Asset 14

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Alex Philippa moet niks hebben van hen die het leven in lockdown willen optimaliseren. Zelfisolatie is niet optimaal, het is onnatuurlijk eenzaam. Een poëtische tip tegen Zoom en proteïnepillen, en voor Bowie en huilen in bed.

Zodra liters waterstof je door dampkringlagen duwen en de mensen waarvan je houdt onherkenbare stipjes onder je worden, zul je troost moeten vinden in een ongewisse toekomst. Drietrapsraketten hebben een duidelijke structuur maar jouw baan om de aarde is hoogstens verraderlijk. Je zult jezelf vermaken met de krasjes in je helm en het uitdokteren van de rationering van de proteïnepillen. Je bent veilig en beschermd, maar onherroepelijk eenzaam.

Ik heb meer dan eens huilend mij vastgehouden aan de dekens terwijl David Bowie in mijn oren zong. Zijn nummer Space Oddity (1969) heeft door de jaren heen een culturele en persoonlijk poignante betekenis gekregen. In Valeria Luiselli’s Archief van Verloren Kinderen (2019) speelt het gezin op hun roadtrip het nummer opnieuw en opnieuw. De familie valt gedurende de pagina’s uit elkaar, zij houden zich vast aan de snippers informatie in hun provisorische documentatiedozen.

In een filosofisch zelfonderzoek annex toneelstuk beschrijft Oliver Thorn zijn coping mechanisme voor suïcidale neigingen: hij neemt de rol van de kosmonaut aan en ondergaat de onnoemlijk zware g-krachten van zijn zelfdestructieve geest. Hij vliegt langs de sterren en stelt zich gerust met het vooruitzicht dat aan elke reis een einde komt, ook aan de meest helse. De ruimtevaart is daarmee vooral een periode waarin je de tanden op elkaar moet zetten, je proteïnepillen natelt en de ruimtehelm steviger aandrukt.

Het is dan ook geestelijk armoedig om zoals internetgoeroe CGP Grey een productieve en zelfregulerende levensstijl te propageren in de uiterste regionen van het wereldlijk leven. Leven in de quarantaineshuttle is niet normaal. Het is nodig, omdat iedereen ten dode staat opgeschreven als we niet die reis naar volkomen isolatie ondernemen. Maar het is een verschrikkelijke ervaring en alles wat dat probeert te vergoelijken, goed te praten of zelfs uit te buiten, is bij voorbaat verachtelijk.

Probeer daarom nooit te wennen aan digitale videogesprekken. Hoe vaak je ook de muren op bent gekropen, zeg nooit dat Zoom of Meetings je levenskwaliteit verbeteren. Het ongemak van de pixelachtige afspiegelingen van mijn vrienden zal ik niet kunnen overwinnen. Ik mis hun lichamelijke aanwezigheid. Ik mis de chaos van handen en armen, van ogen en uitdrukkingen, ik mis anderen voelen in plaats van zien. Een telescoop kan helpen vanuit het ruimtestation, maar het lost de eenzaamheid niet op.

Huil. Huil hartstochtelijk en eenzaam. Want het leven in de shuttle is verschrikkelijk. En er is geen troost te vinden in een ongewisse toekomst, in een blauwe planeet, in minuscule geliefden. Er is niets wat je kunt doen aan deze situatie die het materieel, sociaal, wereldlijk beter maakt. Houd vast aan de shuttle en bid dat de reis in het luchtledige zo snel mogelijk ophoudt.

- here am I floating ‘round my tin can
far above the moon
planet earth is blue
and there is nothing I can do

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je tip op naar loren.snel@hardhoofd.com

Mail

Alex Philippa (1994) studeerde filosofie en klassieke talen aan de Universiteit van Amsterdam, is met een kort verhaal gepubliceerd in de bundel Rebel, rebel (2020) en woont in Amsterdam.

Marysia Swietlicka Marysia Swietlicka speelt graag met associaties. Ze studeert dra af aan de fotografie-opleiding van de Koninklijke Academie van Beeldene Kunsten in Den Haag. // www.marysia-swietlicka.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers