Kasper wil over politiek schrijven, maar hij heeft twee superschattige poesjes." /> Kasper wil over politiek schrijven, maar hij heeft twee superschattige poesjes." />
nieuwsbrief
Asset 14

Onder de plak

In het tekstje rechtsboven mijn stukken kunt u lezen dat ik in Bos & Lommer woon, met vrouw en kat. Dat zou eens aangepast moeten worden, want de desbetreffende poes is alweer enige tijd overleden. Na een periode katloos te zijn geweest - wat in mijn woordenboek synoniem aan kansloos staat - ben ik sinds twee dagen in het gelukkige bezit van twee kittens genaamd Loeder en Muis. Natuurlijk zou ik u nu kunnen vertellen hoe schattig deze beestjes wel niet zijn. Hoe ze snuffelend het huis verkennen, met elkaar stoeien en tegen mijn been opklimmen. Als u van poezen houdt – en daar gaan we voor het gemak maar even van uit – moet u ontroerd glimlachen terwijl u dat leest en misschien zegt u wel hardop ‘aaah, wat lief’. Maar ik wil iets schrijven over de actualiteit. Het zijn immers roerige tijden, weet u wel.

Mail

Ik probeer de krant te lezen, maar Muis springt er steeds bovenop. Natuurlijk zou dat meteen afgestraft moeten worden, maar in plaats daarvan aai ik haar rug en kietel haar kin. Nu gaat ze liggen en met mijn vinger spelen. Een PVV’er met een ingewikkelde naam heeft een brief van de AIVD gekregen, zo lees ik tussen haar pootjes door. Een medicijn blijkt dodelijk te zijn, staat boven haar koppie. Onder een zwiepende staart wordt een agent verdacht van kindermoord. En een crèche in Amsterdam-Zuid geeft yogales in de schaduw van een spinnend buikje. Genoeg onderwerpen om uit te kiezen voor een smeuïg betoog. Loeder springt op de andere pagina, want ook zij wil aandacht. Aaah, wat zijn ze lief.

Het ligt er dik bovenop, wat Loeder en Muis mij vertellen willen. Mijn stukje moet over hen gaan en over niets anders. Ik weet ook wel dat dat de meest voor de hand liggende oplossing zou zijn, want ben nu toch al de hele dag met ze bezig. Maar zo gauw geef ik mij niet gewonnen. Met pijn in m’n hart til ik ze op – elk in een hand, daar passen ze nou nog precies in – en zet ze op de gang. Keukendeur dicht, verse bak koffie, sigaretje erbij en typen maar. Het geluid van gekrabbel aan de deur viel te verwachten, maar ik ben sterker dan dat. Ik zet een lekker muziekje op en tik met mijn voet op de maat. Maar waar moet mijn column nou over gaan? Ik sla de krant nogmaals open, maar die zit helemaal onder de kattenharen. Wat zouden Muis en Loeder nu aan het doen zijn? Ik luister door Bob Dylan heen, die raaskalt over een boerderij waar hij slecht behandeld wordt, maar hoor geen gekrabbel meer. Wel een stapel boeken die omvalt. En daarna een asbak. Of is dat de urn van hun voorgangster? Het volgende dat ik naar beneden hoor komen is ontegenzeggelijk een vaas, daar kan ieder geval geen misverstand over bestaan. Ik moet snel ingrijpen, anders verwonden ze nog hun loopkussentjes.

Na een grondige schoonmaakbeurt (of eerder een ingenieus spel van boksende pootjes die stoffer en blik achtervolgen) begeef ik me uitgeput weer in mijn stoel. Het is al bijna avond en ik heb nog geen letter geschreven. Ik besluit mezelf een glas witte wijn in te schenken, misschien dat dat helpt. Maar zo gauw ik de koelkast opendoe komen twee dames op me afgestormd, om mijn schoenen op kopjes te trakteren. Ja, eigenlijk hebben ze gelijk ook. Het is alweer etenstijd. Ik trek een blik open en verdeel wat welriekende smurrie over de bakjes. Wat zijn het toch slimme dieren. Beschaafd ook, want sinds gisteren in miauwend overleg besloten werd dat het linkerbakje van Muis is en de rechter van Loeder, eten ze in gedeelde, haast obsessieve vrede. Kom, laat ik ze nog wat melk geven. En even controleren of ze inmiddels hun toilet ontdekt hebben. Ik roer met het schepje door de bak en tot mijn vreugde ontdek ik vier drolletjes. Had ik mezelf nou eigenlijk al wijn ingeschonken? Kijk, Muis klimt in de krabpaal. Wat een atleet! Nu zit ze bovenop de kast en kijkt verwaand naar Loeder, die met haar neusje een onbestaand spoor op het linoleum volgt en daarmee desinteresse voor haar zuster’s acrobatische prestatie veinst. Aaah, wat zijn ze fantastisch! En lief en schattig en zacht en intelligent en grappig. Opeens bedenk ik me dat ik nog iets moest doen. Maar wat ook alweer? O ja, foto’s van ze maken. Vijftig kiekjes later, waarvan er op welgeteld één niet bewogen wordt, hoor ik dat m’n maag begint te rammelen. En laat ik mezelf toch vooral niet vergeten. Ik gooi een kotelet in een sissende pan en meteen ben ik de populairste jongen van de klas.

Op Uitzending Gemist bekijk ik drie De Wereld Door’s en twee Pauw en Wittemannen en als ik ook daadwerkelijk had gekeken had ik inmiddels zeker tien mogelijke onderwerpen voor mijn column gehad. Maar op mijn linkerbeen ligt Loeder opgerold en op mijn rechterbeen bevindt zich een uitgestrekte Muis. Eigenlijk wil ik nooit meer opstaan. Maar als ik nu niet begin met schrijven word ik ontslagen bij Hardhoofd. En dan kan ik het natuurlijk voor de rest wel vergeten met mijn leven. Ik móet nu echt iets schrijven. En toch zeker niet over die twee, dat is me gewoon te makkelijk.

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Leer elkaars taal van de liefde

Leer elkaars taal van de liefde

Kiki Bolwijn heeft een bijzondere manier van communiceren met haar vader: zonder veel woorden te wisselen begrijpen ze elkaar heel goed. Een tip om elkaars taal van de liefde te leren spreken, ook als dat soms niet de jouwe is. Lees meer

Tip: Ga saneren

Ga saneren

De nachtmerrie van elke boekenliefhebber: Esmé van den Boom moet voor haar werk in de bibliotheek boeken wegdoen. Of word je hier juist ook wel zen van? Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5