Asset 14

Kopstuk 4: Ariel Levy

Podcast: Kopstuk 1: Arnon Grunberg 1

Hard//hoofd en Vrij Nederland presenteren met trots Kopstuk. In deze maandelijkse podcast gaan Mea Dols de Jong (filmmaker) en Rutger Lemm (schrijver) op losse, open wijze in gesprek met mensen die ze bewonderen (onder bezielde begeleiding van redacteur Juul Op Den Kamp en in de thuisstudio van Rob Veugelaers). In deze 'mentorgesprekken', voorafgegaan door een tune van Herman in een bakje Geitenkwark, leggen de hosts om beurten hun kwetsbaarheid en onzekerheid als jonge makers op tafel en hopen ze dat de gast hen iets kan leren, hen kan inspireren of zelfs kan troosten in deze verwarrende tijden.

In deze vierde aflevering gaat Rutger in gesprek met journaliste Ariel Levy.

Het is soms verleidelijk te denken dat er in deze social media-tijd geen taboes meer bestaan. We doen immers niets anders dan delen, de hele dag. “Waar denk je aan?” vraagt Facebook. En Instagram wil toegang tot je foto’s. Toestaan?

Maar natuurlijk is die openheid slechts schijn. Je zou zelfs kunnen beweren dat er tegenwoordig meer taboes bestaan, omdat we voortdurend gedwongen worden om onszelf te laten zien – en bij voorkeur onze leukste kant.

In The Rules Do Not Apply (vertaald bij Atlas/Contact als De Regels Gelden Niet) beschrijft Ariel Levy, journalist van The New Yorker, hoe haar leven in duigen valt. Deels door verkeerde keuzes, maar grotendeels door pech. Ze gaat vreemd met haar ex die een sociopaat blijkt te zijn, haar echtgenote blijkt een alcoholist, en haar zwangerschap eindigt na vijf maanden in een hotelkamer in Mongolië.

Laatstgenoemde tragedie is de kern van het boek, en roept de belangrijkste vraag op: had dit voorkomen kunnen worden? Wie gaat er in godsnaam in het tweede trimester naar Mongolië om een verhaal over de opkomende economie te schrijven? Voor iemand als Levy, gewend om controle over het verhaal van haar leven te hebben, zijn dat dodelijke vragen.

Ik las Levy’s boek in het vliegtuig, op de terugweg van een zakenreis die ik niet kon afzeggen, terwijl mijn zoon net twee weken oud was – ik bekeek voortdurend de foto van zijn slapende gezichtje die als achtergrond van mijn telefoonscherm diende. Op een of andere manier vond ik het een goed idee om tegelijkertijd op mijn koptelefoon naar Skeleton Tree te luisteren, het album dat Nick Cave opnam na de dood van zijn zoon. Ik had Thanksgiving in Mongolia, het artikel waarop het boek gebaseerd is, al eens gelezen, maar toen ik op het punt belandde dat Levy op die hotelkamer haar vroeggeboren zoon in haar hand houdt en een foto maakt, brak ik toch weer.

Tijdens mijn interview met haar werd me duidelijk dat ons grootste taboe controleverlies is. Of beter gezegd: dierlijkheid. Onze maatschappij is zo ingericht dat je die kant van jezelf heel lang kunt ontkennen, zeker als je jong bent (en zeker onder Rutte-III). Maar dan maak je een bevalling mee, of een miskraam, of een sterfgeval, of word je zelf ziek, en dan weet je: ik had geen enkel houvast, het was allemaal maar een illusie. Vrouwen komen daar eerder mee in aanraking dan mannen. Maar ja, zet dat maar eens op Facebook.

Het grote voordeel van het overleven van dit soort momenten van controleverlies, en eerlijkheid over dit soort zaken, is dat het je een minder bang mens kan maken. Want dat krampachtige vasthouden aan onze regels en plannen, dat is natuurlijk eigenlijk angsthazerij. Zoals comedian Louis CK een show begon met de vrolijke opmerking: “There’s lot of people here. Chances are, at least two of you will be dead before Christmas.” Mijn Kopstuk-interview met Ariel Levy is dan ook absoluut niet zwaarmoedig. Sterker nog, hoe heftiger het onderwerp, hoe meer we een beetje moeten grinniken.

Surrender, zo noemde ze dat. Je overgeven aan de natuur en je sterfelijkheid, je lot accepteren. Het wordt dan niet minder triest, maar je waardeert de rest van je leven meer. Kalm, realistisch, met gevoel voor humor. En dat hoef je dan ook niet meer te delen.

Meer luisteren? Abonneer je dan op Kopstuk in iTunes of Stitcher (Android).

Mail

Mea Dols de Jong en Rutger Lemm gaan in de podcast Kopstuk in gesprek met iemand die ze bewonderen, en van wie ze iets hopen te leren. Losse, troostende mentorgesprekken waarin de hosts hun eigen kwetsbaarheid op tafel leggen.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Steun Hard//hoofd en verzamel kunst!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe schrijvers en kunstenaars. We zijn al dertien jaar gratis toegankelijk en advertentievrij. Zo’n vrije ruimte is harder nodig dan ooit. Steun de makers van de toekomst; sluit je vóór 1 juli aan als kunstverzamelaar en ontvang in juli je eerste kunstwerk!

Word kunstverzamelaar