensen? Is onze bekering op handen, en onze inburgering dus bijna compleet? Zijn we besmet met Statia’s zesde zintuig? Ons nieuw verworven geloof levert tot nu toe niet veel meer op dan paranoïde paniek, maar de Verlosser laat ons niet los. En hij lijkt te willen zeggen: 'Welcome to Statia'.

__
Marijn Klok won onze columnwedstrijd en schrijft in augustus elke woensdag over haar zinloze zomer op St. Eustatius. Ze studeerde Nederlands en Journalistiek & Nieuwe Media in Leiden en werkt als freelance tekstschrijver en journalist.

Agnes Loonstra is een illustrator uit Utrecht die, naast het maken van kleurrijke en humoristische illustraties en animaties, ook zangeres is in de Nu-Folk band Wooden Soldiers en retro-act Charmony. Ze houdt ook erg van katten en elpees.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Ga saneren

Ga saneren

Esmé van den Boom werkt sinds kort in een bibliotheek en dat werk draait tot haar grote schrik meer om boeken wegdoen dan boeken koesteren. Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Tip: Skip het hoofdgerecht

Skip het hoofdgerecht

'We deelden een perentaart, bananensorbet en tiramisu en leefden nog lang en gelukkig.' Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5