Asset 14

Op reis

Column: Op reis

De generatie van onze dochter bestaat uit wereldburgers. Tijdens de familiebrunch met Pasen ontbraken mijn neef en nicht. Hij zat met zijn vriendin op Bali, zij zwerft door Afrika. Onze dochter en haar vriend reisden afgelopen winter door Argentinië. Zij vinden het heel gewoon, ik vind het nog steeds een grote luxe. Over een paar weken ga ik ruim een maand met mijn man door het zuidwesten van de Verenigde Staten reizen. In dat gebied ben ik nog nooit geweest.

Even dacht ik terug aan ons backpacken als twintigers, in de jaren zeventig. Na de Griekse eilanden, waar we sliepen op daken en op het strand, gingen we naar Portugal. De dictatuur daar was net beëindigd in de Anjerrevolutie.

Met de trein waren we bijna twee dagen onderweg. Verstopt onder in de rugzak, bij de zaklantaarn en de pleisters, hadden we ons kapitaal: een mapje met zogenoemde travelercheques, waarmee je contant geld kon innen bij een bank. Het was een groot avontuur, we zouden wel zien waar we terecht kwamen.

In Lissabon was dat in stortregens zo hevig dat de straten kolkend overstroomden. Niet helemaal wat we verwacht hadden, dus een uur later zaten we alweer op de houten banken in de derde klas van een boemel die ons een stuk zuidelijker naar de kust bracht. In de avondschemering troffen we een totaal verlaten dorpsplein. Ik zie ons nog zitten, op een bankje, met wat water, brood, kaas en een paar appels. Waar te slapen? Dat wilde de politieagent in de patrouillewagen ook wel weten. Nee, hotels, die hadden ze hier niet, maar vooruit, hij zou ons wel ergens onderbrengen.

De agent bracht ons bij een oud, witgepleisterd huis waar het helemaal donker was. Wij keken wat nerveus rond. Hij riep naar een donker raam en even later verscheen, in een lange witte nachtpon met de lange grijze haren los, zijn grootmoeder bij de voordeur. Ze kuste hem hartelijk en hij haar, en toen ratelde hij, royaal gebarend naar die twee jonge Holandés die inmiddels scheel keken van vermoeidheid. Een half uur later lagen we in een eikenhouten twijfelaar, onder gesteven lakens en een gehaakte sprei. Vanaf de muur keek een hele familie in statige portretten op ons neer.

Toen enkele weken later ons geld op was schoot mijn vader ons te hulp, hij zou een postwissel sturen. Die kon je dan voor geld inwisselen bij de bank. Elke dag liepen we naar het postkantoortje, de postwissel was een week onderweg.

Nu duurt een reis naar de andere kant van de wereld tien uur. Onderweg hebben we alles binnen handbereik op de iPad en smartphone, van digitale tickets tot e-boeken en films. We kunnen geld overmaken en facetimen met thuis. Waar we zullen slapen weten we precies, want we hebben van tevoren onze hotels gegoogeld en gecheckt waar we lekker kunnen eten.

In bijna niets is reizen nu vergelijkbaar met onze trip toen naar Portugal. Maar merkwaardig genoeg kijk ik er met dezelfde voorpret en spanning naar uit. Want in het echt zal alles toch duizend keer mooier en opwindender zijn dan op de plaatjes.

 

Mail

Loes de Fauwe is journalist en oud-verslaggever van Het Parool. Ze publiceerde twee boeken, Kasba Holland (met Arthur van Amerongen) en Een moeilijke jeugd. Sinds Loes afscheid nam van de krant verheugt ze zich in haar bestaan als gepensioneerde. Zonder plichten, zonder wekker, maar nog steeds met een nieuwsgierige blik op de wereld.

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer