Asset 14

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit Waar ik een slaapkamer heb gehad. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin. 

 

(1997-1998)

Jacob Geelstraat

Amsterdam

 

(1999-2007)

Korenbloemstraat

Amsterdam

 

(2004-2004)

Monseigneur Doctor H. Poelslaan

Amstelveen

 

(2004-2007)

Blauwe Peugeot Expert-bestelwagen

 

(2004-2006)

Klipperstraat

Amsterdam

 

(2006-2011)

Platanenweg

Amsterdam

 

(2007-2010)

Fiat Ducato Camper met alkoof

 

(2007-2011)

Kinderdijkstraat

Amsterdam

 

(2010-heden)

Beige vierseizoenentent

 

(2011-2017)

Hoornsestraat

Amsterdam

 

(2011-2017)

Admiraal de Ruijterweg

Amsterdam

(2017-2021)

Gildemeestersplein

Arnhem

 

Jacob Geelstraat (1997-1998)

Amsterdam

deze plek ken ik alleen van foto’s en verhalen

ik slaap in een donkerbruine wieg van hout

ik weet niet in welke kamer de wieg staat

 

ik word geboren op 6 juni 1997 in Amsterdam

zes weken te vroeg – ik ben te klein en ik heb geelzucht

 

mijn moeder herinnert zich het warme weer

ze zal het hoe dan ook heet hebben gehad denk ik

mijn moeder herinnert zich ook een dokter tegen wie zij heeft geschreeuwd

omdat ik er maar niet uit wilde komen

 

ik vraag me af of geboren worden iets met willen te maken heeft

 

Korenbloemstraat (1999-2007)

Amsterdam

de massief houten salontafel, het litteken op mijn knie van de punt

van de tafel omdat ik er rondjes omheen blijf rennen, zodat

mijn moeder mij niet kan pakken wanneer ze boos is

de kleine keuken waar mijn vader zelf een tussenmuur voor bouwt

de mand met speelgoed in de woonkamer

de groene leren bank die aan je huid plakt als het warm is

de groene leren bank waar ik met mijn meest troste glimlach Jasmina

voor het eerst vasthoud wanneer zij een dag oud is en ik drieënhalf jaar ben

 

de tussendeur

de houten jaloezieën voor het raam van de tussendeur waar ik vanaf de trap

tussendoor kijk om te zien of mijn moeder al minder boos op mij is

de blauwe of grijze tegeltjes in de wc waar mijn moeder mij

op mijn tiende voor het eerst een maandverbandje in mijn onderbroek leert plakken

de trap waar ik een keer vanaf rol, mijn moeder zegt dat ik stil moet blijven liggen

voor het geval er iets niet goed is gegaan in mijn nek of ruggengraat

de trap die mijn moeder even niet meer op kan lopen na de bevalling van Jasmina

vanwege bekkenbodeminstabiliteit

de trap die Jasmina een jaar later met haar mollige beentjes op klimt

de trap die Jasmina nog iets later niet meer op kan lopen na de eerste chemokuur

 

Waar ik een slaapkamer heb gehad 1

 

de slaapkamers, links die van Jasmina, rechts daarvan de kamer van

mijn ouders, daarnaast die van mij

de witte, daarna roze, daarna grijze muren van mijn slaapkamer–

ik vraag om een prinsessenkamer daarna om een grijze

(zodat mensen mij als volwassene behandelen)

de badkamer rechts van mijn slaapkamer

de witte tegeltjes, het douchegordijn van Ikea, de geliefde plastic

badkuip die mijn moeders verlangen naar een groot, vrijstaand bad op

pootjes tijdelijk stilt    

 

in dit huis groei ik op samen met Jasmina

mijn oom, tante, neef en nicht wonen schuin tegenover ons

mijn opa, (stief)oma en oom wonen op de hoek

 

Jasmina huilt

slangetjes in haar neus, een naald in haar hand

ik wiebel onrustig met mijn benen

hinkel op mijn tenen door de kamer

ik tel de kaarten die op het prikbord achter het hoofdeind van het ziekenhuisbed hangen

de dokter zegt dat het normaal is

dat mijn zusje zich even niet lekker voelt

mijn moeder huilt, mijn vader rookt een sigaret

ik vraag of ze straks weer een cadeautje uit de grabbelton mag pakken

mijn vader zegt: ‘Het komt goed.’

‘Het komt goed.’

mijn moeder zegt: ‘Maar het is nu niet goed.’

‘Het is nu niet goed.’

 

soms heeft Jasmina een flinke bos krullen

soms heeft ze twee miniknotjes

soms heeft ze gaten in haar haar

soms is ze kaal

 

ik weet niet of ze bij mij wil slapen omdat ze niet alleen wil

of dat ze naast mij komt liggen zodat ze in slaap kan vallen met haar

hand in mijn haar

 

ze draait een pluk van mijn haar net zolang om haar wijsvinger tot ze met haar

nagel rondjes draait op mijn hoofdhuid

telkens als ik het gevoel heb dat ze een kale plek op mijn hoofd gaat achterlaten geef ik een nieuwe pluk haar aan

 

door een oogafwijking

trillen mijn moeders ogen zachtjes heen en weer

alsof ze steeds op haar hoede is

de onrust lijkt haar nooit te verlaten

 

mijn vader neemt Jasmina en mij regelmatig mee

naar een begraafplaats

we maken vieze graven schoon

gaan op zoek naar het oudste en het nieuwste graf

besluiten welke grafmonumenten we het mooist vinden

ik denk dat mijn vader graven schoonmaakt uit respect voor de mensen die er begraven liggen

als ik hem later vraag of dat klopt is dat niet zo

hij neemt ons mee om ons te laten zien dat de dood niet eng is

om te laten zien dat, mocht het zover zijn gekomen,

Jasmina op een rustige plek zou komen te liggen

 

ik ben ontstaan uit twee werelddelen

geboren onder het sterrenbeeld Tweelingen

verdeeldheid broedt in mijn baarmoeder op de binaire wetenschap

waarin het een het ander uitsluit, tegenstelt

het negatief van het positief

een wimper op mijn wang, op mijn vingertop – swoosh

ik wens meer van en

 

 

Dit is een voorpublicatie uit de bundel Waar ik een Slaapkamer heb gehad, de bundel waarmee Malika Soudani is afgestudeerd aan Artez Creative Writing. Voor meer informatie over Malika én waar je deze bundel kunt vinden, klik hier.

Mail

Malika Soudani (1997) is een schrijvende kunstenaar. Ze schrijft over menselijke en aardse ervaringen en denkt het liefst vanuit haar zintuigen. In de zomer van 2019 was ze een van de residenten van de schrijfresidentie van deBuren. Haar werk werd eerder gepubliceerd in DW B en Zink.

Natasja Mortier is illustrator. Ze maakt groezelige tekeningen van dingen die haar storen – zo storen ze minder.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

De draad

De draad

Sumai Yahya schreef een kort, poëtisch verhaal over menselijke vleermuizen slingerend aan een draad. Een korte versie verscheen in het papieren magazine, maar lees hier de volledige versie, vol symboliek, donkere massa's, naalden, konijnen met rode ogen en aangeslepen ruggengraten. Lees meer

Iets wat van zijn vader is geweest

Iets wat van zijn vader is geweest

Het is zwarte zaterdag en de tankstations zijn druk. Sigarettenrook en uitlaatgassen blijven "in de windstilte boven het asfalt verstikkend en bewegingsloos hangen." Tristan is, in dit korte verhaal, op weg naar het huis van wijlen zijn vader, een man op wie hij nooit heeft kunnen rekenen. Kan hij het opbrengen om door te rijden? Lees meer

Gedichten Alara Adilow (titel volgt) 2

Straatliedjes

Wat is een huis? 'Iets dat de wraak van de nacht buiten houdt. / Iets waar je naar terugkeert na een lange reis.' In deze nieuwe gedichten van Alara Adilow worden vaders ontvlucht, tijdelijke verblijfplaatsen gevonden en nieuwe relaties op zee aangegaan. Lees meer

Koeman

Koeman

Een kort verhaal van Jan Wester over een veeboer die op papier alles bezit, maar zich niet thuisvoelt in zijn eigen kudde en op zoek is naar een eenheid. Koeman was niet van land, niet van gras. Door de zolen van zijn laarzen was hij afgescheiden van zijn aarde. Hij had ze weleens uitgeschopt, op... Lees meer

 1

"En opeens denk je aan hun lichamen" vertaalde gedichten in samenwerking met Poetry International

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via een bundel of op een podium? Achttien studenten
illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van
de achttien dichters van het 52 ste  Poetry International Festival dat vandaag van start gaat. De studenten komen
net als de dichters uit de hele wereld. Uit Vietnam, Oekraïne, Moldavië of Mexico, Polen, de
Verenigde Staten of hier uit Nederland. Lees meer

Meer dan een werkwoord

Meer dan een werkwoord

De stem in Nora’s hoofd laat zich niet zomaar het zwijgen opleggen. “Ik vraag me af of het haar bedoeling was dat ik nu zo weinig lichaamsvet over heb dat zelfs een kussen de pijn van het zitten niet verzacht.” Als verdoving en controle ten koste gaan van haar relaties en gezondheid, stelt Nora zich die ene belangrijke vraag: is dit het waard? Lees meer

Dit is geen ode 2

Dit is geen ode

'In dit land word je aan stukken gescheurd. / Ik verzamel jouw gescheurde stukken vlees. / Ik bak je op 200 graden. / Ik deel je uit.' In harde dichtregels verkent Shabnam Baqhiri hoe het is om je echt aan te passen en waarom dit soms noodzakelijk en juist goed is. Lees meer

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan) 1

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan)

Luuk Schokker leerde dat een groot ego bij het schrijven geen overbodige luxe is. Je onzekerheid omarmen maar tegelijkertijd een ego kweken. Hoe doe je dat? Luuk legt het uit. Lees meer

A Sacred Slut_Daan Timmer_Lena Plantinga

A Sacred Slut

Je bent vrouw, het is zomer en je wil wat. Klaarkomen, bijvoorbeeld. In dit broeierige nieuwe kortverhaal van Lena Plantinga speelt een jonge vrouw met zichzelf en het lot. Een verhaal over zoeken naar je seksuele zelf, en haar aantreffen onder het juk van je seksuele verleden. Lees meer

Een lichaam dat liefde opwekt

Een lichaam dat liefde opwekt

Een fragment uit Emy Koopmans 'Tekenen van het universum' over een lichaam dat gelooft dat het moet krimpen om het waard te zijn te worden liefgehad. Lees meer

Mijn Arabisch is verstomd

Mijn Arabisch is verstomd

"Mijn Arabisch is schichtig / ze vermomt zich stilletjes als Hebreeuws." Pelumi Adejumo en Esha Guy Hadjadj vertaalden een gedicht van de Israëlische dichter Almog Behar. Over twee moedertalen, waarvan de één de ander overstemt. Lees meer

Ratrace

Ratrace

Een kort anti-kapitalitsch verhaal van Emma Stomp over De Prestatiemaatschappij, havermelk latte's en mannen met bivakmutsen. Lees meer

Zwarte luiken

Zwarte luiken

Hoe schrijf je over iets ontastbaars zoals rouw? Geïnspireerd door de schilderijen van Francis Bacon verkent Thijs Joores in deze gedichtenreeks de impact van verlies. Lees meer

Gezocht z.s.m. 1

Gezocht z.s.m.

Liefde is te vervangen, althans dat houden datingapps ons voor. Maar wat als je iemand bent verloren van wie je er maar één had, zoals je moeder? Babet te Winkel bijt het spits af van een nieuwe reeks waarvoor Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam de samenwerking aangaat met verschillende literaire platforms. Lees meer

Kopje suiker

Kopje suiker

Souvenirsmokken, feestmokken, mokken met rare handvaten, mokken met popcultuurfiguren en mokken van de IKEA. In dit korte verhaal over verbinding en contact geven mokken een intiem kijkje in het leven van de buurt. Lees meer

Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!