Asset 14

More is more

Column: More is more

Ik was net achttien toen ik verliefd werd op B. Hij kwam uit Doetinchem en studeerde economie in mijn geboortestad. Al snel vroeg hij me verkering. Doordeweeks zaten we op zijn studentenkamer onder het schuine dak bier te drinken en pizza te eten, in de weekenden gingen we regelmatig langs bij zijn ouders Petra en Willem. Petra en Willem werkten allebei in het onderwijs en woonden in De Huet, een nieuwbouwwijk buiten het centrum van Doetinchem. Petra was het type mens dat een knopendoosje had waarin ze alle losse knopen die ze tegenkwam bewaarde, zodat ze er altijd wel een had die paste bij het kledingstuk dat ze wilde repareren. Ik bewonderde haar en tegelijkertijd (zoals wel vaker) beangstigde ze me. Op een ochtend aan het ontbijt kon ik niet kiezen tussen een croissant met jam, een broodje met kaas of yoghurt met Cruesli. Toen ik het ten slotte allemaal maar op mijn bord legde, bracht ze me glimlachend haar levenswijsheid bij: ‘Alles is goed, Eva, maar met mate.’

Er was maar één feestje nodig om korte metten te maken met mijn deugdzame routines.

Matigheid, de klassieke deugd uit de deugdethiek, daar heb ik een ambivalente relatie mee. Vaak ben ik geneigd het leven als een cumulatief feest te benaderen: er is heel veel, en ik wil het allemaal. Ik wil verzamelen, opbouwen, groter, meer. Dat is weleens anders geweest. Na mijn ontmoeting met Petra leek een gematigd leven me ontzettend aantrekkelijk, en ik zette er keurig op in. Overdag sorteerde ik de sokken in mijn sokkenlade, bereidde ik ieder college voldoende voor, probeerde ik weinig geld uit te geven en genoeg te slapen, maar er was maar één feestje nodig om met die routine korte metten te maken. B. had het over ‘Eva Dag’ en ‘Eva Nacht’, en ik raakte in een kleine identiteitscrisis. Hoe kon dezelfde persoon de ene avond tot vijf uur ’s ochtends in een café bier staan drinken en een pakje sigaretten op roken, om vervolgens twee weken aan een stuk rijstwafels en Elstarappels te eten en het nachtlampje om 22.30 uur uit te doen na drie kopjes kamillethee?

Een aantal jaar later kwam ik Kate tegen. Ze reisde door Europa en ik deelde tijdelijk een appartement met haar. Kate kwam uit ‘Vancouver Canada’, was burlesquedanseres en liet aan de binnenkant van haar onderlip ‘NO MEAT’ tatoeëren, maar at inmiddels toch weer vlees. Ze vond ieder bouwwerk dat ouder was dan honderd jaar ‘the most beautiful thing ever’. Op een middag in een kledingwinkel riep Kate dat ze alles saai vond. ‘Does this spark joy? Does this spark joy? No, and I want something fucking amazing!’ Want haar lijfspreuk was: more is more. Ondanks dat ik nog niet wist dat mijn toentertijd zorgvuldig opgebouwde en vrij gematigde leven (eerste baan, samenwonen, auto, kat) binnen een jaar of twee als een kaartenhuis in elkaar zou donderen (baan kwijt, relatie uit, depressie) dacht ik daar tussen alle stoffen, jurken en tassen: inderdaad. More is more, en als er een knoop van mijn blouse valt, heb ik achter in een la mijn knopendoosje liggen. Vol met amazing knopen, welteverstaan.

Mail

Eva van den Boogaard is literatuurwetenschapper, docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd. Haar verborgen talent is slapen en haar minder verborgen talent twijfelen. Ze rent graag langs de Vecht, zingt met karaoke het liefst George Michael en droomt van een Heilige Birmaan als huisdier.

Dymphie Huijssen (1995) is een illustrator en animator die zich bezighoudt met het visualiseren van complexe gevoelens. Haar werk kenmerkt zich door een zekere elegantie, kwetsbaarheid en een tikkeltje melancholie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomChef Magazine
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Vriendschapsverdriet

Vriendschapsverdriet

Marthe van Bronkhorst worstelt met de abrupte beëindiging van een vriendschap. Lees meer

Automatische concepten 86

De lelijke waarheid van het wachten

Wachten is niet Eva's sterkste kant, zeker wanneer er hartstocht in het spel is. Lees meer

22 dingen om te onthouden uit 2022

22 dingen om te onthouden uit 2022

Marthe van Bronkhorst combineert plaktivisten, het WK en boze boeren in haar muzikale terugblik op 2022. Lees meer

Automatische concepten 84

Het probleem van degenen met een baarmoeder

Eva denkt terug aan alle keren dat haar bedpartners ervan uitgingen dat zij wel maatregelen zou treffen ter voorkoming van een zwangerschap. Lees meer

Automatische concepten 83

Je bent onironisch goed

Een muzikaal jaaroverzicht drukt Marthe van Bronkhorst met haar neus op het feit dat ze een onironische wansmaakhebber is. Lees meer

Mensen uit een ander leven

Mensen uit een ander leven

Tijdens een schrijfretraite op het Noord-Franse platteland ontmoet Eva van den Boogaard twee mensen met wie het meteen klikt. Maar zo snel het contact was gelegd, zo snel is het weer verbroken bij het afscheid. Of ziet ze ze nog terug? Lees meer

Column Marthe

De liefde tegen het systeem

Kan de liefde alle verschillen tussen mensen overwinnen? Marthe van Bronkhorst betwijfelt het na een vurig debat tijdens een date. Lees meer

Monddood

Schrijven is eigenlijk monddood maken

Je kan altijd over de rug van de ander schrijven, toch? Marthe van Bronkhorst raakt hierover in discussie op een literaire avond die steeds absurdistischer wordt. Lees meer

Een docent met een lichaam

Een docent met een lichaam

Ook wanneer Eva voor de klas staat is ze in de eerste plaats een mens met een lichaam dat behoeftes kent. Maar dat blijkt minder vanzelfsprekend dan het lijkt in het onderwijs. Lees meer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Sluit je nu aan en ontvang jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel