Foto: Ilja Keizer Schrijfster Hanna Bervoets toont verrassende documentaires, kantoorhumor en een Amerikaanse schoonheidswedstrijd. " /> Foto: Ilja Keizer Schrijfster Hanna Bervoets toont verrassende documentaires, kantoorhumor en een Amerikaanse schoonheidswedstrijd. " />
Asset 14

Hanna Bervoets


Foto: Ilja Keizer

Hanna Bervoets (1984) studeerde media, cultuur en journalistiek in Amsterdam en scriptschrijven in New York en schrijft tot ze erbij neervalt. Interviews, reportages en verhalen van haar hand waren de afgelopen jaren te vinden in onder andere Elsevier Thema, Marie-Claire en De Volkskrant. Vorig jaar verscheen haar goed ontvangen debuutroman Of Hoe Waarom, een tragikomisch verhaal over uiterlijke schijn en het bizarre meisje Flora. Op dit moment is ze iedere zaterdag te lezen achter in het Volkskrant Magazine en werkt ze aan haar tweede roman. Ooit zou ze graag nog een keer stappen met Prinses Amalia en als dode meedoen in een aflevering van Baantjer.

 
H: "Een jaarlijks "fotomoment" van de Koninklijke familie. Willem Alexander en Maxima spelen dat ze een zandkasteel bouwen. Amalia doet iets met een -ongetwijfeld door de RVD uitgezocht- emmertje, maar kijkt geroutineerd lachend op wanneer een fotograaf haar naam noemt. Dit filmpje had een foto moeten zijn. Want als je een fotomoment filmt, krijg je een haast absurdistisch stukje video-art: even bizar als intrigerend."

 
H: "In zijn documentaires voert Louis Theroux zichzelf op als personage: een charmante, naïeve Engelsman, die spontaan vraagt wat in hem opkomt. Een trucje. Theroux is lang niet zo naïef als hij zich voordoet. Maar het werkt wel. Hij ontlokt zijn "onderwerpen" prachtige uitspraken. In zijn nieuwere documentaires vind ik Theroux soms iets te moralistisch. Maar dit fragment uit z’n film over Las Vegas, blijft, nou ja, heel fijn."


H: "Een stel collega’s verveelde zich en tadaa: toen maakten ze dit. Zo luidt de mythe tenminste. Waarschijnlijk ging er nogal wat planning aan vooraf, maar dat maakt het resultaat niet minder gezellig. 'Och och och, werkte ik maar op kantooooor...' dacht ik de eerste keer toen ik het zag."


H: "Toddlers and Tiara's is een Amerikaanse documentaireserie over 'child pageants': schoonheidswedstrijden voor kleuters. Deze kinderen worden spray tanned (bruin gespoten), krijgen neptanden in en moeten ingewikkelde, soms quasi-erotische, dansroutines leren. Heel fout ja. En toch kan ik er geen genoeg van krijgen. In deze serie ook veel aandacht voor de hysterische moeders."


H: "Michiel van Erp is wat mij betreft de beste documentairemaker van Nederland. Hij is vooral bekend van Pretpark Nederland en Angst, maar maakte vooral veel korte én lange films voor televisie. In al die films zitten wel een paar hilarische scènes, die soms lijken op de sketches die Arjen Ederveen in de jaren negentig maakte. Het knappe is dat de mensen die Van Erp portretteert ook ontroeren. Eigenlijk maakt hij documentaire tragikomedies."


H: "Hier word ik dus heel rustig van."


H: "RTL4 bestond twintig jaar en jubileumprogramma Typisch RTL blikte terug op De vijf uur show. Of nou ja: op de persoonlijke vete tussen Catherine Keyl en Viola Holt. Best pijnlijk. En dus een FEEST om naar te kijken. Oioioioi..."


H: "Regina Spektor is een van mijn favoriete artiesten. Zelf is ze soms een beetje Heel Erg Theatraal. Maar haar liedjes zijn bijna altijd Heel Erg Mooi."


H: "Celine Dion wordt in veel kringen verguisd. Op internet circuleren dan ook veel filmpjes als deze, waarin ze belachelijk gemaakt wordt en/of zichzelf belachelijk maakt. Tegelijkertijd is Dion een van de best verkopende artiesten van de wereld: ze heeft miljoenen fans. Is Celine briljant of gestoord? Hoe dan ook, ze fascineert me mateloos."


H: "Oké: uiteindelijk staat YouTube toch vooral vol filmpjes van vallende dikke mensen en allerhande neukende dieren. In het kader van de representativiteit presenteer ik u: copulerende schildpadden. En ze hijgen. Heel raar. ECHT heel raar. Hoor maar…. "

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer