Illustratie: Irene Wiersma

Kasper kreeg in een week een dochter én een nieuw Radiohead-album. Bestaat er dan toch een god?" />

Illustratie: Irene Wiersma

Kasper kreeg in een week een dochter én een nieuw Radiohead-album. Bestaat er dan toch een god?" />
Asset 14

Thom & Annika

Deze column gaat niet over de geboorte van mijn dochter Annika. Deze column gaat over de geboorte van de nieuwe Radiohead. Op 14 februari jongstleden, de dag dat mijn dochter Annika geboren werd, kondigde Radiohead aan dezelfde week nog met een nieuw album te komen, getiteld The King Of Limbs. Nu mijn dochter Annika het belangrijkste in mijn leven is, komt Radiohead op de tweede plek, maar op deze dag kwam alles samen. Als er een God bestaat, waar ik de afgelopen tijd steeds meer van overtuigd begin te raken, dan heeft hij zijn favoriete band aan het werk gezet om Annika's geboorte te vieren.

Ik plaatste op Facebook een oproep of iemand mij kon helpen aan een zolderkamer, rommelhok of meterkast waar ik mij met The King Of Limbs voor een uurtje of drie zou kunnen afzonderen. De eerste paar luisterbeurten zijn bij een nieuwe Radiohead immers van een enorm gewicht, ze bepalen hoe je de komende paar jaar in het leven staat. Zo moest ik van mezelf Amnesiac naakt in foetushouding op een marmeren vloer ondergaan, omdat ik dan volledig open zou staan voor de symfonische details en de diepere lagen van Thom Yorke’s teksten. Hail To The Thief mocht ik pas horen nadat ik drie weken lang uitsluitend naar carnavalsmuziek had geluisterd. Zelfverzonnen rituelen worden ook wel neuroses genoemd, maar dat maakt ze niet minder waardevol.

Op mijn Facebook-oproep werd massaal gereageerd, want wie wil mij nou niet in zijn meterkast hebben? Uiteindelijk ging ik in op het aanbod van een muziekproducer om zijn studio te gebruiken. Hij had immers de beste koptelefoon om The King Of Limbs tot haar recht te kunnen laten komen. Daar zat ik dan, in het donker een pretsigaretje te roken. Mijn leven had vijf dagen terug een wending genomen, die zich weliswaar negen maanden daarvoor middels twee blauw streepjes had aangekondigd, maar waar ik mij toch niet helemaal op had kunnen voorbereiden. Deze avond was een zeldzaam gebied waar tijdperken in elkaar overliepen. Het zou niet vaak meer voorkomen dat ik in louter mijn eigen gezelschap kon zijn, het vreemdste gezelschap waar je jezelf maar bij kan achterlaten.

Omdat ik volledig verrast wilde worden door The King Of Limbs moest de tracklist geheim blijven. Daarom had ik mijn vriendin laten zien hoe ze de gedownloade zip-file op mijn iPod moest zetten. Ze had die week veel nieuwe dingen moeten leren, maar dit vond ze toch wel het lastigst. De kraamhulp keek mee en maakte notities, zo konden we er ieder geval zeker van zijn dat alles goed zou komen.

Spontaniteit is voor mij altijd een groot taboe geweest. Ik wil zelf mijn surpriseparty’s organiseren; ik wijs mijn gasten aan waar ze zich moeten verstoppen. Maar toen voor een moment Annika’s hoofd al ter wereld was, terwijl de rest van haar nog moest volgen en haar ogen zich naar mij openden, raakte ik alle controle kwijt. Het was geen beangstigend gevoel, zoals ik mij zou hebben voorgesteld. Het was subliem.

"Rustig doorademen, rustig doorademen," zeiden de verpleegkundige en kraamhulp in koor. Pas na een tijd drong het tot me door dat ze het tegen mij hadden. Ze vertelden achteraf zich meer zorgen te hebben gemaakt om mij dan om moeder en kind. Ik had nooit geweten dat er leven uit leven kwam. Natuurlijk wist ik dat wel, maar feitenkennis is geen werkelijke kennis. Wanneer je waarheid doorvoelt is het pas waarheid. Van de weeromstuit werden de katten ook nog eens krols en bevond ik mij in een huis van natuurgeweld en wilde geluiden.

Ik dacht dat huis voor even te moeten ontvluchten, ik dacht dat ik tot mezelf moest komen. Maar in de studio van mijn vriend ontdekte ik dat ik niet meer genoeg had aan mezelf alleen, zelfs niet in het gezelschap van Thom Yorke. Ik maakte de afgesproken drie uur niet vol en sloeg reeds na anderhalve luisterbeurt de deur achter mij dicht en fietste als een professioneel wielrenner met buikgriep naar mijn dochter Annika.

The King Of Limbs is een briljante plaat, maar ik heb Radiohead niet meer nodig. Er zijn geen speciale rituelen om luiers te verschonen, of melk op te warmen. Je kan een baby niet in slaap wiegen met ironische distantie. Annika is uit haar moeder gekropen; ik kruip uit mezelf.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer