Asset 14

Dit was mooi in oktober

Natgeregende spinnenwebben. Een ondernemer langs de A15 die zich ‘De Hardsteenstunter’ noemt. Dat je nooit écht aan de wolken went. Verwaarloosde bosjes achter HERAS-hekwerk. De onderkant van een omgewaaide boom. Liedjes waar je al jaren niet meer aan gedacht hebt, zoals ‘Touch me There' van Total Touch. De handtekening van de meeste mensen. Een achterbuurt herkennen aan de hoeveelheid matrassen op straat. Namen als Initial Hokatex.

4856829809_f9061e49f8_o

Foto: Alan Stenton

Twee spelende hondjes die naar dezelfde naam luisteren, maar vooral het feit dat ze er allebei niet naar luisteren. Beleefd een lief aangeboden maar vieze snack afslaan. Dat je batterij uitvalt terwijl je al twaalf minuten in de wacht hangt. Een slogan met een spelfout. Lezen met een zaklamp onder de dekens. Een idyllische plek uitschelden als je chagrijnig bent. Witte boterhammen met roomboter en extra grote korrels pure chocoladehagelslag. Een foto met veertien tags en twee likes. De gave om een nieuwbouwhuis knus in te richten.

Een man met een huidziekte in het bubbelbad. Twee rotan stoelen naast een parkbankje. De geur van nieuwe sportschoenen. Mensen die op hun scooter zitten te wachten tot hun hond klaar is met poepen. Dat je soms gewoon ‘ogen dicht en kopen’ tegen jezelf kunt zeggen. Gemeenteslogans, zoals ‘Samen aanpakken en genieten’ van de gemeente Asten, of ‘Venray, focus op mensen’. Grote hoeveelheden luchtbelletjes op parksloten. Hoe vies de bonuskaart aan je sleutelbos eigenlijk is. Dat de weg door het Vondelpark Zomerweg heet. Altijd.

De romantiek van een buitentoilet. Een boerka met een zonnebril. Chanety en Landry, die samen de servicebalie bestieren. Dat populieren altijd in rechte lijnen in het landschap staan. Een volstrekt willekeurige zin die de hele dag in je hoofd blijft zitten. Dat honden zich nooit af hoeven vegen. Dat ik meeuwen associeer met ofwel de zee, of met stadsafval, en ze mijn zee-beleving dus verpesten. Maar dat ik toch veel vaker in de stad ben.

2735641312_c18a1bcbea_o

Foto: I See Modern Britain

Mensen die moeiteloos op hun vingers kunnen fluiten. Mannen die niet in de spiegel kijken na het douchen. Iets viezers proberen te bedenken dan de natte pleister van een vreemde. Het geluid van vallende eikels op straattegels. Het geluid van vallende eikels in de plomp. Dat de 06-nummers op dreigen te raken. Hoe het straatbeeld zou zijn wanneer vrouwen net zo openlijk gingen wildplassen. Dingen die ik vaker zou willen zien, zoals het zeisachtige mes van de kaasboer. De flessenlikker. De ouderwetse vogelverschrikker.

Het gezicht dat mensen trekken als ze doorhebben dat ze gefotografeerd worden. Dat de paardenbloem nog steeds bloeit. De Lada 4x4. Roken in een bruidsjurk. Dat de antroposofische arts op een briefje in de wachtkamer kenbaar maakt dat hij uit zijn bek stinkt vanwege zijn vastenperiode. Allemaal dezelfde HelloFresh maaltijden Instagrammen. Dat er een nieuwe strofe van het Gilgamesj-epos is gevonden. Ouderwetse scheldwoorden, zoals papvent. Dat de armoede afneemt. Het eerste mandarijntje van het jaar.

Dat ook de lelijkste woning iemands huis is. Kraaien die heel hard hun hoofd op en neer bewegen wanneer ze kraaien. Dat iedereen van mijn ouders’ generatie een servieskast heeft. Een man in een habijt die voorovergebogen door de motregen fietst, met fietstassen van ‘Netwerk VSP’. Dubbele plaatsnamen. Dat alle kleuren blaadjes nu tegelijk aan de boom hangen. Getuige zijn van mislukkende selfies. De roerloosheid van reigers. Maar bovenal: dat de gevulde speculaasstaven weer volop in de winkels liggen.

12188553_10206127534800176_353013652_n

Foto: Jensje

Mail

Laura van der Haar is archeoloog en schrijver.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer