Foto: privécollectie Ava Mees List Mees verft haar haar rood." /> Foto: privécollectie Ava Mees List Mees verft haar haar rood." />
Asset 14

Rooie

De mythes rondom roodharige vrouwen, daar kan je een bibliotheek mee vullen. Ze zijn zeldzaam, dat is zeker, en dat maakt ze sowieso interessant. Want ja, waar weinig van is wordt meer waard. Maar volgens de legendes zijn ze ook nog eens jeugdig, schoon, temperamentvol, eigengereid, en niet te vergeten nymfomaan. En hoe kan het ook anders, met dat mysterieuze scharlakenrode uiterlijk. Ja, meisjes met rooie haren die kunnen kussen dat is niet mis, gaat het verhaal niet voor niets.

In de geschiedenis zijn genoeg mythische roodharige figuren, fictief of bestaand. Napoleon, Cleopatra, Koning David, Maria Magdalena. Maar ook de Venus die Boticelli uit de zee liet komen, de Kleine Zeemeermin van Disney, en Jessica Rabbit geven aan dat het rode haar gelijk staat aan begeerlijkheid volgens hun scheppers.

Mijn lievelingsrooie bij uitstek is Olga, uit Turks Fruit. Hoewel ze later in het boek nogal een kutwijf wordt, staat zij voor de liefde. Groots, meeslepend, allesomvattend. Voluptueus en sensueel, impulsief en grappig, vindingrijk en mooi, de hoofdpersoon valt onvoorwaardelijk voor haar en ik doe mee. De ultieme muze, met een paar mooie borsten en een liefde voor hommels. Ik heb de film nooit gezien, uit angst dat Monique van de Ven nooit op zou kunnen acteren tegen het ideaalbeeld wat ik van haar (en het boek natuurlijk) heb. Om nog maar te zwijgen over de gruwel die Turks Fruit de musical heet, met Anthonie Kamerling en die zus van Van Houten. Jan Wolkers vond zijn eigen Olga, in de vorm van Karina. Gelukkig liep het met hen wat beter af, en bleven ze tot het eind van zijn leven bij elkaar.

Foto: privécollectie Ava Mees List

Vanmiddag hing ik met mijn kop in een bak rode verf. Ik heb namelijk, in tegenstelling tot wat velen willen geloven, geen rood haar. Mijn haar is lichtbruin, denk ik. Ik moet zeggen dat ik mijn eigen haarkleur niet heb gezien sinds ik zestien was, met uitzondering van wat uitgroei hier en daar. Ik ben dus geen echte rooie, maar ik ben wel rossig. Dat zegt mijn moeder althans altijd. Rossig, echt zo’n halfbakken slap eufemisme voor een neproodharige.

De meeste mensen zijn er, ondanks mijn openhartigheid over het tegendeel, van overtuigd dat het pigment in mijn haarbos echt is. Uiteraard een handje geholpen door blauwe ogen, een roomblanke huid en een exces aan sproeten dender ik vrolijk en roodharig door het leven, gesterkt door het idee dat mijn tante rood haar heeft en dat het echt nog niet zo raar zou zijn als dat van mij dat ook was geweest. Dan droom ik over groots en meeslepende liefde, over naakt rondrennen in het atelier van mijn beeldhouwer, over wilde vrijpartijen en jurken die net iets te laag zijn uitgesneden. Of van leven met mijn schrijver op een Waddeneiland, afgesloten van de bewoonde wereld en ploeterend in een bloeiende tuin.

Maar laten we wel wezen, Olga was een muze, een object. In tegenstelling tot haar veroverde Napoleon met zijn rooie haar mooi even een continent, en ook Cleopatra deed goed haar best om meer macht te verkrijgen. Misschien zou het slim zijn om eens een ander rood voorbeeld te kiezen. Ik denk dat het Venus wordt.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer