Asset 14

Niet begrijpen

Hij was jong en hij stonk een beetje, maar zag er verder uit als een normale student. Ik zat aan de rand van een vijver te piekeren, toen hij plotseling naast me kwam zitten. 'Mag ik je iets vragen?' vroeg hij, waarop ik opschrok uit mijn gedachten. 'Ja, goed', zei ik, blij dat iemand me kwam storen.

'Wat vind je van dat kunstwerk?' Hij wees op de enorme sculptuur in de vijver.

Geen gemakkelijke vraag. Ik had over van alles nagedacht – over de liefde, over wat het in godsnaam betekende, over de consequenties – maar niet over de gigantische sculptuur recht voor mijn neus. Wat een afgrijselijk ding eigenlijk. Met samengeknepen ogen tuurde ik ernaar.

'Tsja, eh.. Een beetje kitscherig?'

'Oh ja? Ik denk dat het een referentie is aan tijden waar iedereen naar terugverlangt, de jaren vijftig, Disney…'

De jongen wijdde uit over het kunstwerk. Jeff Koons, Facebook en de Amerikanisering van onze beeldcultuur kwamen voorbij. Wat een geinige openingszin, dacht ik ondertussen. Of wilde hij eigenlijk gewoon weten waar het station was? Ik bestudeerde de jongen vanuit mijn ooghoek. Hij had pluizig, donkerbruin haar en droeg een simpele bril met grijs montuur. Ik zei dat ik het een treurig beeld vond. Hij riposteerde dat er juist saamhorigheid uit sprak. Terwijl hij praatte, legde hij kiezelsteentjes in een recht lijntje.

Beeld: Abe Ajay - Thinking Woman via metmuseum.org

'Maar wat ik je eigenlijk wilde vragen…' Hij keek me doordringend aan met zijn grijsblauwe ogen. Nu komt het, flitste door mijn hoofd, nu is dat moment in de film waarop het treurige, verwarde meisje gered wordt door een charmante, slimme nerd waar ze later in het bejaardentehuis heel blij elke avond mee scrabbelt. We zouden giechelend nippen van onze sherry en kissebissen over of we de Y wel of niet als IJ mochten gebruiken. 'Hoe kan ik in mijn eentje de olieprijs opdrijven?'

Ik schoot in de lach. 'Dat lijkt me een beetje moeilijk', zei ik. 'Ja?', zei hij bezorgd, 'maar het is heel belangrijk, want het is de enige manier om de wereld te redden!' Er volgde een lang verhaal over natuurethiek, het falen van het humanisme en het overwegende fascisme van het merendeel van de wereldbevolking. Ik luisterde aandachtig. De kiezelsteentjes lagen nu in een cirkel.

'Volg je me nog een beetje?', vroeg hij plotseling.

'Eerlijk gezegd, nee', zei ik, 'ik vind het moeilijk om je te volgen.'

Hij knikte. 'Ik vind ‘begrijpen’ maar iets raars, iets onwaarschijnlijks', zei hij, 'begrijpen is als het omkeren van de bedoelingen.'

Ik zei dat ik dacht dat begrijpen vaak eerder neerkomt op het streven naar begrijpen dan op het begrijpen zelf.

Daar stemde hij mee in. Wat hij met de omgekeerde bedoelingen bedoelde, begreep ik niet precies. Maar dat gaf niet. Ik liep naar huis met een kleine glimlach rond mijn mond. Niet begrijpen is niet erg, bedacht ik. En vooral: de meeste mensen begrijp je eigenlijk, wonderbaarlijk genoeg, heel goed.

Mail

Maite Karssenberg is schrijfster, historica en programmamaker. Ze houdt van vergeten geschiedenissen en idem reisbestemmingen, de zee en zelfreflectie. Maar het meest nog houdt ze van boeken lezen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer