Asset 14

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit Waar ik een slaapkamer heb gehad. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin. 

 

(1997-1998)

Jacob Geelstraat

Amsterdam

 

(1999-2007)

Korenbloemstraat

Amsterdam

 

(2004-2004)

Monseigneur Doctor H. Poelslaan

Amstelveen

 

(2004-2007)

Blauwe Peugeot Expert-bestelwagen

 

(2004-2006)

Klipperstraat

Amsterdam

 

(2006-2011)

Platanenweg

Amsterdam

 

(2007-2010)

Fiat Ducato Camper met alkoof

 

(2007-2011)

Kinderdijkstraat

Amsterdam

 

(2010-heden)

Beige vierseizoenentent

 

(2011-2017)

Hoornsestraat

Amsterdam

 

(2011-2017)

Admiraal de Ruijterweg

Amsterdam

(2017-2021)

Gildemeestersplein

Arnhem

 

Jacob Geelstraat (1997-1998)

Amsterdam

deze plek ken ik alleen van foto’s en verhalen

ik slaap in een donkerbruine wieg van hout

ik weet niet in welke kamer de wieg staat

 

ik word geboren op 6 juni 1997 in Amsterdam

zes weken te vroeg – ik ben te klein en ik heb geelzucht

 

mijn moeder herinnert zich het warme weer

ze zal het hoe dan ook heet hebben gehad denk ik

mijn moeder herinnert zich ook een dokter tegen wie zij heeft geschreeuwd

omdat ik er maar niet uit wilde komen

 

ik vraag me af of geboren worden iets met willen te maken heeft

 

Korenbloemstraat (1999-2007)

Amsterdam

de massief houten salontafel, het litteken op mijn knie van de punt

van de tafel omdat ik er rondjes omheen blijf rennen, zodat

mijn moeder mij niet kan pakken wanneer ze boos is

de kleine keuken waar mijn vader zelf een tussenmuur voor bouwt

de mand met speelgoed in de woonkamer

de groene leren bank die aan je huid plakt als het warm is

de groene leren bank waar ik met mijn meest troste glimlach Jasmina

voor het eerst vasthoud wanneer zij een dag oud is en ik drieënhalf jaar ben

 

de tussendeur

de houten jaloezieën voor het raam van de tussendeur waar ik vanaf de trap

tussendoor kijk om te zien of mijn moeder al minder boos op mij is

de blauwe of grijze tegeltjes in de wc waar mijn moeder mij

op mijn tiende voor het eerst een maandverbandje in mijn onderbroek leert plakken

de trap waar ik een keer vanaf rol, mijn moeder zegt dat ik stil moet blijven liggen

voor het geval er iets niet goed is gegaan in mijn nek of ruggengraat

de trap die mijn moeder even niet meer op kan lopen na de bevalling van Jasmina

vanwege bekkenbodeminstabiliteit

de trap die Jasmina een jaar later met haar mollige beentjes op klimt

de trap die Jasmina nog iets later niet meer op kan lopen na de eerste chemokuur

 

Waar ik een slaapkamer heb gehad 1

 

de slaapkamers, links die van Jasmina, rechts daarvan de kamer van

mijn ouders, daarnaast die van mij

de witte, daarna roze, daarna grijze muren van mijn slaapkamer–

ik vraag om een prinsessenkamer daarna om een grijze

(zodat mensen mij als volwassene behandelen)

de badkamer rechts van mijn slaapkamer

de witte tegeltjes, het douchegordijn van Ikea, de geliefde plastic

badkuip die mijn moeders verlangen naar een groot, vrijstaand bad op

pootjes tijdelijk stilt    

 

in dit huis groei ik op samen met Jasmina

mijn oom, tante, neef en nicht wonen schuin tegenover ons

mijn opa, (stief)oma en oom wonen op de hoek

 

Jasmina huilt

slangetjes in haar neus, een naald in haar hand

ik wiebel onrustig met mijn benen

hinkel op mijn tenen door de kamer

ik tel de kaarten die op het prikbord achter het hoofdeind van het ziekenhuisbed hangen

de dokter zegt dat het normaal is

dat mijn zusje zich even niet lekker voelt

mijn moeder huilt, mijn vader rookt een sigaret

ik vraag of ze straks weer een cadeautje uit de grabbelton mag pakken

mijn vader zegt: ‘Het komt goed.’

‘Het komt goed.’

mijn moeder zegt: ‘Maar het is nu niet goed.’

‘Het is nu niet goed.’

 

soms heeft Jasmina een flinke bos krullen

soms heeft ze twee miniknotjes

soms heeft ze gaten in haar haar

soms is ze kaal

 

ik weet niet of ze bij mij wil slapen omdat ze niet alleen wil

of dat ze naast mij komt liggen zodat ze in slaap kan vallen met haar

hand in mijn haar

 

ze draait een pluk van mijn haar net zolang om haar wijsvinger tot ze met haar

nagel rondjes draait op mijn hoofdhuid

telkens als ik het gevoel heb dat ze een kale plek op mijn hoofd gaat achterlaten geef ik een nieuwe pluk haar aan

 

door een oogafwijking

trillen mijn moeders ogen zachtjes heen en weer

alsof ze steeds op haar hoede is

de onrust lijkt haar nooit te verlaten

 

mijn vader neemt Jasmina en mij regelmatig mee

naar een begraafplaats

we maken vieze graven schoon

gaan op zoek naar het oudste en het nieuwste graf

besluiten welke grafmonumenten we het mooist vinden

ik denk dat mijn vader graven schoonmaakt uit respect voor de mensen die er begraven liggen

als ik hem later vraag of dat klopt is dat niet zo

hij neemt ons mee om ons te laten zien dat de dood niet eng is

om te laten zien dat, mocht het zover zijn gekomen,

Jasmina op een rustige plek zou komen te liggen

 

ik ben ontstaan uit twee werelddelen

geboren onder het sterrenbeeld Tweelingen

verdeeldheid broedt in mijn baarmoeder op de binaire wetenschap

waarin het een het ander uitsluit, tegenstelt

het negatief van het positief

een wimper op mijn wang, op mijn vingertop – swoosh

ik wens meer van en

 

 

Dit is een voorpublicatie uit de bundel Waar ik een Slaapkamer heb gehad, de bundel waarmee Malika Soudani is afgestudeerd aan Artez Creative Writing. Voor meer informatie over Malika én waar je deze bundel kunt vinden, klik hier.

Mail

Malika Soudani (1997) is een schrijvende kunstenaar. Ze schrijft over menselijke en aardse ervaringen en denkt het liefst vanuit haar zintuigen. In de zomer van 2019 was ze een van de residenten van de schrijfresidentie van deBuren. Haar werk werd eerder gepubliceerd in DW B en Zink.

Natasja Mortier is illustrator. Ze maakt groezelige tekeningen van dingen die haar storen – zo storen ze minder.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

Soon After Midnight 1

Soon After Midnight

Wat zegt de taal die we al gelezen of gehoord hebben ons nog? David Meijers onderzoekt de verhalen achter citaten. Zijn tekst is te vinden in de publicatie van de schrijfworkshop van Stichting Perdu in Amsterdam. Lees meer

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Hadden we dat altijd maar geweten

Hadden we dat altijd maar geweten

Emma Laura Schouten zit niet op de stoel van de schrijver, maar aan de andere kant van de tafel. Als manuscript-begeleider krijgt ze vaak de vraag of een tekst potentie heeft om Het Boek te worden. Maar heb je eigenlijk wel iets aan die vraag, en wat is het antwoord? Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer

De tanden van opa

De tanden van opa

Bart en zijn vader brengen het kunstgebit van Barts opa terug naar een Duitse soldaat. Een verhaal van Pieter Drift over het onkenbare verleden en de anoniem gestorven vijand die we nooit helemaal zullen kennen. Lees meer

Ik Zeg Emily

Het verlangen naar Emily is simpel

De debuutbundel van Yentl van Stokkum bevindt zich tussen poëzie en spookverhaal in, waarin een jonge dichter het graf bezoekt van een door haar geliefde schrijver en bezeten terugkeert. Lees meer

Automatische concepten 51

[Hier komt nog iets]

Roos Vlogman is sinds het schrijven van haar eigen roman geobsedeerd door het verschil tussen verzinnen en vertellen. Gaat het vertellen haar zelf altijd makkelijk af? Lees haar tips om inspiratie te krijgen van naaktkatten, op tijd te stoppen met schrijven en om soms net te doen alsof je geen ambities hebt. Lees meer