Gérard Depardieu vond de vijfenzeventig procent rijkenbelasting die hij in het Frankrijk van president Hollande moet betalen te veel en besloot afgelopen week in te gaan op Vladimir Poetins aanbieding Rus te worden. Eerder rekende hij voor - in een open brief aan Hollandes regering - dat hij vanaf zijn puberteit heeft opgedraaid voor liefst 145 miljoen euro aan belastingen. Minister Ayrault noemde Depardieus vertrek zielig. "Zielig? Noemt u mij zielig? Wat is dat zielig", fulmineerde de acteur in Le journal du Dimanche. Hij wees erop ondanks zijn excessen, zijn honger en liefde voor het leven een vrij mens te zijn.
Van die vrijheid maakt de excentrieke dikkerd nu dus gebruik om het zo ongure Frankrijk in te wisselen voor de onfrisse democratie van Rusland. Vorig jaar haalde Depardieu de banden met Rusland al aan: hij verscheen in een reclame voor Russische ketchup en in spotjes voor de Russische bank Sovietski. En hij stak de loftrompet over Ramzan Kadyrov, Tsjetsjeens ex-rebel, ondertussen president in Grozny en dikke maatjes met Poetin omdat hij iedereen zo keurig onder de knoet houdt.
Het lijkt erop dat Depardieu nieuwe vriendjes heeft gevonden, met wie hij samen eet, zijn kapitaal veiligstelt, verkiezingsspotjes opneemt en over wie hij in de media positieve praatjes ophangt. Charismatische leiders zal Depardieu hen vinden. Dat die vriendjes het niet zo nauw nemen met de mensenrechten, zal hij een teken van daadkracht vinden. Samen met de illegale seksfeestjes die ze voor zichzelf organiseren, levert het waarschijnlijk alleen maar kostelijke verhalen op aan de dis. Andermans leed is de beste saus.
Vermoedelijk bestaat er een inkomen waarboven het onmogelijk is je nog te bekommeren om zoiets abstracts als mensenrechten. Depardieu maakt zich niet druk om het geluk van anderen en heeft naar eigen zeggen "alleen maar een huis en een meer nodig" om zelf gelukkig te zijn.