Foto: Ilja Keizer De favoriete filmpjes van drie blogchicks." /> Foto: Ilja Keizer De favoriete filmpjes van drie blogchicks." />
Asset 14

Rassion Mag


Noni, Cath en Dieuwertje (Foto: Ilja Keizer)

Noni (22), Dieuwertje (20) en Catharina (18), de dames van Rassion Magazine, zijn goed bezig. Wat ooit begon als een gezamenlijk blog van een aantal vriendinnen, is uitgegroeid tot een enorm populair platform voor allerhande tips, filmpjes, interviews en artikelen over mode, uitgaan en kunst. Kortom: lifestyle, een heel vies woord. Maar ze omschrijven het zelf mooier: "Onze insteek is positiviteit, een site die je bezoekt omdat je geïnspireerd, gecharmeerd, geïnteresseerd of simpelweg verliefd wilt raken." Inmiddels hebben ze eigen kantoor, zijn ze ambassadeurs voor Bacardi en organiseren ze overal feesten. Voor Hardhoofd kozen ze ieder apart hun drie favoriete Youtube-filmpjes.

Cath: "Naast onze voorliefde voor Engelse rudeboys met slechte gebitten is dit ook gewoon een episch nummer vergezeld door een epische clip. Lekker rauw, lekker Brits."

C: "Metropolis is een van de mooiste films ooit gemaakt. Het was de Avatar van zijn tijd, qua next level special effects. Nu kunnen we tegenwoordig veel meer, maar toch blijft dit pareltje uit 1927 onovertrefbaar. Onderstaand fragment is een scène waarin de arbeiders weggegooid worden en er nieuw vers bloed op wordt getrommeld."

C: "In 1900 had je blijkbaar ook al stoere jongetjes die trucjes deden op fietsen. Thank god waren het toentertijd geen fixies. Het is gefilmd, in deze eeuw op youtube gezet en erg vermakelijk."

Noni: "Ik wilde dit filmpje eigenlijk voor mezelf houden dus heb ‘m nooit op Rassion gezet omdat ik het de absolute parel van youtube vind. Hij staat er net een kleine maand op, maar ik vind het een hele toffe manier om een nieuwe collectie te presenteren, ben verliefd op Lou Doillon en eigenlijk op de hele sfeer van het filmpje! De overgangen van emoties verlopen vlekkeloos en het licht is ook perfect."

N: "Een van mijn grootste inspiratiebronnen is Sofia Coppola. The Virgin Suicides vind ik een prachtige film. Deze compilatie is gemaakt door iemand die niks te doen had, maar geeft de sfeer en leuke scènes goed weer met perfecte achtergrondmuziek."

N: "And1 was vroeger huge in mijn belevingswereld. Vol.3 vond ik de lekkerste mixtape hebben en de beste tricks. Ik had die dvd thuis en heb ‘m echt een miljoen keer afgespeeld. Nu, jaren later, verveelt And1 nog steeds niet en blijven de tricks nog steeds gruwelijk. Ik bekijk ze nu wel vaak even snel op youtube."

Dieuwertje: "The Fall is visueel een van de beste films die ik ooit gezien heb. Nu valt over het verhaal wel te twisten als je van "sprookjes" houdt of niet. Maar ik hou er van, wat een prachtig mooi verhaal met een van meest getalenteerde kindactrices van dit moment. De locaties in de film bestaan allemaal echt; als je de film kijkt, begrijp je waarom ik dit vermeld. In dit fragment komt heel goed naar voren hoe goed het kleine meisje kan acteren. De klik die die het meisje en de hoofdrolspeler hebben is zo echt dat het wel liefde lijkt te zijn."

D: "Nobody Beats the Drum: spontane vriendelijk gasten die gruwelijke muziek en clips maken. Dat hebben ze ook weten te doen met hun laatste nummer "Grindin". Nu weten we allemaal dat Stop Motion op dit moment verschrikkelijk hip is, maar we weten ook dat het een tijdrovend kutklusje is. Rogier van Nobody Beats The Drum weet dat als geen ander. In dit onderstaande filmpje zie je hoe grappig en getalenteerd die gasten zijn."

D: "Daniel Johnston ken ik pas sinds afgelopen dinsdag, maar ik ben nu al instant fan. Een kunstenaar en muzikant die niet helemaal lekker is. Daniel is geobsedeerd door de duivel en maakt daar prachtige muziek over. Deze simpele zang met een soort van enge beelden maken mij heel erg vrolijk. Er is trouwens ook een documentaire over hem gemaakt die binnenkort in de Paradiso vertoont wordt, waarna Daniel himself een optreden geeft."

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer