Net nu de lente is begonnen, gaan alle liefdes kapot." /> Net nu de lente is begonnen, gaan alle liefdes kapot." />
Asset 14

Relatieherfst

Ik weet al wat de boodschap gaat zijn als de naam van een van mijn beste vriendinnen op het schermpje van mijn telefoon verschijnt: “Het… is… huu-huu-huu… over! Tussen [zielig geluidje] Bastiaan en mij. En ik [snif] snap niet [snif] waarom [neus snuiten].” Ik kalmeer haar en zeg dat ik nu naar haar toe kom. Maar zodra ik ophang krijg ik een smsje van een andere vriend: “Net gedumpt geloof ik. Voelt raar. Bier, nu? X”. Ondertussen loopt op mijn laptop de news feed van mijn Facebook vol met vrienden die hun relatiestatus veranderd hebben naar single en schreeuwen om troost, die ze vooral krijgen in de vorm van comments als “ah nee lievie, watskeburt??” en “dit is waarom er een ‘dislike’-knop moet komen!”.

Het is weer relatieherfst. Eens in de zoveel tijd eindigt de cyclus, sneuvelen de liefdesverbintenissen bij bosjes en staan de ooit zo gelukkige stelletjes elkaar plotseling naar het leven. Zelfs Arie Boomsma is weer alleen. Waar komt deze sterftegolf vandaan? Is het de zomerhitte, die zo extreem vroeg ingetreden is, waardoor we vanaf onze kleedjes in het park plotseling in contact komen met andere, nieuwe mensen? Of komt het doordat het schooljaar eindigt en beide helften zich plotseling realiseren dat ze al maanden totaal verschillende levens leiden, dat ze niet eens meer weten wat de ander tussen de middag op zijn of haar brood eet? Was het nou cervelaat of salami? Wat is het verschil eigenlijk? Of is het de ruzie over de aanstaande vakantiebestemming? Hij wil naar Zuid-Venezuela om waterputten te slaan, zij háát waterputten en wil liever gaan mediteren in een Montenegrijns klooster?

Hoe dan ook: het zijn drukke weken. De relatiebrekers zien mij, de immer vrijgezelle vriend die al lange tijd over zijn ex heen is, opeens als ideale steunpilaar en in sommige gevallen zelfs als orakel. “Hoe is het om zo alléén te zijn?” vragen ze, hun vroegere medelijden magisch omgetoverd naar bewondering. Mannen maken me tot bondgenoot (“Kunnen we eindelijk samen achter de wijven aan!”) en vrouwen verwachten Het Antwoord op hun verdriet (“Na hoeveel maanden precies was jij er echt overheen?”).

De verleiding is groot om in mijn vuistje te lachen. Twee jaar lang hoorde ik als antwoord op elk voorstel: “Ik moet even kijken wat [naam vriend(innet)je] doet.” Vaak ging ik uit wanhoop met de meest vage (maar relatieloze) vrienden naar feesten waar ik helemaal niet heen wilde, waar ze me dwongen om rare cocktails te drinken en ik zoende met meisjes met stinkende dreadlocks. Als mijn bezette vrienden dan eindelijk tijd hadden voor een ‘vlugge koffie’, dan gaven ze niet alleen blijk van een bizar groot superioriteitsgevoel (met schuin hoofd: “Wanneer-krijg-jij-nou-eens-een-meisje?”), maar klaagden ze tegelijk steen en been over het wel en wee van hun zielsverwant. Als ze al hun ellende over ongepaste opmerkingen tijdens Kerstdiners en verkeerde schoenen tijdens stedentrips over me hadden uitgestort, zuchtten ze meestal even en zeiden dan met een gelukzalige glimlach: “Maar we zijn wel nog heel blij met elkaar.” Om vervolgens heel vaderlijk de rekening te betalen en mij in totale depressie en verwarring achter te laten.

Ik zou hun huidige wanhoopstelefoontjes dus kunnen beantwoorden met: “Ha! Nu heb je me opeens nodig! Nu wil meneertje opeens afspreken met deze expert. Welnu, ik kan niet, ik heb een date. Toedeledoki.” Toch doe ik dit niet. Buiten het feit dat ik zelden ‘welnu’ of ‘toedeledoki’ zeg, is mijn relatie-frustratie al een tijdje geleden gezakt. Ik realiseerde me dat hun wat neerbuigende houding ten opzichte van de vrijgezelle vriend vooral bedoeld was om hun eigen liefdesdroom in stand te houden, zoals ik het relatieleven afzeek om de illusie van het leven van een happy single niet kwijt te raken. We waren allebei tevreden, maar ook een beetje jaloers op elkaar. Dat verhaal over gras dat altijd groener is, weet u wel.

Daarom fiets ik de hele stad door met flessen whisky, sigaretten en slechte comedyfilms en geef ik advies over wanneer je het beste je relatiestatus op Facebook kunt aanpassen (na twee-en-halve week), of je seks met je ex moet hebben (ja, maar niet meer dan drie keer) en wat de beste manier is om eroverheen te komen (elke avond iets leuks doen, je concentreren op de slechte kanten van de relatie - zonder te vervallen in een intense haat). Met enige trots leid ik ze hun nieuwe thuiswereld in. Ja, vraag haar nummer gewoon! Nee, je moet niet op een eerste date al meteen voor haar gaan koken, terwijl je steeds ‘dit is ons liedje!’ roept en namen voor jullie kinderen verzint. Nee, huilen na de seks is niet aantrekkelijk.

Voor je het weet, begint het allemaal weer van voor af aan.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer