Asset 14

Cultiveer je achterdocht

Wie is er bang voor de boze wolf? Nou, ik. Als ik een boswandeling maak, en ik hoor geluiden van een onwaarneembaar wezen dat niet klinkt als een vogel, dan doemen beelden van wolven of andere monsters in me op. Als ik op een plek in dat bos sta waar niemand te zien is, verwacht ik dat er ieder moment een roversbende verschijnt en me aanvalt. Ga ik de deur uit, dan kijk ik routineus voorzichtig links om de hoek, of iemand klaar staat om me neer te knuppelen. Zodat ‘ie daarna mijn kostbaarheden kan stelen. Die ik overigens niet heb. Echt niet.

Sta ik beneden naast mijn fiets? Dan ben ik er zeker van dat iemand op dat moment mijn kasten overhoop haalt, op zoek naar schatten. Omdat ik de deur niet op slot heb gedaan. Hoor ik mensen op straat lachen, dan zie ik dat ze mijn handelen of uiterlijk beschimpen. Als mijn naam al rond gaat in de wereld, dan toch zeker op negatieve wijze. Zeg ik een verkeerd woord over de telefoon, dan is de inlichtingendienst aantekeningen aan het maken.

Zet ik op een warme dag de deur naar mijn balkon open? Hup, het wasrek ervoor, zodat een inbreker erover struikelt en mijn vriendin en ik gealarmeerd wakker zullen worden. “Wie breekt er nu in op de 5e verdieping?” vraagt ze. Niemand, natuurlijk. Maar dat doet er niet toe: als ik het kan bedenken, kan iemand anders het uitvoeren.

Lijd ik aan overmatige achterdocht, zoals Wikipedia suggereert, of is het gezonde alertheid? Het laatste, lijkt me. Better safe than sorry. Wat is immers erger dan het gevoel HAD IK MAAR? Precies, niets. En dat gevoel roep je dus keihard over jezelf af, als je je gezonde gevoel voor achterdocht laat varen.

Dat doet me denken: ik stond eens in een café, het was net, na een maand daten, stukgelopen met een meisje van de toneelvereniging. Ze sprak me die avond aan met mijn achternaam. Minuten later tekende ze zachte banen in een overhemd. Dat van de jongen die naast me stond. Ik weet niet meer wat ik dacht, maar ik kende er weinig betekenis aan toe. Hij had vast een slechte dag, zij was een vriendelijke vrouw. Zoiets. Nu denk ik: godsver. Mijn hemel, hoe kortzichtig was ik?

Situaties waarin je je paranoia wel moet laten varen zijn haast ondenkbaar. Toch bestaan ze. Archetypisch voorbeeld: de avond alleen, in een relatie. De ander is de deur uit, zonder jou, en jij wilt oprecht geloven dat je hem of haar vertrouwt. Tsja, je zal wel moeten. Het is een zeldzame uitzondering. De regel blijft onverkort: ben waakzaam.

Of liever nog: gooi er een schepje bovenop. Cultiveer je achterdocht, wees paranoïde.

Ron Vaessen (1987) schrijft aan zijn debuutnovelle en is redacteur bij het Tilburgs universiteitsblad Univers.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers