Illustratie: Floris Solleveld Philip slaat keihard terug." /> Illustratie: Floris Solleveld Philip slaat keihard terug." />
Asset 14

Brief aan een collega

-Deze week schreef Kasper van Royen een uitgebreide brief aan Philip, waarin hij het uitgangspunt van diens column ((het gebrek aan) twintigers in de media) bekritiseerde. Dit is zijn antwoord.-

Ha die Kasper,

Dank voor je brief.
Het klopt inderdaad dat ik “gelijkheid” van de jongere in de media voorsta. Dat doe ik, omdat ik gelijkheid (en gelijkheid van vertegenwoordiging) belangrijk vind voor onze democratie.

Jouw vraag is echter: wie is die “jongere” dan? En meteen daar al sla je de spijker op zijn kop. Inderdaad: wie is die jongere? Als je binnen de reguliere media weinig tot niet in de gelegenheid wordt gesteld je als jongere bekend te maken, of in ieder geval niet anders dan door je ballen aan elkaar te nieten (zoals jij terecht zegt), dan blijft de hamvraag bestaan: wie zijn die jongeren dan? Mensen die worden ingedeeld op hun leeftijd?

Vervolgens doe jij je best mij (en jezelf) er van te overtuigen dat er jongeren zijn – jijzelf, bijvoorbeeld – die dat helemaal niet willen, op basis van hun leeftijd worden ingedeeld. Die zichzelf “anders” vinden dan de ballennieters. Dat is, wat dramatisch gesteld, ook wat ik probeer te doen: tonen dat onze generatie meer te zeggen heeft dan de slappe lach die aan elkaar geniete ballen teweegbrengt.
We liggen dus niet zo ver uit elkaar.

Want Kasper, jij bent een jongere, net als ik dat ben, of je het nu wilt of niet. En dat gegeven brengt allerlei overeenkomsten met zich mee. Niet alleen in onze opvoeding, opleiding en gedeeld historisch bewustzijn (besef jij dat Geert Wilders net zo oud was als wij nu toen de Muur viel? Dat hij dus heeft “geleerd” in wij/zij-tegenstellingen en angstbeelden te denken? Terwijl wij ons die Muur niet eens kunnen herinneren?).


Illustratie: Floris Solleveld

En we delen niet alleen onze geschiedenis, maar ook in onze toekomst(verwachtingen): wíj moeten doorwerken tot ons 67ste, wíj moeten nadenken in wat voor een wereld wij ons gaan voortbewegen, een wereld waarin meer mensen dan ooit bestaan en nu al 1 op de 6 van hen honger lijdt, maar hebben daar naar mijn smaak wel heel weinig over te zeggen.

Jongeren delen zorgen (en lasten) over de studiefinanciering (nou ja, wij nu net niet meer) en het betaalbaar houden van zorg, en zo voorts en zo verder, en moeten daar wel aan meebetalen, maar mogen er niet over meepraten. Dat je al die overeenkomsten tussen ons niet erkent, vind ik eerlijk gezegd wat kortzichtig. Maar dat je die afwezigheid van inspraak niet erg vindt, dat vind ik veel erger.

Kasper, dat je onze verschillen benadrukt, dat prijs ik. Ik heb ook nergens beweerd dat “de jongere” één persoon is, of één stem kent. Ik zeg enkel dat ik niet één jongerenstem terughoor als het over bovenstaande zaken gaat. En dat ik dat erg vind. Jij vindt dat niet.

Dat zal te maken hebben met jouw laatste punt: autoriteit door leeftijd. Jij vindt dat oude rotten ‘meer’ recht hebben op mediatijd dan jongeren, omdat ze ‘meer verhalen te vertellen hebben’. Als voorbeeld draag je Matthijs van Nieuwkerk aan: je vindt hem goed in wat hij doet omdat hij niet ‘de jongste is’. Maar ik vind Matthijs goed door zijn kwaliteiten als presentator: scherp, to the point, aimabel. Met zijn leeftijd heeft dat weinig te maken. Wist je dat Matthijs de jongste hoofdredacteur ooit was van het Parool? Die kwaliteiten heeft hij waarschijnlijk dus al langer ook.

Vervolgens spreek je jezelf tegen. Je stelt: ‘Er is geen principieel verschil tussen de twintiger en de veertiger en de zestiger; we zitten met z’n allen aan de grote mensentafel. Maar daar geldt wel dat de oudste aan het hoofd zit, die heeft immers de meeste verhalen te vertellen.’ Het lijkt me dat jij dus wél een wezenlijk verschil ziet tussen de generaties: hoe ouder, hoe meer je te vertellen hebt, en hoe meer je dus aan het woord moet zijn.

Kasper, dat argument, autoriteit door leeftijd, geloof ik niet. Net zo min als ik in oververtegenwoordiging door leeftijd geloof. Ik heb in eerder stukken geprobeerd uit te leggen waarom ik daar niet in geloof, maar dat is dus niet gelukt. Hopelijk begrijp je me nu wat beter.

Tot slot: jij stelt dat het lezen van Henk Hofland je als jongere iets kan bijbrengen. Ik geloof dat het omgekeerde ook waar is, zolang die jongere maar de kwaliteiten heeft die voor elke columnist moeten gelden: scherp, duidelijk, to the point, en openstaand voor andere geluiden en meningen dan de zijne.

Hartelijke groet,

Philip

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan