Asset 14

Spelletje

Mijn dochter leert mij schaken. Haar opa zal trots op haar zijn. Hem is het namelijk nooit gelukt mij de regels van dit klassieke spel bij te brengen. Hij heeft het vaak geprobeerd, maar ondanks zijn ijzeren geduld verloor ik steeds de aandacht. Bij de koning en koningin verzon ik liever spannende verhalen, dan dat ik wilde weten hoe ze over het bord dienden te bewegen. Het grootste deel van mijn leven was ik sowieso compleet ongeïnteresseerd in gezelschapsspelletjes. Ook als ik wel de bedoeling begreep, kon ik door mijn complete gebrek aan competitiedrang onmogelijk als een volwaardige deelnemer beschouwd worden.

De afgelopen jaren ben ik echter dermate drastisch veranderd dat ik mezelf nauwelijks nog herken. Dat komt door Annika’s fanatisme. Zij speelt spelletjes alsof haar leven ervan afhangt en dat werkt aanstekelijk. Als zij wint – en meestal is dat het geval, ook als ik mijn best doe – breekt voor haar de hemel open. Zij verkondigt dan de rest van de dag met een grote grijns dat ze de beste van de hele wereld is en prijst zichzelf de hemel in terwijl ze op de bank springt. Maar als zij verliest – en de laatste tijd gebeurt dat gelukkig steeds vaker, maar ik moet er wel hard voor werken – is zij in alle staten. Ze huilt en krijst en stampt met haar voeten dat het niet eerlijk is en dat ik niet mag winnen en dat het gewoon niet waar is papa! Ik zie het als mijn opvoedkundige taak om mijn kind zo vaak mogelijk te laten verliezen. Wie namelijk niet met verlies om leert gaan, wordt nooit een echte winnaar.

Het spelletje wat we het vaakst spelen is memory. Het kost mij bijzonder veel moeite om de vogeltjes die op de kaartjes staan afgebeeld van elkaar te onderscheiden. Soms als Annika ligt te slapen haal ik de doos uit de kast en leg ik de stukjes voor me om te kunnen oefenen. Nog steeds verlies ik meestal van mijn dochter, maar het komt ieder geval niet meer voor dat zij alle paren verzameld heeft en ik geen enkele. Het helpt wel om een potje voor te stellen vlak voordat zij naar bed toe moet. Ik weet dat haar slaperigheid mijn kansen vergroot. Vandaag betrapte ik mijzelf erop dat ik zo voldaan was met mijn score dat ik op de bank begon te springen. ‘Ik heb lekker gewonnen! Jij hebt lekker verloren!’ joelde ik. Krijsend gooide Annika een vogeltje naar me. Het kwam vlak boven mijn mond, met een bloedlip tot gevolg.

Natuurlijk is fysiek geweld ontoelaatbaar, dus ik stuurde Annika naar haar kamer. Ik ruimde het spelletje op en stelpte het bloed. Daarna kwam ik het goedmaken.
‘Sorry dat ik je pijn heb gedaan, papa,’ zei ze snikkend op mijn schoot.
‘Ik vroeg er wel een beetje om,’ gaf ik toe. Stiekem glunderde ik nog steeds, maar ik schaamde me ook.
‘Zullen we voorlopig even geen spelletjes meer doen?’ stelde ik voor.
‘Nee, we gaan schaken,’ zei Annika kordaat. ‘Want dat kan jij niet.’

Illustratie: Erik Wallert

En zo komt het dat ik dan nu eindelijk de regels van het schaakspel leer. Dit millennia oude bordspel blijkt zowaar bijzonder overzichtelijk in elkaar te steken: de witte stukken zijn voor de meisjes en de zwarte stukken voor de jongens. Elke keer dat er een zwart stuk op het bord wordt geplaatst, pakt een wit stuk dit af. Omgekeerd kan dit echter nooit gebeuren. Wanneer alle zwarte stukken weg zijn, hebben de witte stukken gewonnen en begin je weer opnieuw. Ik vind het een enigszins saai spel, maar het is fijn om mijn dochter zo te zien genieten. En het voelt fijn vertrouwd om weer eens totaal ongeïnteresseerd te zijn in een spelletje.

Dit was Kaspers laatste column van het academisch jaar. Wanneer de bladeren dreigen te vallen pakt hij de draad weer op.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Erik Wallert gaf zijn baan als journalist eraan om aan de Koninklijke Academie te Antwerpen schilderkunst te studeren. Op die academie worden nog technische vaardigheden geleerd, vaardigheden die Erik nu inzet in autonome tekeningen en illustraties. Hij put inspiratie uit oude grafiek, zoals krantenillustraties en strips uit het fin-de-siècle waarvan hij de sfeer en gratie toepast in tekeningen die evenwel over hedendaagse onderwerpen handelen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

Column: De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

Nu Eva van den Boogaard lange, dunne sigaretten rookt en in een monument uit 1922 woont, vraagt ze zich af of ze misschien een soort heimwee heeft naar die jaren 20 van de vorige eeuw. Lees meer

Tip: Boodschappendagen als bietenakkers

Boodschappendagen als bietenakkers

Loren Snel werkte als vrijwilliger op een Duitse eco-boerderij, en sindsdien koestert ze de weldaad van routinematige klusjes. Een deugdzame tip voor ook de minder deugdzame dodo’s onder ons, want door vrijwillig een ander te helpen, help je net zo goed jezelf. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan