Asset 14

Je lichaam als tent

TIP: Je lichaam als tent 1

Afgelopen zomer sliepen we in een minuscule tent op een enorm luchtmatras. Beide kampeerartikelen hadden we geleend, van twee verschillende mensen met verschillende kampeerverwachtingen. Het matras was zo groot dat je het niet handmatig kon opblazen, maar een ingebouwde elektrische pomp moest aansluiten. In opgeblazen toestand paste hij niet in de tent, dus moesten we hem gedeeltelijk weer aflaten, erin proppen, eronder gaan liggen om hem met de mond bij te blazen. Met hyperventilatie en claustrofobie moesten we ons er weer onderuit wurmen. Het hele proces duurde enkele uren, maar de camping was zo lelijk en overbevolkt dat we blij waren dat we iets te doen hadden.

Vanbuiten leek de tent op een obese dame in regenjas. Binnenin raakten onze knieën, als we ze optrokken, de nok van de tent.  Het kon ons niet schelen, we waren maar met één doel naar de camping gekomen: een nacht samen in de tent slapen. De rest kon ons gestolen worden. We werden haast gek van gezelligheid, probeerden te definiëren waarom een volwassen mens met een hypotheek toch regelmatig nood blijkt te hebben aan dit soort gesimuleerde primitiviteit. Is het de herinnering aan en het vooruitzicht van het wijdse, onoverzichtelijke leven buiten, dat het daarbinnen zo goed maakt?

Sinds een paar maanden ben ik zelf een tent, precies zo eentje als ons verblijf van die nacht. Zo verbeeld ik me mijn binnenste, waar twee baby’s – onbevattelijk – aan het groeien zijn. Terwijl ze tegen elkaar liggen, duwt eentje z’n knie in de rug van de ander. Dan weer draaien ze zich om en kijken elkaar aan, met hun nog gesloten ogen. Slapende ledematen van nachtelijke omhelzingen zullen ze later nog leren kennen, wanneer ze met hun geliefde in een veel te kleine tent liggen. Voorlopig bestaat er nog geen zwaartekracht, geen dag en nacht, geen binnen en geen buiten.

Mijn lichaam is een tent. Niet alleen herbergt het twee kinderen, ook mijn gedachten, mijn bewustzijn en al mijn aandacht houden zich er schuil. Als het regent, hoor ik het wel kletteren, maar de nattigheid rolt van me af. Gruwelijk nieuws over vluchtelingen. Nog gruwelijker nieuws over schreeuwlelijke melkdrinkers die de grenzen van hun lelijke dorpen menen te moeten verdedigen. Milieurampen. Aardbevingen. Het komt niet binnen, ik zit in mijn tent. Ik hou de rits potdicht, ik kan niet anders. En als stress, veroorzaakt door werk of ander geweld van daarbuiten, toch binnen probeert te dringen, steek ik mijn hoofd naar buiten en geef over.

Ja, ik bedoel kotsen, niets poëtisch.

De tent die ik ben, verwerkt voedsel drie keer trager dan normaal, zwelt op, beweegt met mate, staat gezapig te midden van een veel te volle camping. Duitsers links, Hollanders rechts, Italianen aan de overkant. Het tentzeil is flinterdun, maar precies voldoende om mij onzichtbaar te maken.

Als iemand me nodig heeft, ik ben er even niet.

Beeld: Edward Weston - Circus tent, via metmuseum.org

Mail

Joyce de Badts is Hard//hoofd-redactielid.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

Column: De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

Nu Eva van den Boogaard lange, dunne sigaretten rookt en in een monument uit 1922 woont, vraagt ze zich af of ze misschien een soort heimwee heeft naar die jaren 20 van de vorige eeuw. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan