Wat moet je uit alle opties kiezen om te lezen, beluisteren, zien of doen? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie antwoord op een simpele vraag: 'wat maakt ons blij deze week?'.
Eindredacteur Tim Fraanje geniet van zijn nieuwe toetsenbord
Wat doe je als het toetsenbord van je laptop ineens kapot gaat, net binnen de garantie? Snel naar de computerwinkel om het gratis te laten maken. Maar dat duurt een paar dagen, en ik moest en zou stante pede verder typen. Na enige frustratie besloot ik gewoon het goedkoopste toetsenbord met USB-aansluiting te kopen.
Een Trust.
Natuurlijk ben ik niet meer naar de computerwinkel geweest en is de garantie van mijn laptop inmiddels verlopen. Eerst vond ik het wel kut hoor, dat je tien keer keer op de spatiebalk moet rammen voordat hij het doet. Maar eigenlijk moet je in deze schermtijden elke vorm van lichamelijke activiteit koesteren. Ik kan nu, door alle training, een koe dooddrukken tussen mijn duimen. Bovendien is het wel nostalgisch. Het Trust-toetsenbord doet me denken aan vroeger, toen je een uur lang moest wachten voordat een internetpagina geladen was en dus maar een boterham met hagelslag ging eten en dat dan alle kruimels heel diep tussen de q en de w kwamen te zitten.
Het enige nadeel: in de stiltecoupé werken kan niet, want dan krijg je gegarandeerd ruzie.
Hoofdredacteur Simone Peek overwon een griepje met 3.5 uur aan Russisch drama
'Vorig weekend had ik griep en lag op de bank films uit de jaren zestig te kijken. Tussen de koorts door genoot ik stilletjes van een paar dagen thuiszitten in januari. Mijn afspraken afzeggen, de deken over mijn hoofd en avonturen beleven uit vorige eeuw. Doctor Zhivago (1965) is mijn favoriet. Meer dan drie uur duurt de verfilming van Pasternaks roman vol sneeuw, conflict en romantiek. Het speelt zich af in het Rusland van 1917-1922, maar is opgenomen in Spanje en Canada en (helaas) dus ook Engels gesproken, omdat de productie in Rusland destijds niet mogelijk was. Het verhaal is fictie, toch kon ik na het kijken kon maar één gedachte opbrengen: dit is wáár. Het verhaal is echter dan de kop jasmijnthee die voor me stond af te koelen. Daarom sloop ik na het kijken naar bed om het boek in de nieuwe Nederlandse vertaling te gaan lezen.'
Eindredacteur Jozien Wijkhuijs las een Amerikaanse roman die haar niet losliet
'Zelden lees ik een boek dat ik echt niet neer kan leggen. Mijn korte aandachtsspanne zorgt er meestal voor dat ik in sprintjes lees, in plaats van in een lange marathonzitting. Het boek A visit from the goon squad van Jennifer Egan is hierop een uitzondering. Het bestaat uit losse scènes die tegelijkertijd nauwelijks en heel veel met elkaar te maken hebben. Het speelt zich zowel in 1970 als in 2020 af, verwoordt de angst om vast te komen zitten in een suffe buitenwijk én de hoop dat je voor altijd vrij kunt zijn, combineert prachtige zinnen met een ijzersterk verhaal en wordt op geen enkel moment saai. 'Time's a goon, right? You gonna let that goon push you around? Ja, want je moet wel. Niemand ontkomt aan de tijd, die maar doortikt.'
Beeld: still uit de film Doctor Zhivago, via Wikimedia Commons
