Asset 14

Straatvechters

Column: Straatvechters

Loes de Fauwe werkte jarenlang voor Het Parool en is nu bijna met pensioen. Om de week verschijnt haar pensioencolumn, afgewisseld door de column van mede-pensionado Trudy Kunz.

De eerste officiële daad van Donald Trump na zijn inauguratie was wereldnieuws. We zagen de nieuwbakken president in het oval office, omringd door ministers en perschef, de documentenmap voor zijn neus. Met kracht werd de vulpen gehanteerd. Onder drie alinea’s bleke letters over de afzegging van het TPP-handelsverdrag ontstond een monumentaal zwart vlak met scherp getrokken verticalen.
Een schriftkundige sprak over ‘de handtekening van een echte bink’.

Toch was het niet de handtekening die mij opviel, maar die blik van de nieuwe wereldleider toen hij het eerste door hem als president gesigneerde document omhoog hield voor de camera. Het was de trotse blik van een kind dat zijn schepping laat zien: trots en een beetje kwetsbaar. Als ik hierbij niet had moeten denken aan Henkie Schadewijk, had ik Trump terzijde gelaten.

Henkie Schadewijk zat bij mij in de klas op de basisschool in IJmuiden, die toen nog lagere school heette. Henkie, klein en met bruine krullen, was een driftkikker en een straatvechter. Hij werd gevreesd omdat hij als 10-jarige alle jongens op het schoolplein de baas was; zijn grote broers hadden hem tamelijk succesvol leren boksen. Maar Henkie kon niet zo goed leren.

In die tijd werden zwakke leerlingen achter in de klas gezet. In het geval van Henkie leidde dat tot opstandig gedrag waarmee de meester in groep zes niet goed uit de voeten kon. Henkie was niet te temmen en schreeuwde geregeld ‘Klootzak!’ naar hem. Wij zaten dan allemaal met een kleur van opwinding omgekeerd op onze stoeltjes, en hadden ’s avonds thuis aan tafel een sterk verhaal.

In groep zeven werd alles anders. Daar kregen we mijnheer Groen. Hij zette Henkie al de eerste dag na de grote vakantie vooraan bij zijn bureau. “Wij gaan vrienden worden,” sprak hij. Henkie kalmeerde, bleek een klein hartje te hebben en kon toch genoeg leren om naar de LTS te gaan.

Het zou naïef zijn om het beeld van Henkie te projecteren op de nieuwe wereldleider. Niet alleen omdat Henkie aanmerkelijk beter haar had en hij bij mijn weten geen toegang heeft tot nucleaire wapens. Intussen is president Donald J. in hoog tempo uit de startblokken gegaan. Het ene decreet volgt op het andere, allemaal drieste maatregelen, en de verwachting dat de nieuwe president mogelijk na inauguratie zou dimmen komt vooralsnog niet uit. Hij is niet te temmen. Die blik van Henkie Schadewijk heb ik niet meer teruggezien.

PVV-leider Geert Wilders ziet in Donald Trump een inspirerend voorbeeld. In Koblenz beweerde hij laatst voor een congres van Europese patriotten dat ‘de vrouwen in Nederland hun blonde haar niet meer durven laten zien’. Huh? Kijk, nepberichten worden al heel gewoon. Wilders kreeg er evengoed applaus voor en in Nederland loopt hij voorop in de peilingen voor de Tweede Kamerverkiezing.
We zijn er allemaal bij, hè. Allemaal.

Hoe het is afgelopen met Henkie Schadewijk, ik heb geen idee. Die grote mond heeft hij altijd gehouden. Ik denk zo maar dat Henkie het wel heeft gerooid in het leven. Wat zou hij stemmen?

Mail

Loes de Fauwe is journalist en oud-verslaggever van Het Parool. Ze publiceerde twee boeken, Kasba Holland (met Arthur van Amerongen) en Een moeilijke jeugd. Sinds Loes afscheid nam van de krant verheugt ze zich in haar bestaan als gepensioneerde. Zonder plichten, zonder wekker, maar nog steeds met een nieuwsgierige blik op de wereld.

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer