In dit drieluik onderzoekt Louise van der Veen in vitro fertilisatie (IVF) als een mogelijke grond van het bestaan.
Weefselmonster
in de slaapkamer drijft een ongevormd begin
na elke poging neemt het een schaduw aan
onbesproken verstrikt het zich met de ruimte na de daad
een kleine hoeveelheid nog onmenselijk weefsel
sleurt seks als een deken over grond
treedt zo onopgemerkt de lakens binnen
dan slaapt er een leegte in het bed
buigt de een geluidloos van de ander af
trekken twee ruggen krom wervels de scheidingslijn
de wens is een roestend ding
om de beurt proberen ouders
de verminkte vogel onder het bed te bewaren
mislukking kneedt idee tot ongedierte
ze herkennen het niet meer
blijven weg van de rand
het beestje ligt daar maar
wanneer het zelfs geen leegte vult
raakt het omringd door vliegen
mislukking kneedt idee tot ongedierte
Reisgebed
het begin past in een petrischaal
onder steriele omstandigheden
reinigingschloor en wit bijtend licht
aaien wensouders opgedroogde cellen
neuriën ze een reageerbuisbaby de ruimte in
ze weten het bijna niet recht te houden
bang dat het niet dat het bij een hard geluid
dat het litteken nooit een navelstreng
dat het herhaling dat het breekt
ergens in de verte neuriet een alarm
Pleister
het programma produceert zeer gewenste kinderen
zelfs huwelijken houdt de reageerbuisbaby bij elkaar
wat ze niet vertellen
couveusesuites stikken van achtergrondmuziek
voetstappen stemmen halen uit
beademingsapparaten piepen als vrachtwagens voorbij
ergens in de verte neuriet een alarm
monitoren ruisen kinderen in slaap
siliconen zuurstofmeters houden handen
slangen houden armpjes vast
een rij kleine plastic kamers klappert van verwachting
kijk soms wil het te veel
lekt het hart slagen
Afgelopen zomer kregen tien aanstormende schrijftalenten de kans om deel te nemen aan het tweede Schrijverskamp van literair podium Frontaal. Onder begeleiding van verschillende schrijfcoaches werkten ze aan teksten rondom het thema Grond. De resultaten daarvan vind je deze en volgende week op Hard//hoofd. Frann de Bruin maakte het beeld bij deze teksten.
Louise van der Veen (2000) is gefascineerd door het brein, perceptie en verbeelding. In haar creatieve oeuvre staan het lijf en relaties centraal. Eerder verschenen haar gedichten in Elders literair en binnenkort is haar poëzie te lezen in de nieuwe dichtbundel van FFÛH. Daarnaast is ze medeoprichter van de poëzieband Wildgroei.
Frann de Bruin brengt in haar werk thema's als de belevingswereld van een mens, herinneringen, mystiek en de natuur tot leven. Haar werk wordt omschreven als filmisch en mysterieus en ze houdt ervan traditionele technieken te mixen met digitale illustratie.
