Asset 14

Oude vos

Column: Oude vos

Ze stond midden in de Beurs van Berlage. Op gympen, in zwarte skinny jeans en gehuld in een vorstelijke bontjas die bijeen werd gehouden door een stoere riem. Rondom haar moderne kunst. Vanuit een van de nissen van de expositie observeerden drie paar ogen het meisje op de oude beursvloer. ‘Ze heeft hem geërfd,’ zei een jonge vrouw, ‘ik geloof van een oma.’ ‘Dan mag het toch?’ vroeg haar vriendin en keek twijfelend opzij. ‘Natuurlijk,’ zei de eerste met een ferme knik.

Het was onduidelijk wie van deze drie hier exposeerde, maar veel aanloop was er niet - ik was hun enige bezoeker op dat moment, dus het meisje in bont had de volle aandacht. ‘Ik vind dat je oude bontjassen gewoon moet dragen,’ zei nu de derde aanwezige in de nis, een jongeman die begerig naar de bontjas keek. ‘Ik vind het mooi, bont.’ Hij pauzeerde even en zei toen bedachtzaam: ‘Als zo’n jas uit de familie komt hoort hij eigenlijk gewoon bij je. Dan is het je dna.’

De jonge vrouwen knikten. Een van hen ging wat meer rechtop zitten: ‘Ik heb op zolder ook een bontjas. Ook van een oma. Mijn moeder heeft hem volgens mij nooit aangehad. Ik ga hem morgen meteen opzoeken en ik trek hem aan ook.’ Ik liep net achter haar langs en kon het niet laten: ‘Als dat geen hergebruik is, dan weet ik het ook niet meer.’
Ze keek me bijna dankbaar aan.

Ik heb ook een bontjas, een prachtige rode vos die van mijn schoonmoeder is geweest. Hij is van omstreeks 1920 en ging van generatie op generatie. De jas staat prachtig bij mijn grijze haar en zit alsof-ie voor mij is gemaakt. Toch twijfelde ik jarenlang of ik hem wel kon dragen. Ik trok hem in heel koude winters wel eens aan naar de krant, tot grote gruwel van jonge collega’s. 'Loes toch!' riepen ze dan: 'Neeee, die is toch niet echt, he?' 'Hartstikke echt', zei ik dan, 'allemaal vosjes die honderd jaar geleden tuberculose hadden. Mooi hè, probeer maar even.'

Nog niet zo lang geleden werden bontdragers op straat bejaagd door jouwende dierenactivisten met spuitbussen verf: ‘Tweedehands jas, tweedehands jas’. Ze verspreidden foto’s van benauwd gekooide dieren op fokkerijen, gasinstallaties en bloederige vilscènes. Het nekte de Nederlandse bontindustrie. Bont verdween uit de modeateliers, de koningin mocht het niet meer dragen (o, o, wat die allemaal in de kast moest laten hangen), alleen sadistische viespeuken droegen bont.

Maar afgelopen week zag ik in Amsterdam weer een bontjas. Een korte, dit keer, boven een mini-jurkje en een paar zware laarzen, helemaal vintage. Het tij keert. Het is toch ook wel erg zonde dat op zolders en in tweedehands winkels rekken vol bontjassen verpieteren tussen de mottenballen. Milieuvriendelijker dan de oude bontjas kun je toch nauwelijks verzinnen. Je doet er generaties mee, en je hoeft niet elke winter naar H&M of Zara om jasjes te kopen die in elkaar zijn gezet door zielige kindjes in lagelonenlanden, in brandgevaarlijke ateliers waar het daglicht nooit komt.

Dus doe die oude vos van oma eer aan, draag hem. En borduur zelf een mooi glanzend labeltje voor op de kraag met de tekst: vierde generatie.

Mail

Loes de Fauwe is journalist en oud-verslaggever van Het Parool. Ze publiceerde twee boeken, Kasba Holland (met Arthur van Amerongen) en Een moeilijke jeugd. Sinds Loes afscheid nam van de krant verheugt ze zich in haar bestaan als gepensioneerde. Zonder plichten, zonder wekker, maar nog steeds met een nieuwsgierige blik op de wereld.

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer