Mees heeft de macht over het fluwelen koord, de stempel en het clipboard. " /> Mees heeft de macht over het fluwelen koord, de stempel en het clipboard. " />
Asset 14

Doorbitch

door

Laat er geen onduidelijkheid over zijn, ik heb een gruwelijke hekel aan het woord doorbitch. Ik zie zo'n pinnig kutwijf voor me met een overdosis lipgloss en een snerende blik, mocht ze je überhaupt een blik waardig gunnen. Als jij haar niet bevalt, kun je het wel vergeten. Buiten dat is het een denigrerend woord jegens vrouwen. Ik noem mezelf toch ook geen slet, of viswijf, of kankerhoer? Maar goed, doorbitch dus. Ik heb er zelfs een werkwoord van gemaakt, doorbitchen. Vanavond moet ik doorbitchen. Had ik het vorige week nog over mijn ervaringen aan de andere kant van het fluwelen koord, deze week ben ik degene met het clipboard en de stempel.

Het is vrijdagavond en de Korte Leidsedwarsstraat bruist. Grofweg gelegen tussen de Club Royalty (dames een gratis cocktail bij entree!) en Café Amsterdamded (waar ik als vijftienjarig beugelbekkie mijn eerste zoen kreeg) is een kleine entree zonder aanduiding van wat er zich binnen afspeelt. Het is de Club Up, het kleinkindje van deftige sociëteit de Kring. In de Kring is de gemiddelde leeftijd op een vrijdagavond zo rond de 50, trophy wives meegerekend. Niet in de Club Up. Hier regeert de jonge mensch, vers uit de puberteit gekropen, dorstig naar gerstenat. Mijn taak is het vasthouden van de gastenlijst, het verwelkomen van de bezoekers en het weren van grote groepen bezopen Engelsen dan wel vervelende korpsballen. Mijn rechterhand is Iwan, een grote donkere man gehuld in een beveiligingsjas met een klein hart en een vastbesloten rechtvaardigheid.

We spreken af dat ik mensen in de rij aanwijs die niet door de beugel kunnen, en dat hij ze dan de toegang belemmert. Maar wanneer ze eenmaal voor de deur staan, heeft Iwan een iets ander idee van mensen weigeren dan ik. En dan komt het er op aan. Voor de ingang staan ze met zijn drieën, ieder een gladgestreken gestreept overhemd en ietwat vettig blond haar. Ik had ze al van een kilometer aan zien komen met hun arrogante maniertjes. Eenmaal binnen zouden ze ongetwijfeld de hele bar leegdrinken (voordeel) en alle meisjes lastig vallen (nadeel), dus fluister ik mijn vriend in of hij er voor kan zorgen dat ze ergens anders hun heil gaan zoeken. Hij knikt begrijpend. Maar als ze voor zijn neus staan zwijgt hij simpelweg, vraagt ze opzij te stappen, en laat ondertussen andere bezoekers binnen. De drie beginnen te sputteren. Ik stap naar ze toe, en vraag ze of ze weten wat er vanavond voor muziek is. Niet dus. Ik kijk ze even aan, en gok dan: “Hip hop en break beat!” Ze kijken elkaar aarzelend aan en richten zich dan tot mij: “Geen techno? Minimal? House?” “Eh, nee heren. Geen van dat al,” spreek ik naar waarheid. “In de Melkweg moet je het even proberen, of anders de Sugar Factory. Dan loop je hier het plein over en dan die straat in aan de linkerkant. Nog een fijne avond!” Ze geven me een dankbaar klopje tegen de arm. “Thanks!” Ik zucht opgelucht, maar niet iedereen laat zich zo makkelijk afpoeieren.

“Hallo,” dringt een lange gast zich voor, “ik sta op de lijst via MTV/TMF.” Oh ja? MTV/TMF? Van de televisie? Het zal allemaal wel, hij staat er niet op. “Eh.. nee.” “Jawel, ze hebben me op de lijst gezet.” “Eh.. nee.” Sjesus wat een pannenkoek. Hij staat veel te dicht in mijn nek te hijgen en probeert ondertussen naar de lijst van namen te koekeloeren, maar ik hou hem stevig tegen mijn borst aan. En dan komt het. “Moet u luisteren meneer, ik weet niet of u stoer probeert te doen door het noemen van twee uitgerangeerde muziekzenders via wie u op de lijst zou moeten te staan, maar ik weet van niets en achter u staat een rij mensen die gewoon naar binnen willen. U heeft twee keuzes. Eén: weggaan. Twee: achter aan sluiten zoals elk normaal persoon. Dankuwel.” Ik keur hem geen blik meer waardig en hij druipt af. Naast me kijkt Iwan me aan met één opgetrokken wenkbrauw. Misschien is de term doorbitch nog zo'n vreemde naam nog niet voor deze baan. Maar ik? Ik prefereer gastvrouw.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan