Asset 14

Straatvechters

Column: Straatvechters

Loes de Fauwe werkte jarenlang voor Het Parool en is nu bijna met pensioen. Om de week verschijnt haar pensioencolumn, afgewisseld door de column van mede-pensionado Trudy Kunz.

De eerste officiële daad van Donald Trump na zijn inauguratie was wereldnieuws. We zagen de nieuwbakken president in het oval office, omringd door ministers en perschef, de documentenmap voor zijn neus. Met kracht werd de vulpen gehanteerd. Onder drie alinea’s bleke letters over de afzegging van het TPP-handelsverdrag ontstond een monumentaal zwart vlak met scherp getrokken verticalen.
Een schriftkundige sprak over ‘de handtekening van een echte bink’.

Toch was het niet de handtekening die mij opviel, maar die blik van de nieuwe wereldleider toen hij het eerste door hem als president gesigneerde document omhoog hield voor de camera. Het was de trotse blik van een kind dat zijn schepping laat zien: trots en een beetje kwetsbaar. Als ik hierbij niet had moeten denken aan Henkie Schadewijk, had ik Trump terzijde gelaten.

Henkie Schadewijk zat bij mij in de klas op de basisschool in IJmuiden, die toen nog lagere school heette. Henkie, klein en met bruine krullen, was een driftkikker en een straatvechter. Hij werd gevreesd omdat hij als 10-jarige alle jongens op het schoolplein de baas was; zijn grote broers hadden hem tamelijk succesvol leren boksen. Maar Henkie kon niet zo goed leren.

In die tijd werden zwakke leerlingen achter in de klas gezet. In het geval van Henkie leidde dat tot opstandig gedrag waarmee de meester in groep zes niet goed uit de voeten kon. Henkie was niet te temmen en schreeuwde geregeld ‘Klootzak!’ naar hem. Wij zaten dan allemaal met een kleur van opwinding omgekeerd op onze stoeltjes, en hadden ’s avonds thuis aan tafel een sterk verhaal.

In groep zeven werd alles anders. Daar kregen we mijnheer Groen. Hij zette Henkie al de eerste dag na de grote vakantie vooraan bij zijn bureau. “Wij gaan vrienden worden,” sprak hij. Henkie kalmeerde, bleek een klein hartje te hebben en kon toch genoeg leren om naar de LTS te gaan.

Het zou naïef zijn om het beeld van Henkie te projecteren op de nieuwe wereldleider. Niet alleen omdat Henkie aanmerkelijk beter haar had en hij bij mijn weten geen toegang heeft tot nucleaire wapens. Intussen is president Donald J. in hoog tempo uit de startblokken gegaan. Het ene decreet volgt op het andere, allemaal drieste maatregelen, en de verwachting dat de nieuwe president mogelijk na inauguratie zou dimmen komt vooralsnog niet uit. Hij is niet te temmen. Die blik van Henkie Schadewijk heb ik niet meer teruggezien.

PVV-leider Geert Wilders ziet in Donald Trump een inspirerend voorbeeld. In Koblenz beweerde hij laatst voor een congres van Europese patriotten dat ‘de vrouwen in Nederland hun blonde haar niet meer durven laten zien’. Huh? Kijk, nepberichten worden al heel gewoon. Wilders kreeg er evengoed applaus voor en in Nederland loopt hij voorop in de peilingen voor de Tweede Kamerverkiezing.
We zijn er allemaal bij, hè. Allemaal.

Hoe het is afgelopen met Henkie Schadewijk, ik heb geen idee. Die grote mond heeft hij altijd gehouden. Ik denk zo maar dat Henkie het wel heeft gerooid in het leven. Wat zou hij stemmen?

Mail

Loes de Fauwe is journalist en oud-verslaggever van Het Parool. Ze publiceerde twee boeken, Kasba Holland (met Arthur van Amerongen) en Een moeilijke jeugd. Sinds Loes afscheid nam van de krant verheugt ze zich in haar bestaan als gepensioneerde. Zonder plichten, zonder wekker, maar nog steeds met een nieuwsgierige blik op de wereld.

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Ondraaglijk gewicht

Ondraaglijk gewicht

Een opmerking van een kennis activeert bij Aisha een stroom van onzekere gedachten. Waarom wordt ons zelfbeeld zo beïnvloed door externe standaarden? Lees meer

Wegwerpliefde

Wegwerpliefde

Liefde overwint niet alles, en zeker niet het kapitalisme, merkt Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 7

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel vier. Lees meer

Une Belle Histoire

Une Belle Histoire

Als Aisha haar moeder vertelt over haar vakantieplannen in Bretagne reageert ze nuchter. ‘Dan kun je gelijk wel tante Ans uitstrooien’. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 6

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel drie. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 3

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel twee. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer