De politicus van D66 liet tijdens het jubileum van Hardhoofd zijn favoriete Youtube-filmpjes zien." /> De politicus van D66 liet tijdens het jubileum van Hardhoofd zijn favoriete Youtube-filmpjes zien." />
Asset 14

Boris van der Ham

Boris van der Ham (1973) is Tweede Kamerlid voor D66. Hij maakte de Toneelschool van Maastricht af, was landelijk voorzitter van de Jonge Democraten en columnist voor GeenStijl. Van der Ham is sowieso erg actief op internet: hij heeft 14648 volgers op Twitter (twitter.com/borisham), 5014 vrienden op Hyves, 2018 op Facebook en een eigen Youtube-kanaal (youtube.com/user/Borisvdham). Tijdens het D66-congres werd hij, net als bij de laatste verkiezingen, door de leden gekozen als nummer twee op de lijst. Op 27 april liet hij tijdens het halfjaarlijks jubileumfeest van Hardhoofd in Pakhuis de Zwijger zijn favoriete Youtube-filmpjes zien.


Van der Ham geniet van Kabouter Wesley in Pakhuis de Zwijger (Foto: Mirte Slaats)

BvdH: "Dit heb ik echt ontdekt via internet, waar het een enorme hype was. Het verspreidde zich als een lopend vuurtje via Youtube en dat snap ik heel goed, want het is gewoon heel grappig. Ik ben een grote fan, elke maandagavond of dinsdagochtend zoek ik naar de nieuwste aflevering."

BvdH: "Ook zo'n internethype die ik kan waarderen. Mensen bekijken een heel smerig filmpje (2 Girls 1 Cup) en de reactie wordt gefilmd. Dat filmpje is helemaal niet interessant, maar die reacties zijn een eigen leven gaan leiden. Iedereen probeerde hier iemand mee te pakken, om die reactie vervolgens op internet te zetten. Je eigen Banana Split. De kracht van de suggestie vind ik mooi; het filmpje zelf is goor, maar hierbij kan je als kijker alleen maar kijken naar iemand anders die in shock raakt. Subtiel en hilarisch."

BvdH: "Een beetje tegengewicht voor de eerdere filmpjes. Dit vind ik ook heel mooi aan Youtube: het is een enorm archief. Je wordt ergens aan herinnerd, zoekt het op en vaak hebben ze het dan ook gewoon. Fantastisch! Dit is iets waar mijn ouders naar luisterden en ik ook, al is het eigenlijk voor mijn tijd. Het is tuttig, niet spectaculair, maar zo mooi en typisch Nederlands. Ik word hier heel melancholisch van. Als ik een nieuwe stagiaire heb, dan laat ik hem of haar dit altijd even zien."

BvdH: "Ook hier de kracht van het archief. Ik had de film Frost/Nixon gezien en was benieuwd naar het bronnenmateriaal. Dan is dat dus direct voorhanden. Nixon was een boef die het absoluut verdiende om afgezet te worden. Maar toch bezorgt deze afscheidsspeech voor zijn staf me kippenvel. Zijn stem breekt en je voelt hoe echt dat is. Dan krijg ik toch sympathie voor zo'n man. Heel ontroerend."

BvdH: "Dit is typisch voor de haat/liefde-verhouding met Amerika. Whitney Houston zingt het volkslied tijdens de Superbowl van 1991. Alles is pompeus en overdreven: het koortje, Houston's zang en de overvliegende straaljagers. Maar tegelijk is het heel mooi en indrukwekkend. Ik kwam hierop doordat ik een artikel las over een mislukt concert van haar, ergens in Amerika. Mensen eisten hun geld terug omdat ze zo slecht zong. Toen, in 1991 (ik was 18), was ze nog op de top van haar kunnen."

BvdH: "Ik eindig met mezelf. Ik doe elke week een 'Vrijzinnige schriftlezing' (www.vrijzinnig.com) op Youtube. Dat is begonnen als reactie op de Nieuwjaarstoespraak van Beatrix, waarin ze afgaf op internet en de individualisering. Ik dacht: ik ga als atheïstische, seculiere dominee een les geven over de geschiedenis van het vrijzinnige denken in Nederland. Er zijn conservatieve krachten die daar denigrerend over doen. Zo van: ach ja, die vrijheid ook altijd. Maar het is heel belangrijk dat we het vrijzinnige, progressieve gedachtegoed blijven eren en voortzetten. Het is dus een weerwoord met een knipoog én een serieuze ondertoon."

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer