Asset 14

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

In het nieuwste EU-migratieplan lijkt het alsof de EU tegen vrije migratie is. Staatsgrenzen worden strenger gecontroleerd en asielprocedures moeten sneller tot afwijzingen leiden. Intussen investeert de EU in vliegverkeer en versoepeling van grensovergangen. De houding van EU-instanties tegenover menselijke beweging is zeer paradoxaal.

Het in september gepresenteerde migratieplan van het Europese Parlement ziet voor dat staatsgrenzen nog strenger gecontroleerd worden, asielprocedures sneller tot afwijzingen moeten leiden, er grotere vluchtelingenkampen aan de ‘grenzen’ (zoals in Griekenland, Turkije en Libië) van de EU komen en mensen nog sneller gedeporteerd kunnen worden. In andere woorden: de EU doelt op nog moeilijkere, gevaarlijkere en simpelweg minder migratie.

De EU is zelf het voorbeeld van versoepeling van grensovergangen

Door het migratieplan lijkt het alsof de regeringsleiders van de EU tegen vrije beweging van mensen zijn. Dat past in de lijn die de EU al tientallen jaren gaat ten opzichte van menselijke migratie van andere werelddelen naar Europa. Enkele voorbeelden van dit al gebezigde beleid zijn het introduceren en aanscherpen van het visumsysteem gebaseerd op paspoortbezit en vermogen; het opbouwen en militariseren van staatsgrenzen om de EU zoals die tussen Marokko en Spanje en het sluiten van deals tegen migratie met presidenten en dictators in meer dan 30 landen waaronder Libië (Gaddafi), Sudan (Al-Bashir), Senegal (Macky Sall), Niger, Turkije, Oeganda, Somalië en Egypte.

Voor andere vormen van beweging is er een tegenovergesteld EU-beleid. Zo investeeert de Nederlandse regering miljoenen per jaar in vliegtuigverkeer, snelwegen, voertuigen en het versoepelen van reismogelijkheden door bepaalde vormen van grensovergangen te versnellen. De EU is zelf het voorbeeld van versoepeling van grensovergangen.

Het ‘probleem’ dat de EU wil stoppen is dus niet algehele migratie, maar wel de migratie van bepaalde groepen mensen naar een bepaald deel van de wereld. Mensen die geboren zijn in de ‘periferieën’ van het economisch-politieke systeem trekken aan het kortste eind; deze ‘randgebieden’ zijn niet letterlijk aan een rand, maar juist overal ter wereld waar de productie het goedkoopste is en waar er nauwelijks beschermende regels zijn voor werknemers. Goedkope arbeid in de 'periferieën' voor goedkope prijzen in de ‘centra’ van het economische systeem, daar waar de consumptie plaatsvindt. In 'periferieën' als Venezuela, Tunesië, Liberia en Afghanistan hebben mensen door die slechte arbeidsvoorwaarden weinig kansen om een fijn leven op te bouwen. Zij reizen logischerwijze naar de 'centra' van het economisch-politieke systeem in Europa.

Het nieuwste EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het door veel politici impliciet gesuggereerde ‘probleem’ van migratie

Waarom is dat een probleem voor EU-regeringsleiders? Deze beweging doorbreekt het systeem waarin de EU de winnaar is. Het politiek-economische systeem waarin een groot deel van de wereld, van Bangladesh tot Bolivia, wordt uitgebuit voor de rijkdom van een hele kleine groep mensen, is gebaseerd op het controleren van territoria en grenzen. Dit systeem wordt doorkruist en tegengewerkt door de beweging van mensen die wegreist uit de uitgebuite gebieden.

Het nieuwste EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het door veel politici impliciet gesuggereerde ‘probleem’ van migratie. Het is een instandhouding van de mogelijkheid om mensen uit te buiten in de perifere gebieden van het politiek-economische systeem. Het versterkt de ongelijkheid tussen mensen op basis van hun geboorteplekken. Oftewel, het migratiepact ontkent vrije gelijkwaardige beweging die hoort bij het menszijn.

Mail

Jaël in 't Veld (1994) is cultureel antropologe, werkzaam als onderzoeker over migratiethema's in Duitsland, en schrijft over grenzen, migratie en ongelijkheid.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Een kus van een beer

Een kus van een beer

Nick Sens ontmoet een beer in de dierentuin en raakt gefascineerd door deze dieren. Wie of wat ervaren we als we oog in oog met een beer staan? Aan alle wezens van de metamorfose, hier en daarginds (Nastassja Martin) De bruine beer zet twee zware stappen in mijn richting en ik bevries. Het gegil en... Lees meer

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Wie zie jij als je in de spiegel kijkt? Voldoe je aan het beeld van ‘de gemiddelde mens’, of niet? Tom Kniesmeijer vraagt zich af waarom afwijken van het gemiddelde zoveel weerzin oproept en of hét gemiddelde wel bestaat. ‘Precies op het gemiddelde past niemand’. Ik sluit mijn ogen en ben terug in de Leidsestraat.... Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer