Foto: Mirte Slaats Afgelopen maandag werd in de Melkweg in Amsterdam de partij tegen de vrijheid van meningsuiting, Nederland Monddood (NMD), gepresenteerd. Bekijk de beelden." /> Foto: Mirte Slaats Afgelopen maandag werd in de Melkweg in Amsterdam de partij tegen de vrijheid van meningsuiting, Nederland Monddood (NMD), gepresenteerd. Bekijk de beelden." />
Asset 14

Nederland Monddood

Geachte aanwezigen, dames en heren van de pers, maar vooral: het Nederlandse volk,

Hartelijk welkom bij de presentatie van Nederland Monddood, NMD, de partij tegen de vrijheid van meningsuiting. De politieke partij die Nederland nodig heeft, zeker gezien de recente politieke ontwikkelingen.
In het politieke landschap bestaan veel meningsverschillen, maar iedereen, links of rechts, is het eens met de vrijheid van meningsuiting. Waarom eigenlijk? Wij zijn een partij met één doel: het schrappen van artikel 7 van onze Grondwet. Hierin staat te lezen:

“Voor het openbaren van gedachten of gevoelens door andere dan in de voorgaande leden genoemde middelen (de pers, -NMD) heeft niemand voorafgaand verlof nodig wegens de inhoud daarvan, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.”

Wij beschouwen dit als een mislukt experiment en willen die wet aanpassen. Door de onbeperkte vrijheid van meningsuiting zijn de meningen niet meer van de lucht en is iedereen non-stop aan het praten. Dat moet maar eens afgelopen zijn. ‘Iedereen mag zeggen wat hij of zij denkt’ hoor je vaak. Wij zeggen: nee, niemand mag zeggen wat hij of zij denkt.

Censuur heeft een negatief imago gekregen in de Westerse wereld, dankzij organisaties als Amnesty International. Maar wat is er eigenlijk mis mee om af en toe je mond te houden? Ik weet nog dat mijn moeder mij vroeger, aan de keukentafel, regelmatig de mond snoerde. “Houd jij je maar even stil,” zei ze dan na een bijdehante opmerking. En dan was ik stil! En dan dacht ik na over wat ik gezegd had! Ik besefte mijn fout en zou diezelfde dingen later nooit meer zeggen.

Bovendien heb ik van vroeg af aan geleerd dat er een verschil is tussen een feit en een mening. Een mening heeft maar beperkte waarde; je kunt er zo weer een andere mening tegenover stellen. Bovendien dient iedereen tegenwoordig over alles een mening te hebben. Niemand zegt ooit: “Daar weet ik eigenlijk te weinig van.” En zo ontstaat het onuitstaanbare lawaai dat elke dag weer op straat, in de krant en op televisie klinkt. Hou gewoon allemaal je mond! En als je wilt praten: beperk je tot de feiten. Wij willen dan ook alle columns, opinieprogramma’s en peilingen afschaffen. Weg met de meningen! Terug naar de feiten!

Heette een van de grootste Nederlanders, in een recente televisieshow nog als zodanig verkozen, niet Willem de Zwijger? Niet Willem de Prater, mensen, niet Willem de Kletser of Willem de Praatjesmaker. De Zwijger! Hij hield zijn mond op de juiste momenten. Tijdens de twee Wereldoorlogen was Nederland neutraal: weer hielden wij wijselijk onze mond. Nederland kent een lange traditie van zwijgzaamheid en afzijdigheid. En nu! Iedereen praat alsof het moet en valt over elkaar heen met meningen. Het is mooi geweest.

Maar dames en heren, eigenlijk zeg ik nu alweer veel te veel. (Naar collega’s:) Willen jullie nog iets toevoegen? Dank jullie wel.

Zijn er vragen?

Meneer, wat u in feite voorstelt is een dictatuur.

Als u met een dictatuur bedoelt dat alle meningen van overheidswege worden uitgebannen ten faveure van één mening, dan heeft u geen gelijk. Wij willen inderdaad een algehele censuur in voeren, maar beste mevrouw, wij hebben zelf ook geen mening! Alle meningen dienen te worden afgeschaft.
Volgende vraag. Ja, u daar.

Als u de feiten voor zich laat spreken, loopt u dan niet achter de waan van de dag aan?
Ik zou zeggen dat als we goed nadenken over wat we zeggen, we nooit achter de waan van de dag aan lopen.
Maar feiten zijn niet neutraal, feiten worden vastgesteld door commissies, door wetenschappers...
Ah, we hebben een wetenschapsfilosoof in de zaal. Totdat er betere alternatieven beschikbaar zijn, beperken wij ons tot de feiten.
Fair enough.

Met alle respect, ik vind uw partij belachelijk. Ik bedoel, wat zijn uw standpunten…
Ja kijk, dit is dus precies wat wij bedoelen! ‘Ik vind, ik vind, ik vind’… Houd daar toch mee op! Accepteer de dingen zoals ze zijn. Zolang u met dit soort vragen met een mening komt, geef ik geen antwoord.
Ja, u daar?

Hoe denkt u over integratie?
(zucht) Daar is niet genoeg feitelijke informatie over beschikbaar.
De zorg?
Er zijn andere mensen die daar veel meer verstand van hebben.

Hoe bepaalt u dan wat waardevol is?
We denken goed na over wat waardevol is en hebben hier ook zeker onze ideeën over, maar die delen wij niet in het openbaar.

U heeft in feite een verbod nodig.
Ik dank u voor uw suggestie.
De laatste vraag?

En onderwijs dan?

U bent wel een volhouder. Dat gaat mij zeer aan het hart. Het onderwijsstelsel is een belangrijk onderdeel van onze samenleving en ik heb daar ook wat ideeën over. Maar ik voel geen enkele behoefte om die hier in het openbaar met u te delen. Ik nodig u uit bij mij thuis voor een kop thee en dan zal ik het graag met u bespreken.

Goed, geen vragen meer?
Dan presenteer ik u de nieuwe politieke partij, de partij tegen vrijheid van meningsuiting, Nederland Monddood, NMD! (Onthulling campagneposter) Stem op 9 juni op de NMD. Dank u wel.


Foto: Mirte Slaats

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer