Illustratie: Floris Solleveld Philip slaat keihard terug." /> Illustratie: Floris Solleveld Philip slaat keihard terug." />
Asset 14

Brief aan een collega

-Deze week schreef Kasper van Royen een uitgebreide brief aan Philip, waarin hij het uitgangspunt van diens column ((het gebrek aan) twintigers in de media) bekritiseerde. Dit is zijn antwoord.-

Ha die Kasper,

Dank voor je brief.
Het klopt inderdaad dat ik “gelijkheid” van de jongere in de media voorsta. Dat doe ik, omdat ik gelijkheid (en gelijkheid van vertegenwoordiging) belangrijk vind voor onze democratie.

Jouw vraag is echter: wie is die “jongere” dan? En meteen daar al sla je de spijker op zijn kop. Inderdaad: wie is die jongere? Als je binnen de reguliere media weinig tot niet in de gelegenheid wordt gesteld je als jongere bekend te maken, of in ieder geval niet anders dan door je ballen aan elkaar te nieten (zoals jij terecht zegt), dan blijft de hamvraag bestaan: wie zijn die jongeren dan? Mensen die worden ingedeeld op hun leeftijd?

Vervolgens doe jij je best mij (en jezelf) er van te overtuigen dat er jongeren zijn – jijzelf, bijvoorbeeld – die dat helemaal niet willen, op basis van hun leeftijd worden ingedeeld. Die zichzelf “anders” vinden dan de ballennieters. Dat is, wat dramatisch gesteld, ook wat ik probeer te doen: tonen dat onze generatie meer te zeggen heeft dan de slappe lach die aan elkaar geniete ballen teweegbrengt.
We liggen dus niet zo ver uit elkaar.

Want Kasper, jij bent een jongere, net als ik dat ben, of je het nu wilt of niet. En dat gegeven brengt allerlei overeenkomsten met zich mee. Niet alleen in onze opvoeding, opleiding en gedeeld historisch bewustzijn (besef jij dat Geert Wilders net zo oud was als wij nu toen de Muur viel? Dat hij dus heeft “geleerd” in wij/zij-tegenstellingen en angstbeelden te denken? Terwijl wij ons die Muur niet eens kunnen herinneren?).


Illustratie: Floris Solleveld

En we delen niet alleen onze geschiedenis, maar ook in onze toekomst(verwachtingen): wíj moeten doorwerken tot ons 67ste, wíj moeten nadenken in wat voor een wereld wij ons gaan voortbewegen, een wereld waarin meer mensen dan ooit bestaan en nu al 1 op de 6 van hen honger lijdt, maar hebben daar naar mijn smaak wel heel weinig over te zeggen.

Jongeren delen zorgen (en lasten) over de studiefinanciering (nou ja, wij nu net niet meer) en het betaalbaar houden van zorg, en zo voorts en zo verder, en moeten daar wel aan meebetalen, maar mogen er niet over meepraten. Dat je al die overeenkomsten tussen ons niet erkent, vind ik eerlijk gezegd wat kortzichtig. Maar dat je die afwezigheid van inspraak niet erg vindt, dat vind ik veel erger.

Kasper, dat je onze verschillen benadrukt, dat prijs ik. Ik heb ook nergens beweerd dat “de jongere” één persoon is, of één stem kent. Ik zeg enkel dat ik niet één jongerenstem terughoor als het over bovenstaande zaken gaat. En dat ik dat erg vind. Jij vindt dat niet.

Dat zal te maken hebben met jouw laatste punt: autoriteit door leeftijd. Jij vindt dat oude rotten ‘meer’ recht hebben op mediatijd dan jongeren, omdat ze ‘meer verhalen te vertellen hebben’. Als voorbeeld draag je Matthijs van Nieuwkerk aan: je vindt hem goed in wat hij doet omdat hij niet ‘de jongste is’. Maar ik vind Matthijs goed door zijn kwaliteiten als presentator: scherp, to the point, aimabel. Met zijn leeftijd heeft dat weinig te maken. Wist je dat Matthijs de jongste hoofdredacteur ooit was van het Parool? Die kwaliteiten heeft hij waarschijnlijk dus al langer ook.

Vervolgens spreek je jezelf tegen. Je stelt: ‘Er is geen principieel verschil tussen de twintiger en de veertiger en de zestiger; we zitten met z’n allen aan de grote mensentafel. Maar daar geldt wel dat de oudste aan het hoofd zit, die heeft immers de meeste verhalen te vertellen.’ Het lijkt me dat jij dus wél een wezenlijk verschil ziet tussen de generaties: hoe ouder, hoe meer je te vertellen hebt, en hoe meer je dus aan het woord moet zijn.

Kasper, dat argument, autoriteit door leeftijd, geloof ik niet. Net zo min als ik in oververtegenwoordiging door leeftijd geloof. Ik heb in eerder stukken geprobeerd uit te leggen waarom ik daar niet in geloof, maar dat is dus niet gelukt. Hopelijk begrijp je me nu wat beter.

Tot slot: jij stelt dat het lezen van Henk Hofland je als jongere iets kan bijbrengen. Ik geloof dat het omgekeerde ook waar is, zolang die jongere maar de kwaliteiten heeft die voor elke columnist moeten gelden: scherp, duidelijk, to the point, en openstaand voor andere geluiden en meningen dan de zijne.

Hartelijke groet,

Philip

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer