De politicus van D66 liet tijdens het jubileum van Hardhoofd zijn favoriete Youtube-filmpjes zien." /> De politicus van D66 liet tijdens het jubileum van Hardhoofd zijn favoriete Youtube-filmpjes zien." />
Asset 14

Boris van der Ham

Boris van der Ham (1973) is Tweede Kamerlid voor D66. Hij maakte de Toneelschool van Maastricht af, was landelijk voorzitter van de Jonge Democraten en columnist voor GeenStijl. Van der Ham is sowieso erg actief op internet: hij heeft 14648 volgers op Twitter (twitter.com/borisham), 5014 vrienden op Hyves, 2018 op Facebook en een eigen Youtube-kanaal (youtube.com/user/Borisvdham). Tijdens het D66-congres werd hij, net als bij de laatste verkiezingen, door de leden gekozen als nummer twee op de lijst. Op 27 april liet hij tijdens het halfjaarlijks jubileumfeest van Hardhoofd in Pakhuis de Zwijger zijn favoriete Youtube-filmpjes zien.


Van der Ham geniet van Kabouter Wesley in Pakhuis de Zwijger (Foto: Mirte Slaats)

BvdH: "Dit heb ik echt ontdekt via internet, waar het een enorme hype was. Het verspreidde zich als een lopend vuurtje via Youtube en dat snap ik heel goed, want het is gewoon heel grappig. Ik ben een grote fan, elke maandagavond of dinsdagochtend zoek ik naar de nieuwste aflevering."

BvdH: "Ook zo'n internethype die ik kan waarderen. Mensen bekijken een heel smerig filmpje (2 Girls 1 Cup) en de reactie wordt gefilmd. Dat filmpje is helemaal niet interessant, maar die reacties zijn een eigen leven gaan leiden. Iedereen probeerde hier iemand mee te pakken, om die reactie vervolgens op internet te zetten. Je eigen Banana Split. De kracht van de suggestie vind ik mooi; het filmpje zelf is goor, maar hierbij kan je als kijker alleen maar kijken naar iemand anders die in shock raakt. Subtiel en hilarisch."

BvdH: "Een beetje tegengewicht voor de eerdere filmpjes. Dit vind ik ook heel mooi aan Youtube: het is een enorm archief. Je wordt ergens aan herinnerd, zoekt het op en vaak hebben ze het dan ook gewoon. Fantastisch! Dit is iets waar mijn ouders naar luisterden en ik ook, al is het eigenlijk voor mijn tijd. Het is tuttig, niet spectaculair, maar zo mooi en typisch Nederlands. Ik word hier heel melancholisch van. Als ik een nieuwe stagiaire heb, dan laat ik hem of haar dit altijd even zien."

BvdH: "Ook hier de kracht van het archief. Ik had de film Frost/Nixon gezien en was benieuwd naar het bronnenmateriaal. Dan is dat dus direct voorhanden. Nixon was een boef die het absoluut verdiende om afgezet te worden. Maar toch bezorgt deze afscheidsspeech voor zijn staf me kippenvel. Zijn stem breekt en je voelt hoe echt dat is. Dan krijg ik toch sympathie voor zo'n man. Heel ontroerend."

BvdH: "Dit is typisch voor de haat/liefde-verhouding met Amerika. Whitney Houston zingt het volkslied tijdens de Superbowl van 1991. Alles is pompeus en overdreven: het koortje, Houston's zang en de overvliegende straaljagers. Maar tegelijk is het heel mooi en indrukwekkend. Ik kwam hierop doordat ik een artikel las over een mislukt concert van haar, ergens in Amerika. Mensen eisten hun geld terug omdat ze zo slecht zong. Toen, in 1991 (ik was 18), was ze nog op de top van haar kunnen."

BvdH: "Ik eindig met mezelf. Ik doe elke week een 'Vrijzinnige schriftlezing' (www.vrijzinnig.com) op Youtube. Dat is begonnen als reactie op de Nieuwjaarstoespraak van Beatrix, waarin ze afgaf op internet en de individualisering. Ik dacht: ik ga als atheïstische, seculiere dominee een les geven over de geschiedenis van het vrijzinnige denken in Nederland. Er zijn conservatieve krachten die daar denigrerend over doen. Zo van: ach ja, die vrijheid ook altijd. Maar het is heel belangrijk dat we het vrijzinnige, progressieve gedachtegoed blijven eren en voortzetten. Het is dus een weerwoord met een knipoog én een serieuze ondertoon."

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer