Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit Waar ik een slaapkamer heb gehad. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin. 

 

(1997-1998)

Jacob Geelstraat

Amsterdam

 

(1999-2007)

Korenbloemstraat

Amsterdam

 

(2004-2004)

Monseigneur Doctor H. Poelslaan

Amstelveen

 

(2004-2007)

Blauwe Peugeot Expert-bestelwagen

 

(2004-2006)

Klipperstraat

Amsterdam

 

(2006-2011)

Platanenweg

Amsterdam

 

(2007-2010)

Fiat Ducato Camper met alkoof

 

(2007-2011)

Kinderdijkstraat

Amsterdam

 

(2010-heden)

Beige vierseizoenentent

 

(2011-2017)

Hoornsestraat

Amsterdam

 

(2011-2017)

Admiraal de Ruijterweg

Amsterdam

(2017-2021)

Gildemeestersplein

Arnhem

 

Jacob Geelstraat (1997-1998)

Amsterdam

deze plek ken ik alleen van foto’s en verhalen

ik slaap in een donkerbruine wieg van hout

ik weet niet in welke kamer de wieg staat

 

ik word geboren op 6 juni 1997 in Amsterdam

zes weken te vroeg – ik ben te klein en ik heb geelzucht

 

mijn moeder herinnert zich het warme weer

ze zal het hoe dan ook heet hebben gehad denk ik

mijn moeder herinnert zich ook een dokter tegen wie zij heeft geschreeuwd

omdat ik er maar niet uit wilde komen

 

ik vraag me af of geboren worden iets met willen te maken heeft

 

Korenbloemstraat (1999-2007)

Amsterdam

de massief houten salontafel, het litteken op mijn knie van de punt

van de tafel omdat ik er rondjes omheen blijf rennen, zodat

mijn moeder mij niet kan pakken wanneer ze boos is

de kleine keuken waar mijn vader zelf een tussenmuur voor bouwt

de mand met speelgoed in de woonkamer

de groene leren bank die aan je huid plakt als het warm is

de groene leren bank waar ik met mijn meest troste glimlach Jasmina

voor het eerst vasthoud wanneer zij een dag oud is en ik drieënhalf jaar ben

 

de tussendeur

de houten jaloezieën voor het raam van de tussendeur waar ik vanaf de trap

tussendoor kijk om te zien of mijn moeder al minder boos op mij is

de blauwe of grijze tegeltjes in de wc waar mijn moeder mij

op mijn tiende voor het eerst een maandverbandje in mijn onderbroek leert plakken

de trap waar ik een keer vanaf rol, mijn moeder zegt dat ik stil moet blijven liggen

voor het geval er iets niet goed is gegaan in mijn nek of ruggengraat

de trap die mijn moeder even niet meer op kan lopen na de bevalling van Jasmina

vanwege bekkenbodeminstabiliteit

de trap die Jasmina een jaar later met haar mollige beentjes op klimt

de trap die Jasmina nog iets later niet meer op kan lopen na de eerste chemokuur

 

 

de slaapkamers, links die van Jasmina, rechts daarvan de kamer van

mijn ouders, daarnaast die van mij

de witte, daarna roze, daarna grijze muren van mijn slaapkamer–

ik vraag om een prinsessenkamer daarna om een grijze

(zodat mensen mij als volwassene behandelen)

de badkamer rechts van mijn slaapkamer

de witte tegeltjes, het douchegordijn van Ikea, de geliefde plastic

badkuip die mijn moeders verlangen naar een groot, vrijstaand bad op

pootjes tijdelijk stilt    

 

in dit huis groei ik op samen met Jasmina

mijn oom, tante, neef en nicht wonen schuin tegenover ons

mijn opa, (stief)oma en oom wonen op de hoek

 

Jasmina huilt

slangetjes in haar neus, een naald in haar hand

ik wiebel onrustig met mijn benen

hinkel op mijn tenen door de kamer

ik tel de kaarten die op het prikbord achter het hoofdeind van het ziekenhuisbed hangen

de dokter zegt dat het normaal is

dat mijn zusje zich even niet lekker voelt

mijn moeder huilt, mijn vader rookt een sigaret

ik vraag of ze straks weer een cadeautje uit de grabbelton mag pakken

mijn vader zegt: ‘Het komt goed.’

‘Het komt goed.’

mijn moeder zegt: ‘Maar het is nu niet goed.’

‘Het is nu niet goed.’

 

soms heeft Jasmina een flinke bos krullen

soms heeft ze twee miniknotjes

soms heeft ze gaten in haar haar

soms is ze kaal

 

ik weet niet of ze bij mij wil slapen omdat ze niet alleen wil

of dat ze naast mij komt liggen zodat ze in slaap kan vallen met haar

hand in mijn haar

 

ze draait een pluk van mijn haar net zolang om haar wijsvinger tot ze met haar

nagel rondjes draait op mijn hoofdhuid

telkens als ik het gevoel heb dat ze een kale plek op mijn hoofd gaat achterlaten geef ik een nieuwe pluk haar aan

 

door een oogafwijking

trillen mijn moeders ogen zachtjes heen en weer

alsof ze steeds op haar hoede is

de onrust lijkt haar nooit te verlaten

 

mijn vader neemt Jasmina en mij regelmatig mee

naar een begraafplaats

we maken vieze graven schoon

gaan op zoek naar het oudste en het nieuwste graf

besluiten welke grafmonumenten we het mooist vinden

ik denk dat mijn vader graven schoonmaakt uit respect voor de mensen die er begraven liggen

als ik hem later vraag of dat klopt is dat niet zo

hij neemt ons mee om ons te laten zien dat de dood niet eng is

om te laten zien dat, mocht het zover zijn gekomen,

Jasmina op een rustige plek zou komen te liggen

 

ik ben ontstaan uit twee werelddelen

geboren onder het sterrenbeeld Tweelingen

verdeeldheid broedt in mijn baarmoeder op de binaire wetenschap

waarin het een het ander uitsluit, tegenstelt

het negatief van het positief

een wimper op mijn wang, op mijn vingertop – swoosh –

ik wens meer van en

 

 

Dit is een voorpublicatie uit de bundel Waar ik een Slaapkamer heb gehad, de bundel waarmee Malika Soudani is afgestudeerd aan Artez Creative Writing. Voor meer informatie over Malika én waar je deze bundel kunt vinden, klik hier.