Asset 14

Op reis

Column: Op reis

De generatie van onze dochter bestaat uit wereldburgers. Tijdens de familiebrunch met Pasen ontbraken mijn neef en nicht. Hij zat met zijn vriendin op Bali, zij zwerft door Afrika. Onze dochter en haar vriend reisden afgelopen winter door Argentinië. Zij vinden het heel gewoon, ik vind het nog steeds een grote luxe. Over een paar weken ga ik ruim een maand met mijn man door het zuidwesten van de Verenigde Staten reizen. In dat gebied ben ik nog nooit geweest.

Even dacht ik terug aan ons backpacken als twintigers, in de jaren zeventig. Na de Griekse eilanden, waar we sliepen op daken en op het strand, gingen we naar Portugal. De dictatuur daar was net beëindigd in de Anjerrevolutie.

Met de trein waren we bijna twee dagen onderweg. Verstopt onder in de rugzak, bij de zaklantaarn en de pleisters, hadden we ons kapitaal: een mapje met zogenoemde travelercheques, waarmee je contant geld kon innen bij een bank. Het was een groot avontuur, we zouden wel zien waar we terecht kwamen.

In Lissabon was dat in stortregens zo hevig dat de straten kolkend overstroomden. Niet helemaal wat we verwacht hadden, dus een uur later zaten we alweer op de houten banken in de derde klas van een boemel die ons een stuk zuidelijker naar de kust bracht. In de avondschemering troffen we een totaal verlaten dorpsplein. Ik zie ons nog zitten, op een bankje, met wat water, brood, kaas en een paar appels. Waar te slapen? Dat wilde de politieagent in de patrouillewagen ook wel weten. Nee, hotels, die hadden ze hier niet, maar vooruit, hij zou ons wel ergens onderbrengen.

De agent bracht ons bij een oud, witgepleisterd huis waar het helemaal donker was. Wij keken wat nerveus rond. Hij riep naar een donker raam en even later verscheen, in een lange witte nachtpon met de lange grijze haren los, zijn grootmoeder bij de voordeur. Ze kuste hem hartelijk en hij haar, en toen ratelde hij, royaal gebarend naar die twee jonge Holandés die inmiddels scheel keken van vermoeidheid. Een half uur later lagen we in een eikenhouten twijfelaar, onder gesteven lakens en een gehaakte sprei. Vanaf de muur keek een hele familie in statige portretten op ons neer.

Toen enkele weken later ons geld op was schoot mijn vader ons te hulp, hij zou een postwissel sturen. Die kon je dan voor geld inwisselen bij de bank. Elke dag liepen we naar het postkantoortje, de postwissel was een week onderweg.

Nu duurt een reis naar de andere kant van de wereld tien uur. Onderweg hebben we alles binnen handbereik op de iPad en smartphone, van digitale tickets tot e-boeken en films. We kunnen geld overmaken en facetimen met thuis. Waar we zullen slapen weten we precies, want we hebben van tevoren onze hotels gegoogeld en gecheckt waar we lekker kunnen eten.

In bijna niets is reizen nu vergelijkbaar met onze trip toen naar Portugal. Maar merkwaardig genoeg kijk ik er met dezelfde voorpret en spanning naar uit. Want in het echt zal alles toch duizend keer mooier en opwindender zijn dan op de plaatjes.

 

Mail

Loes de Fauwe is journalist en oud-verslaggever van Het Parool. Ze publiceerde twee boeken, Kasba Holland (met Arthur van Amerongen) en Een moeilijke jeugd. Sinds Loes afscheid nam van de krant verheugt ze zich in haar bestaan als gepensioneerde. Zonder plichten, zonder wekker, maar nog steeds met een nieuwsgierige blik op de wereld.

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer