Asset 14

Gênante ouders

Column: Gênante ouders

Elke middag zitten ze aan de borrel, bij het eten slaan ze nog een fles wijn achterover en vervolgens zijn ze ’s avonds niet meer aanspreekbaar. Zo mopperden enkele veertigers onlangs in de NRC over hun gepensioneerde ouders. ‘Pardon? Niet meer aanspreekbaar?’ reageerde de verslaggeefster ontsteld. Nee, zo klaagt een dochter over haar moeder: ‘Aan de telefoon praat ze gewoon met een dubbele tong! Zo kan ik haar adviezen toch niet meer serieus nemen?’

Ik ging er eens even goed voor zitten. Een tijdje geleden hoorde ik op de radio ook al dat men op de spoedeisende hulp steeds vaker beschonken, en zelfs ’stomdronken’ ouderen binnenkrijgt. Allemaal met botbreuken als gevolg van een dronken val. Geen alcoholistische zwervers dus, maar keurige in het tweed gestoken zestigplussers. Het schijnt zo erg te zijn met het drankmisbruik van de hedendaagse pensionado’s dat het Trimbos-instituut er onderzoek naar doet.

Nu hoorde ik laatst in Paradiso het Zwanenkoor de Parels van de Jordaan zingen, nou, die gaan bijna allemáál over de drank. Zou het nu zoveel erger zijn dan vroeger? Zien wij comazuipende bejaarden in het verzorgingshuis? Ze hebben daar niet eens een balkonnetje om al die kratjes te stapelen.

Natuurlijk dacht ik aan het consumptiegedrag van mijn generatiegenoten, zo door de jaren heen. Heel eerlijk, ging er bij mij een alarmlampje branden?

Ik beken dat ik veel Amsterdamse cafés van binnen ken. Wij van de krant staan er immers om bekend dat we zuipen en roken, en zo was het ook wel, zeker elke vrijdagmiddag, in het Amsterdamse café Leentje. Daar werd de krant doorgenomen, er werden sterke verhalen verteld en drieste plannen gesmeed. Er werd gelachen en gescholden, vriendschappen en liefdes ontstonden en ploften. Verrukkelijke middagen en inderdaad, ze liepen geregeld uit de hand.
Maar ja, toen was ik nog jong, althans, jonger.

Maar nu kunnen we er helemaal niet meer zo goed tegen, al die drank. Dus ik zie ik eigenlijk het omgekeerde gebeuren. Heel wat van mijn generatiegenoten zijn nu met alcohol zo voorzichtig, het is op het saaie af.

Ik denk trouwens bij deze berichten dat er heel iets anders aan de hand is. Kinderen hebben het gewoon niet zo op ouders die te veel drinken. Die ouders gaan op feestjes dan te hard lachen, raar dansen, en onwenselijke verhalen vertellen over jouw kindertijd. Bovengenoemde veertigers blijven het blijkbaar ook als volwassene gênant vinden. Ik zou zeggen: meid, láát ze. Dan bel je je moeder toch gewoon in de middag? Of je lost je eigen problemen op.

Gelukkig zijn er ook volwassen kinderen die minder gêne voelen voor hun ouders. Een vriend van onze dochter vertelde laatst grijnzend hoe op zijn verjaardagsfeest zijn moeder zoek was. Ze vonden haar in een tuinstoel op het balkon. Daar zat ze al een uur of wat, met een grote joint.

Mail

Loes de Fauwe is journalist en oud-verslaggever van Het Parool. Ze publiceerde twee boeken, Kasba Holland (met Arthur van Amerongen) en Een moeilijke jeugd. Sinds Loes afscheid nam van de krant verheugt ze zich in haar bestaan als gepensioneerde. Zonder plichten, zonder wekker, maar nog steeds met een nieuwsgierige blik op de wereld.

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Ondraaglijk gewicht

Ondraaglijk gewicht

Een opmerking van een kennis activeert bij Aisha een stroom van onzekere gedachten. Waarom wordt ons zelfbeeld zo beïnvloed door externe standaarden? Lees meer

Wegwerpliefde

Wegwerpliefde

Liefde overwint niet alles, en zeker niet het kapitalisme, merkt Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 7

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel vier. Lees meer

Une Belle Histoire

Une Belle Histoire

Als Aisha haar moeder vertelt over haar vakantieplannen in Bretagne reageert ze nuchter. ‘Dan kun je gelijk wel tante Ans uitstrooien’. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 6

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel drie. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 3

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel twee. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer