Asset 14

Je lichaam als tent

TIP: Je lichaam als tent 1

Afgelopen zomer sliepen we in een minuscule tent op een enorm luchtmatras. Beide kampeerartikelen hadden we geleend, van twee verschillende mensen met verschillende kampeerverwachtingen. Het matras was zo groot dat je het niet handmatig kon opblazen, maar een ingebouwde elektrische pomp moest aansluiten. In opgeblazen toestand paste hij niet in de tent, dus moesten we hem gedeeltelijk weer aflaten, erin proppen, eronder gaan liggen om hem met de mond bij te blazen. Met hyperventilatie en claustrofobie moesten we ons er weer onderuit wurmen. Het hele proces duurde enkele uren, maar de camping was zo lelijk en overbevolkt dat we blij waren dat we iets te doen hadden.

Vanbuiten leek de tent op een obese dame in regenjas. Binnenin raakten onze knieën, als we ze optrokken, de nok van de tent.  Het kon ons niet schelen, we waren maar met één doel naar de camping gekomen: een nacht samen in de tent slapen. De rest kon ons gestolen worden. We werden haast gek van gezelligheid, probeerden te definiëren waarom een volwassen mens met een hypotheek toch regelmatig nood blijkt te hebben aan dit soort gesimuleerde primitiviteit. Is het de herinnering aan en het vooruitzicht van het wijdse, onoverzichtelijke leven buiten, dat het daarbinnen zo goed maakt?

Sinds een paar maanden ben ik zelf een tent, precies zo eentje als ons verblijf van die nacht. Zo verbeeld ik me mijn binnenste, waar twee baby’s – onbevattelijk – aan het groeien zijn. Terwijl ze tegen elkaar liggen, duwt eentje z’n knie in de rug van de ander. Dan weer draaien ze zich om en kijken elkaar aan, met hun nog gesloten ogen. Slapende ledematen van nachtelijke omhelzingen zullen ze later nog leren kennen, wanneer ze met hun geliefde in een veel te kleine tent liggen. Voorlopig bestaat er nog geen zwaartekracht, geen dag en nacht, geen binnen en geen buiten.

Mijn lichaam is een tent. Niet alleen herbergt het twee kinderen, ook mijn gedachten, mijn bewustzijn en al mijn aandacht houden zich er schuil. Als het regent, hoor ik het wel kletteren, maar de nattigheid rolt van me af. Gruwelijk nieuws over vluchtelingen. Nog gruwelijker nieuws over schreeuwlelijke melkdrinkers die de grenzen van hun lelijke dorpen menen te moeten verdedigen. Milieurampen. Aardbevingen. Het komt niet binnen, ik zit in mijn tent. Ik hou de rits potdicht, ik kan niet anders. En als stress, veroorzaakt door werk of ander geweld van daarbuiten, toch binnen probeert te dringen, steek ik mijn hoofd naar buiten en geef over.

Ja, ik bedoel kotsen, niets poëtisch.

De tent die ik ben, verwerkt voedsel drie keer trager dan normaal, zwelt op, beweegt met mate, staat gezapig te midden van een veel te volle camping. Duitsers links, Hollanders rechts, Italianen aan de overkant. Het tentzeil is flinterdun, maar precies voldoende om mij onzichtbaar te maken.

Als iemand me nodig heeft, ik ben er even niet.

Beeld: Edward Weston - Circus tent, via metmuseum.org

Mail

Joyce de Badts is Hard//hoofd-redactielid.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers