Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties.
1.
een paal verdeelt het smalle pad
ik wurm me er weer eens omheen
houd halt op het perron om
ergens op te wachten
mijn ogen glijden over gladde oppervlakken
vinden geen grip in tekens ongrijpbaar
is een plaat met vreemde streepjes
is een gedicht gedecodeerd:
hoe meer je loslaat
hoe meer vrede je vindt
hoe meer je gevecht met de wereld wordt beslecht
poortjes scheiden reizigers van het spoor
openen pas als de metro halt houdt
ik mag instappen maar vraag me af
hoe meer
2.
als je propt passen er maanden
tussen kerst en oudjaar een veteraan
vertelt je over zijn oorlogsjaren
historische sneeuwvlokken vliegen
om je roodgloeiende oren
de tocht wordt bij elke vertoning
verlengd tot het zaallicht aanspringt
de wacht je eruit wijst
terwijl de pop natrilt van jouw schouderklop
was je op het toilet het ongekende
patriottisme van je onderkoelde handen
3.
het jaar wisselt onverstaanbaar het fluisteren
neemt af en culmineert in de afwezigheid van
ploppende champagne volgt een shotje soju
in de schroefdop
je jetlag mag niet landen blijft hangen krijgt
van de paspoortcontrole een cadeau een nacht
vlucht terug naar nederland legt zich neer
in afwachting
in een estafette om de evenaar kussen
oud en nieuw pas als de cirkel rond
een wereldse ontkurking wordt gesmoord
in een schuimkraag
4.
vallend door het voorportaal van het tempelcomplex
ben ik blind eer ik de verkeerde goden maar dat gedoe
is niet nodig in het boeddhisme ik klamp me vast het enige
wat ik weet komt van een werkstuk in de vijfde klas
van het gym dus waan ik me boeddha op de akropolis
door westerse dogma’s eenduidig tot onzin te verklaren
het zicht op een vrouw ze ligt languit biddend
knijpend in een houten ketting ook ik wil belijden
mijn vingers stram ik houd mijn schrijven papierloos
ik heb geen regels nodig slechts richtlijnen
terug de drukke autoweg over steken in mijn
zij rennen ik strompel maar ze kijken
niet om ik heb voor de zekerheid
een munt van honderd won onder mijn tong
5.
mijn moeder houdt van deze kleur groen
ze heeft op tafel een vaasje in celadon staan
maar het hoort thuis in deze vitrines energie
schiet uit het keramiek en flessenhalzen reiken
dwars door het plafond regent de straling
op mij neer ik vind het materiaal gaaf
in imperfectie niet geplakt met goud voor
een inspirerende boodschap vegen vechten
met vochtplekken om aandacht ongevraagde
krassen geven karakter en bedoelde inkepingen
komen samen buitelen draken over ooievaars
in de lavastroom haalt de vis fleurig adem
een inktbakje nodigt tot een duik in het bad
dus ik trek scheve banen in zwart water
en laat de sporen tot hun recht komen
Thijs Joores (1998) leest, schrijft en redigeert. Hij studeerde Literatuurwetenschap (UU) en Redacteur/editor (UvA) en werkt als redacteur bij Boom uitgevers Amsterdam.
Friso Blankevoort (a.k.a. Freshco) is een illustrator/designer die woont en werkt in Amsterdam. De skateboardcultuur heeft een grote invloed op zijn werk, dat ook beïnvloed wordt door de traditie van grafisch ontwerp in Nederland.
