Illustratie: Tejo Verstappen

Kasper heeft de intellectuele broek niet aan in huis, maar hij houdt graag de schijn op." />

Illustratie: Tejo Verstappen

Kasper heeft de intellectuele broek niet aan in huis, maar hij houdt graag de schijn op." />
nieuwsbrief
Asset 14

Schijn- intellectueel

Er zijn mensen die denken dat ik een intellectueel ben. ‘Dat straal jij gewoon uit’, zeggen ze, als ik vraag naar de reden van dit stigma. Hoewel je volgens mij beter de uitstraling kan hebben van een intellectueel dan van een Tokkie, voelt het als een loden last. Ik zie mij soms genoodzaakt om heel hard te bewijzen dat ik geen intellectueel ben (bijvoorbeeld door luid boerend een potje seksistische moppen te gaan staan tappen), maar veel vaker wil ik niemand teleurstellen en probeer de schijn daarom hoog te houden. ‘De cadans van Proust is onwijs non-commensurabel in een niet-gedifferentieerd tijdsgewricht’, is bijvoorbeeld een zinnetje dat ik uit mijn hoofd heb geleerd om mijn mannetje te kunnen staan op feesten en partijen. Maar als ik mij op partij of feest tussen ware Proust-kenners blijk te bevinden, schakel ik toch maar over op het luid boerend seksistische moppen tappen, want dom ben ik zeker niet.

Mail

Als ik nu in een huis vol ondergekotste opblaaspoppen woonde, zou het leven nog betrekkelijk eenvoudig zijn. Maar het laatste beetje twijfel over mijn vermeende eruditie wordt definitief weggenomen wanneer men bij mij over de vloer komt. De boekenkasten puilen uit met alles wat een intellectueel maar op de planken hoort te hebben staan, van Artaud tot Zola, en tussen de pagina’s steken met aantekeningen volgekrabbelde papiertjes, waaruit blijkt dat deze bibliotheek meer is dan een etalage van goede smaak; hier worden daadwerkelijk diepe denkactiviteiten bedreven. ‘Ach’, zeg ik tegen de mensen, ‘het stelt niets voor’. En gauw leid ik ze naar mijn platencollectie, waar ik tenminste mijn eigen teksten oreren kan. Het duurt nooit lang voordat ze erachter komen dat het mijn vriendin is die de intellectuele broek in huis aanheeft. Alle boeken zijn van haar, ik heb nooit meer dan een paar titels doorgebladerd.

Illustratie: Tejo Verstappen

Het enige wat ik het afgelopen jaar gelezen heb zijn de Harry Potter-boeken. Dit overigens na lang aandringen van mijn vriendin, die ze alle zeven minstens vier keer gelezen heeft. Zij is een intellectueel die zich nergens te goed voor voelt, werkelijk een zeldzaamheid. Zij leest altijd wel tien boeken door elkaar, van obscure filosofen tot gevierde romanciers, dode dichters en tussen voetnoten weggelopen vondsten. Ik ben een geheel ander soort lezer; ik ben altijd in één boek tegelijk bezig en het duurt nogal lang voordat ik dat uit heb. Mijn gedachten dwalen om de paar zinnen af, hoewel ze altijd naar plekken afdwalen die met het gelezene te maken hebben. Je zou kunnen zeggen dat mijn concentratie tekort schiet, maar je kan evengoed stellen dat ik een creatieve geest te torsen heb. Ik lees een boek nooit in één ruk uit, en als ik dat wel doe vond ik het waarschijnlijk niet zo’n goed boek en wilde ik het zo snel mogelijk achter de rug hebben. Als een boek heel spannend is, lees ik op mijn allertraagst, zodat de ontknoping en het afscheid steeds uitgesteld worden.

Je kan zeggen dat met dit leesgedrag mijn tijd kostbaar is en ik mooi een jaar vergooid heb met het werk van J.K. Rowling, want in die tijd had ik mij ook kunnen verdiepen in Dostojevski of Tsjechov. Ik sluit niet uit dat ik dat nog ga doen. Ik heb nog een heel leesleven voor me en dankzij mijn vriendin zal ik nooit een boek hoeven te kopen, zoals zij nooit meer muziek hoeft aan te schaffen. We hebben werelden binnen handbereik. Toch is het veelzeggend dat van al die duizenden boeken die ze mij had kunnen aanraden mijn vriendin voor de Harry Potter-reeks koos. Je zou bijna denken dat zij bewust mijn intellectuele ontwikkeling af heeft willen remmen, als een soort oedipale Münchhausen by proxy avant la lettre. Of, minder romantisch, omdat zij de intellectuele broek aan wil houden. Maar vermoedelijk had ze er domweg niet bij stil gestaan dat ik zo lang over die boeken zou doen. En dan nog zal het haar allemaal worst wezen. Harry Potter zorgt voor een geluk dat ze mij niet wilde ontzeggen. Ik ben haar dankbaar, want heb een magisch leesjaar achter de rug.

Ik vind niets heerlijker dan lezen, ik zal alleen nooit de lezer worden die men soms in mij ziet.

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Leer elkaars taal van de liefde

Leer elkaars taal van de liefde

Kiki Bolwijn heeft een bijzondere manier van communiceren met haar vader: zonder veel woorden te wisselen begrijpen ze elkaar heel goed. Een tip om elkaars taal van de liefde te leren spreken, ook als dat soms niet de jouwe is. Lees meer

Tip: Ga saneren

Ga saneren

De nachtmerrie van elke boekenliefhebber: Esmé van den Boom moet voor haar werk in de bibliotheek boeken wegdoen. Of word je hier juist ook wel zen van? Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5