Illustratie: Tejo Verstappen

Het blijkt een werk-in-de-tuinfeest te zijn. Trek je overall maar aan!" />

Illustratie: Tejo Verstappen

Het blijkt een werk-in-de-tuinfeest te zijn. Trek je overall maar aan!" />
Asset 14

Tuinfeest

We waren op een landgoed dat strekte tot de horizon. Ruim vijftig mensen, mij allen onbekend, stonden te snoeien, te zagen, te maaien en te wieden. Mijn vriendin en haar zus kregen ook een schoffel in de hand gedrukt. Ik hield Annika stevig vast. ‘Is dat jullie tuinierkleding?’ vroeg de gastvrouw geschrokken. Het tuinfeest bleek helemaal geen tuinfeest te zijn, maar een tuin-werk-feest en de grootgrondbezitters organiseerden dit elk jaar, waardoor niet alleen in één weekend de boel winterklaar was, maar de lekkere hapjes die de ingehuurde cateraar ’s avond in zijn partytent bereidde ook daadwerkelijk verdiend waren, evenals een goed gesprek onder de sterrenhemel in de jacuzzi. Maar wij hadden geen tuinbroek en geen zwembroek ingepakt, we hadden alleen een heleboel luiers en een baby, die mij goed van pas zou komen.

De zussen staken hun handen uit de mouwen, harkten op hoge hakken bladeren uit de modder. Ik kreeg de verantwoordelijkheid over Annika. Of eigenlijk kreeg Annika de verantwoordelijkheid over mij. Als je mij ook maar het meest simpele klusje toevertrouwt, ontstaat er schade die door geen enkele verzekering gedekt wordt. Nu hoefde ik mij tenminste nergens voor te verexcuseren. Ik hoefde er niet te zijn door wat ik deed, alleen maar door wat ik was. Men zou in mij een geëmancipeerde vader zien, in plaats van een laffe werkweigeraar. Ik liep met Annika voor mijn borst langs de blije werkers. Annika bekeek alles met grote ogen; het was haar kennismaking met zowel natuur als arbeid.

In sociale situaties met onbekenden vind ik het lastig om gespreksonderwerpen te bedenken en ik weet nooit welke houding van mijn lichaam de meest toepasselijke is. Het is geen verlegenheid die mij in de weg staat, eerder een chronisch gebrek aan sociale vaardigheden en daar dan weer een verlammend overbewustzijn van. Sinds ik een kind heb is het leven op dit gebied echter drastisch vereenvoudigd. Ik kan mij achter haar verbergen, zoals een soldaat zich achter zijn wapen verbergen kan.

Tejo Verstappen

Zoals te verwachten staakte iedereen zijn of haar tuinieractiviteiten om Annika met groene vingers in door aarde besmeurde handschoenen aan te raken. Ik hield haar omhoog en liep van de een naar de ander. De onbekenden kwamen dichtbij met rollende ogen en getuite lippen en maakten de gekste geluidjes uit het achterste van hun kelen, maar zagen mij niet. Ik was een wandelende troon. Er werden neuzen net niet in mijn arm gedrukt, bungelende voetjes boven mijn kruis vastgepakt. Toen ik Annika neerzette verzuchtte men hoe mooi zij was en hoe groot ook, intelligent bovendien. ‘Dankjewel’, hoorde ik mezelf zeggen. Wat een debiele reactie eigenlijk. Ik nam me voor om de volgende keer ‘Vind ik ook’ te zeggen en niet te doen alsof ik net een plakje worst van de slager had gekregen. Ik deed er niet toe, dat was nu juist het briljante van deze constructie.

Collegiaal ging ik naast een trotse overgrootmoeder zitten en legde Annika op het kleed naast haar oppaskind. Voorlopig hoefde ik niets te doen, behalve vertederd toe te kijken naar dit kraaiende duo. Maar als het babybedtijd werd zou ik er weer alleen voor staan, als een soldaat in vredestijd. Behoedzaam om mij heen kijkend mengde ik wat espresso door de Nutrilon.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!