Asset 14

Lekker flexen

Column: Lekker flexen

Kan een half jaar voorbijschieten zonder dat je noemenswaardige activiteiten ontplooit, anders dan het huishouden? Ja. Word je daar vervelend van? Welnee.

Na veertig jaar werken in de journalistiek duurde het precies zeven maanden voordat mijn hoofd helemaal leeg was. Ik werd er bijna duizelig van. Tot het ergens begon te knagen.

Zo dacht ik geregeld in gezelschap: waar zal ik het nu eens over hebben, anders dan de pianoles en wereldpolitiek (die op zich genoeg aanknopingspunten bood). Ik miste de eigen belevenissen.

Waar ik woon, naast het Noordzeekanaal en met het strand op fietsafstand, is het erg mooi. Maar er gebeurt geen ruk. Met de fietstocht naar slager of supermarkt en een broek passen bij die ene leuke zaak hebben we de hoogtepunten van de week wel gehad. Omdat de meeste vriendinnen nog werken kwam de oprichting van clubjes ook niet lekker van de grond. Er moest iets gebeuren. En ik moest het zelf doen.

Had ik me niet voorgenomen ooit zelf een thriller te schrijven? Kende ik als bangepoeperd in een donker huis niet genoeg huiveringwekkende momenten? Daadkracht overmande mij. In september schoof ik aan bij de Schrijvers Academie voor de basisopleiding. Mijn hoofd stroomde weer helemaal vol. Intussen mocht ik ook gaan schrijven voor Hard//hoofd. Dat was een lekker gevoel. Maar nog was ik niet tevreden.

Na ruim een jaar begon ik de stad te missen. De redding kwam ongezocht en onverwacht. Op Facebook zag ik het aanbod van een flexwerkplek, midden in de stad. Als ik de collega-schrijver die ermee adverteerde niet al had gekend, had ik misschien niet eens durven mailen; aan ouderen kleven tegenwoordig onaangename associaties.

Maar de reactie was enthousiast, vorige week was ik er op de koffie en vandaag heb ik bij de Torpedo Reporters mijn flexplek voor één dag per week gebruikt. Ik had de laptop mee en een bak zelfgemaakte vegetarische salade voor het moderne stadsmensgevoel. Ik haalde koffie bij de Coffee Company waar ze, als het tegenzit, per klant apart boontjes malen - Ethiopische, Colombiaanse, kies maar - zodat men meteen zen wordt van het wachten.

Ik deel nu een werkplek met wel twintig zzp’ers en andere flexwerkers die een rustige werkplek zoeken, maar toch ook een beetje aanspraak behoeven. Zojuist werd mij verzekerd dat een oude rot in dit gezelschap van veelal jongere schrijvers graag wordt binnengehaald, ook al zit ik daar uitsluitend voor de lol te schrijven.
We zitten in een zijstraat van de Haarlemmerdijk, ik heb alle bekenden in de stad al laten weten dat ik weer een plekje heb en of we straks even kunnen lunchen.

Om mij heen, aan de kust, wordt met opgetrokken wenkbrauwen geluisterd als ik opgetogen vertel over mijn flexplek in de stad. Wat zoek je daar dan, vragen ze, hier wonen toch ook mensen? Hier gebeurt toch ook van alles? Ik stel ze teleur en trap op tenen als ik dan zeg: ‘Maar niets wat mij prikkelt.’ Mijn buurvrouw - een coach - begreep het gisteravond helemaal, zij wist ook dat als je inactief raakt - lees: stopt met werken - je IQ meteen terugloopt. En wie wil dat nou?

Mail

Loes de Fauwe is journalist en oud-verslaggever van Het Parool. Ze publiceerde twee boeken, Kasba Holland (met Arthur van Amerongen) en Een moeilijke jeugd. Sinds Loes afscheid nam van de krant verheugt ze zich in haar bestaan als gepensioneerde. Zonder plichten, zonder wekker, maar nog steeds met een nieuwsgierige blik op de wereld.

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer