Mees heeft de macht over het fluwelen koord, de stempel en het clipboard. " /> Mees heeft de macht over het fluwelen koord, de stempel en het clipboard. " />
Asset 14

Doorbitch

door

Laat er geen onduidelijkheid over zijn, ik heb een gruwelijke hekel aan het woord doorbitch. Ik zie zo'n pinnig kutwijf voor me met een overdosis lipgloss en een snerende blik, mocht ze je überhaupt een blik waardig gunnen. Als jij haar niet bevalt, kun je het wel vergeten. Buiten dat is het een denigrerend woord jegens vrouwen. Ik noem mezelf toch ook geen slet, of viswijf, of kankerhoer? Maar goed, doorbitch dus. Ik heb er zelfs een werkwoord van gemaakt, doorbitchen. Vanavond moet ik doorbitchen. Had ik het vorige week nog over mijn ervaringen aan de andere kant van het fluwelen koord, deze week ben ik degene met het clipboard en de stempel.

Het is vrijdagavond en de Korte Leidsedwarsstraat bruist. Grofweg gelegen tussen de Club Royalty (dames een gratis cocktail bij entree!) en Café Amsterdamded (waar ik als vijftienjarig beugelbekkie mijn eerste zoen kreeg) is een kleine entree zonder aanduiding van wat er zich binnen afspeelt. Het is de Club Up, het kleinkindje van deftige sociëteit de Kring. In de Kring is de gemiddelde leeftijd op een vrijdagavond zo rond de 50, trophy wives meegerekend. Niet in de Club Up. Hier regeert de jonge mensch, vers uit de puberteit gekropen, dorstig naar gerstenat. Mijn taak is het vasthouden van de gastenlijst, het verwelkomen van de bezoekers en het weren van grote groepen bezopen Engelsen dan wel vervelende korpsballen. Mijn rechterhand is Iwan, een grote donkere man gehuld in een beveiligingsjas met een klein hart en een vastbesloten rechtvaardigheid.

We spreken af dat ik mensen in de rij aanwijs die niet door de beugel kunnen, en dat hij ze dan de toegang belemmert. Maar wanneer ze eenmaal voor de deur staan, heeft Iwan een iets ander idee van mensen weigeren dan ik. En dan komt het er op aan. Voor de ingang staan ze met zijn drieën, ieder een gladgestreken gestreept overhemd en ietwat vettig blond haar. Ik had ze al van een kilometer aan zien komen met hun arrogante maniertjes. Eenmaal binnen zouden ze ongetwijfeld de hele bar leegdrinken (voordeel) en alle meisjes lastig vallen (nadeel), dus fluister ik mijn vriend in of hij er voor kan zorgen dat ze ergens anders hun heil gaan zoeken. Hij knikt begrijpend. Maar als ze voor zijn neus staan zwijgt hij simpelweg, vraagt ze opzij te stappen, en laat ondertussen andere bezoekers binnen. De drie beginnen te sputteren. Ik stap naar ze toe, en vraag ze of ze weten wat er vanavond voor muziek is. Niet dus. Ik kijk ze even aan, en gok dan: “Hip hop en break beat!” Ze kijken elkaar aarzelend aan en richten zich dan tot mij: “Geen techno? Minimal? House?” “Eh, nee heren. Geen van dat al,” spreek ik naar waarheid. “In de Melkweg moet je het even proberen, of anders de Sugar Factory. Dan loop je hier het plein over en dan die straat in aan de linkerkant. Nog een fijne avond!” Ze geven me een dankbaar klopje tegen de arm. “Thanks!” Ik zucht opgelucht, maar niet iedereen laat zich zo makkelijk afpoeieren.

“Hallo,” dringt een lange gast zich voor, “ik sta op de lijst via MTV/TMF.” Oh ja? MTV/TMF? Van de televisie? Het zal allemaal wel, hij staat er niet op. “Eh.. nee.” “Jawel, ze hebben me op de lijst gezet.” “Eh.. nee.” Sjesus wat een pannenkoek. Hij staat veel te dicht in mijn nek te hijgen en probeert ondertussen naar de lijst van namen te koekeloeren, maar ik hou hem stevig tegen mijn borst aan. En dan komt het. “Moet u luisteren meneer, ik weet niet of u stoer probeert te doen door het noemen van twee uitgerangeerde muziekzenders via wie u op de lijst zou moeten te staan, maar ik weet van niets en achter u staat een rij mensen die gewoon naar binnen willen. U heeft twee keuzes. Eén: weggaan. Twee: achter aan sluiten zoals elk normaal persoon. Dankuwel.” Ik keur hem geen blik meer waardig en hij druipt af. Naast me kijkt Iwan me aan met één opgetrokken wenkbrauw. Misschien is de term doorbitch nog zo'n vreemde naam nog niet voor deze baan. Maar ik? Ik prefereer gastvrouw.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers