Asset 14

Een soort oplossing

Een soort oplossing

Tijdens de zomerweken schrijft gastcolumnist Harm Hendrik ten Napel over een onderwerp waar we het te weinig over hebben: in therapie zijn.

Soms voel ik me de mentor van Diederik. We lopen over de dijk langs de Waal en vertellen elkaar hoe het met ons gaat. Het is een mooie, roze zomeravond. Alles koelt eindelijk een beetje af.

We hebben een gereformeerde opvoeding gemeen – Bijbelverhalen, schuldgevoelens, onderdrukte verlangens. Ik loop vijf jaar op hem voor en dat betekent vooral dat ik meer ervaring heb. Ik ben niet veel wijzer, denk ik. Diederik pakt alles een stuk beter aan.

Hij heeft een intake gehad bij een psycholoog. ‘Ik heb van die doffe dagen. Alsof er een dikke laag over alles heen ligt,’ vertelt hij. ‘Ik hoop dat therapie helpt om daar vanaf te komen.’

‘Alsof je achter een scherm zit, zeg maar.’

‘Ja, ik ben soms zo apathisch. Ik voel iets maar heel ver weg.’

Diederik heeft een half jaartje geleden zijn studie op pauze gezet. Het ging niet. Ik, daarentegen, ploeterde gewoon door toen ik mezelf tegenkwam.

‘En met therapie wil je dat oplossen,’ vraag ik.

Diederik denkt even na. ‘Nou, ja. Oplossen.’

‘Ik bedoel, ik wil niet pessimistisch klinken. Het is meer dat therapie misschien vooral gaat helpen–’

‘Om daar mee om te leren gaan,’ vult Diederik in.

‘Wat ook een soort oplossing is, natuurlijk.'

De hete zon heeft van het gras langs de weg een soort stro gemaakt. De omgeving ziet er daardoor verlaten uit. Het voelt een beetje alsof we door de wildernis lopen. En voor dit gesprek is dat wel goed, om samen afgezonderd te zijn.

‘Dat is ook wat jij eraan over hebt gehouden?’ Diederik mist het steentje dat hij voor zich uit probeert te trappen. ‘Je weet nu vooral wat je met jezelf aan moet.’

‘Hm-ja. Ja.' Als ik het zo terugkrijg, klinkt het mager. Alsof de problemen blijven maar je er minder last van hebt. Dat er iets mis met je is – en dat blijft zo – en je dat beter in de hand hebt.

‘Het probleem is juist ook dát je niet weet wat je met jezelf moet,’ zeg ik dan. Toch best wijs.

‘Maar,’ ga ik verder. ‘Ik heb ook nieuwe dingen geleerd.’

Ik vertel dat ik op het perron stond te wachten. Ik was wat te vroeg, op weg terug naar huis na een avond vol goede discussies met mijn broer, en stond een beetje te appen. Het was rustig en ik was blij. Ik weet niet goed waardoor dat kwam. Misschien niets ingewikkelds. Mijn broer. De vrienden met wie ik grappen maakte op mijn telefoon op WhatsApp.

‘Maar wat het was. Ik voelde dat er mensen waren die van me hielden. Dat ik dierbaar was. Niet, zeg maar, dat ik me bewust was van het feit. Ik voelde het ook.’ Het is een moeilijk om het niet al te sentimenteel te laten klinken.

‘Dus je hebt geleerd?’

‘Om te voelen.’ Ik lach. ‘Ja, sorry. Dat klinkt banaal, en cliché.’

‘Misschien,’ zegt Diederik. ‘Ik weet niet.’ Een pauze. ‘Het klinkt goed.’

Ik knik en hoop dat ik niets groter of kleiner heb gemaakt dan het is.

Mail

Harm Hendrik ten Napel (1991) is schrijver en filosoof. Vorig jaar verscheen zijn verhalenbundel 'Om aan te raken' bij Uitgeverij Querido.

Mieke Stuiver

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer