Mode en decor als speels medium voor sociale en politieke onderwerpen." /> Mode en decor als speels medium voor sociale en politieke onderwerpen." />
Asset 14

Atladóttir & d’Ors

Hard//hoofd selecteert zorgvuldig uit een oerwoud aan mogelijkheden. In ‘hard//hoofd kiest’ wordt door de beeldredactie een relatief onbekende beeldend kunstenaar uitgelicht, wiens werk het volgens hard//hoofd de moeite waard is om te volgen. Deze keer het kunstenaarsduo Atladóttir & d’Ors uit Rotterdam.

Safari (2010) C-print on dibond, 35x50 cm

Sinds 2010 vormen Laura d’Ors (Spanje, 1973) en Dagmar Atladóttir (IJsland, 1978) het kunstenaarsduo Atladóttir & d’Ors.

Laura: ‘De beelden die we onder de noemer The First Collection maken zijn meestal in scène gezette foto’s, bijna altijd in de studio gemaakt. Het is een soort van modecollectie, en alhoewel wij met de taal van de modewereld spelen, gaat ons project niet over mode. Onze foto’s gaan over sociale en politieke onderwerpen die wij belangrijk vinden. We maken kostuums, accessoires en decors waar modellen in komen te staan. Het zijn geen professionele modellen, maar vrouwen die wij kennen, vaak zelf ook kunstenaar.’
Dagmar: ‘We wisselen ook tussen onderwerpen. Elke collectie, bijvoorbeeld The Earth Collection of The Political Collection, kan bestaan uit één foto of uit meerdere foto’s samen. Door alle collecties proberen we onze visie op de maatschappij weer te geven.’

Wat voor onderwerpen vinden jullie belangrijk?

Laura: ‘De foto’s zijn vaak gerelateerd aan onderwerpen die we uit het nieuws - kranten, journaals of internet - halen, zoals bijvoorbeeld Gentrification, bureaucratie of economische systemen. Of uit andere grote thema’s, zoals de verhouding tussen mens en natuur.’
Dagmar: ‘We hebben bijvoorbeeld een werk gemaakt met als titel Referendum. Oorspronkelijk kwam dat idee door wat er gebeurd is in IJsland, met de val van Icesave en het referendum over de terugbetaling van de bankschuld. Of Magma, over de uitbarsting van vulkaan Eykjallafjökull.’
Laura: ‘Vaak worden wij geïnspireerd door een specifiek nieuwsbericht, maar uiteindelijk gaan onze beelden over bredere thema’s. In het geval van Referendum bijvoorbeeld refereert dit werk uiteindelijk aan verkiezingen en democratie.’

The Earth Collection / Magma (2010) Duratrans in lightbox, 70x50 cm

Jullie komen uit Spanje en IJsland. Waarom leven jullie in Nederland?

Dagmar: ‘Ik heb vier jaar in Enschede gestudeerd, op de AKI. Daar heb ik Laura ontmoet. Voor mij is het makkelijker om in Nederland kunstenaar te zijn dan in IJsland. Ik weet uiteraard niet wat er in de toekomst gaat gebeuren, maar Nederland staat tot vandaag de dag bekend als een land waar kunst en cultuur belangrijk zijn: een cultureel epicentrum. Er zijn hier ook veel kunstenaars uit de hele wereld, en zeker in Rotterdam heerst er een soort van brotherhood. Kunstenaars helpen elkaar.’
Laura: ‘Ik ben het daar helemaal mee eens. Je wordt als het ware familie van elkaar.’
Dagmar: ‘Ik vind ook dat er hier in Rotterdam minder strijd is tussen kunstenaars. Ik heb een tijdje in New York gewoond en gewerkt, daar is meer competitie. Hier zijn mensen opener en delen we ideeën met elkaar.’

Wat willen jullie het publiek meegeven of laten zien?

Dagmar: ‘Hoe wij kijken naar verschillende onderwerpen. Maar het gaat ons ook om het visuele.’
Laura: ‘Ik vind dat je kunst niet per se meteen hoeft te begrijpen. Het kan best zijn dat je eerst iets vreemdst ziet, zodat je wat langer moet kijken voordat je ontdekt wat het voor je betekent.’
Dagmar: ‘Daarbij hechten wij veel waarde aan vakmanschap.’
Laura: ‘Alles - de kostuums, de accessoires, de decors - is door onszelf gemaakt, met onze handen. Er zitten speelse elementen in. Die speelsheid is ons heel dierbaar.’

The Traditional Collection / The Independent Republic of Bellona (2010) C-print on dibond, 60x40 cm

Wat is jullie droom als kunstenaar?

Dagmar, lachend: ‘World domination.’ Ze maakt een grapje. ‘Kunnen reizen. En door kunnen gaan met ons werk als kunstenaar. Maar ook vrijheid in het algemeen.’
Laura: ‘Ons doel als kunstenaar is om te kunnen blijven werken, steeds betere dingen te maken en onszelf en anderen te blijven verrassen.’

Is geld verdienen iets belangrijks of is dat een noodzakelijk kwaad?

Laura: ‘Natuurlijk is dat belangrijk om dingen te kunnen blijven maken. Soms verkoop je meer, soms minder. De ene keer krijg je subsidie, de andere keer niet. Wij blijven gewoon doorgaan. Maar we maken ook offers omdat we echt willen blijven werken, ook materiële offers die misschien niet iedereen wil opbrengen. We gaan bijvoorbeeld niet echt op vakantie.’

Is kunst maken het belangrijkste in jullie leven?

Dagmar: ‘Het moet eigenlijk het belangrijkste zijn, omdat je zoveel moet opofferen om je werk te kunnen blijven uitvoeren. Om een kunstenaar te zijn moet je wel een beetje gek zijn. Je hebt een ander soort leven dan veel andere mensen. Je werkt soms twee keer zo hard, de beloning is vaak niet zo groot. Uiteindelijk hoop je dat je werkt wordt gewaardeerd.’

The Political Collection / Referendum (2010) C-print on dibond, 120x80 cm, 60x40 cm

Willen jullie hier in Nederland blijven?

Dagmar: ‘Nederland is en blijft mijn thuisland. Maar dan spreek ik voor mijzelf. Ons project is based in Rotterdam, dus ook als we zouden gaan reizen blijft Rotterdam de basis.’
Laura: ‘We willen vrijheid voor onszelf, dus laten we elkaar ook vrij. Maar een jaar zonder elkaar, dat zou ik niet kunnen hoor.’
Dagmar: ‘Soms gaat één van ons op reis, dan blijft de ander hier. Maar telkens ontmoeten we elkaar in Rotterdam. Onze ateliers zijn hier.’
Laura: ‘We hebben ook samen gereisd. Vorig jaar bijvoorbeeld hebben we een artist-in-residence van drie maanden in Berlijn gedaan. Daar hadden we ook een aantal tentoonstellingen.’

Waar wordt jullie kunst tentoongesteld?

Laura: ‘Overal. In kunstinstellingen of galeries. Bijvoorbeeld in onze galerie, Galerie 10, in Utrecht. Ook hebben we geëxposeerd in Italië, Noorwegen, Duitsland en Spanje. Maar nog niet in IJsland.’
Dagmar: ‘Begin december vorig jaar hebben we onze eerste soloshow in Galerie 10 gehad. Die duurde tot eind januari. Dat is natuurlijk een fijn begin van het jaar. Tijdens de voorbereidingen van zo’n show besteed je veel tijd aan de presentatie van je werk. Nu richten we ons weer op het produceren van nieuw werk. We zitten weer aan onze tekentafel om nieuwe projecten te bedenken.’
Laura: ‘De solotentoonstelling was het hoogtepunt van onze samenwerking tot nu toe. Maar er komt nog veel meer.’

The Earth Collection / Mud (2011) C-print on dibond, 120x80 cm

Meer informatie over Atladóttir & d’Ors vind je op 'The first collection is' en bij Galerie 10

Tekst door Quirinus Martijn

Mail

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

De uitgevers geven het stokje door

De uitgevers geven het stokje door

Lisanne Brouwer vertrekt naar theatergezelschap PS Vertelt en geeft na jaren toewijding het stokje als uitgever door aan Josje Kerkhoven: lees hier het gesprek waarin ze terugblikken op Lisannes tijd en vooruitkijken naar Josjes plannen. Lees meer

Vruchtvlees

Ontuig

Een ik verkent nieuwsgierig diens pulserende vleeslichaam, trekt zich terug in de kieren van hun zijn en vergroeit tot een thuis. Moni Zwitserloot onderzoekt met behulp van bodyhorror-ervaringen en relaties die buiten het menselijke liggen. Lees meer

:Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

In haar column onderzoekt Loïs Blank hoe smart glasses, AI-assistenten en marketingcampagnes laten zien dat technologische vooruitgang vaak leunt op de lichamen, stemmen en veiligheid van vrouwen. Waarom blijven juist mannen het meeste verdienen aan een systeem dat zo afhankelijk is van vrouwen? Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

CLICKBAIT

CLICKBAIT

Een vrouw filmt zichzelf 24/7 en laat haar acties bepalen door wat anonieme usernames vertellen. In de fysieke wereld heeft ze bijna niets, online heeft ze duizenden fans die haar aanbidden. Hoe kun je macht vinden in kwetsbaarheid? Ankie Klut onderzoekt de grens tussen het verlangen om gezien te worden en de behoefte om jezelf te verbergen achter een digitaal masker. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

:Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

'De manosphere zal niet worden ontmaskerd als we haar van een soort stiekeme homoseksualiteit betichten, maar wel door nauwkeurig te kijken hoe ze werkt en deze manieren van competitie en erkenning te ontmantelen.' Lars Meijer deelt zijn reactie op de column van Marthe Bronkhorst over de manosphere. Lees meer

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn 1

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn

Marthe van Bronkhorst sonjabakkert langs de geest van Nederland. 'De drie-eenheid bedrog, bedrijven, en een schijnheilige geest lijkt een patroon in de Nederlandse volksaard.' Lees meer