Illustratie: Irene Wiersma

Kasper is een reliek. " />

Illustratie: Irene Wiersma

Kasper is een reliek. " />
Asset 14

Nostalgie naar het inbellen

De kinderen konden hun oren nauwelijks geloven. We waren een tekstje over downloaden aan het nabespreken en ik had mij laten ontvallen dat je ooit, om het internet op te kunnen, de telefoonlijn bezet moest houden. ‘Kunt u nog meer verhalen vertellen over vroeger?’ vroeg een jongetje gulzig. Voor het eerst realiseerde ik me dat ik, zoals elk mens, geschiedenis meedraag. Dat inbellen voelt voor mij als de dag van gisteren, terwijl het toch meer dan tien jaar geleden moet zijn dat ik het traag nadenkende borrelbrompiepgeluid van het verbinding maken voor het laatst heb gehoord. Mijn leerlingen konden toen misschien net lopen. Het idee dat je een MSN-conversatie af zou moeten breken omdat je moeder een telefoontje wilt plegen (een mobieltje heeft ze niet, want die apparatuur is voorbehouden aan politieagenten, louche zakenmensen en slimme vreemdgangers en dan alleen in koelkastformaat), moet op hen overgekomen zijn als een televisie zonder afstandsbediening, handwas of heksenverbrandingen.

Illustratie: Irene Wiersma

Kon ik nog meer verhalen vertellen over vroeger? Ja, waarschijnlijk had ik wel honderden verhalen op zak. Maar dan moest ik toch eerst weten wanneer het vroeger was. Niemand had mij ooit verteld wanneer het heden was aangebroken. Natuurlijk zijn er wel markeerpunten te noemen. De ineenstorting van de Twin Towers voelt voor mij, net als voor zo velen, als het begin van de 21e eeuw. Maar die gebeurtenis moeten de brugklassers bij geschiedenis nog krijgen. Ze zijn nu bij de Mesopotamiërs, dus dat duurt nog wel even.

Vlinder (min twee toen OK Computer uitkwam) vroeg aan mij of ik ooit een floppy heb gehad - ze heeft er blijkbaar eentje in een museum zien hangen – en of dat wel mocht in de oorlog. Ze zat op het puntje van haar stoel, maar ik vond dat het tijd werd om verder te gaan met de opdrachten. We hadden begrijpend lezen voor vandaag nu wel afgesloten en moesten aan de slag met grammatica. ‘Weet iemand wat een meewerkend voorwerp is?’ vroeg ik aan de klas. ‘Vast van die blikjes met een draadje ertussen,’ opperde Tijger (eerste boertje toen ik American Beauty in de bioscoop zag).

Over een kleine maand word ik vader. Als mijn dochter twaalf is, zijn mijn leerlingen gemiddeld vierentwintig, nog steeds drie jaar jonger dan ik nu ben. Veel van wat Vlinder en Tijger de normaalste zaak van de wereld vinden, zal voor haar compleet belachelijk klinken. Dat je bijvoorbeeld een computer nodig hebt om te kunnen downloaden. Muziek beluister je toch rechtstreeks via je interne chip? Of dat je naar school zou gaan om naar een leraar te luisteren. Je connect toch gewoon vanuit je hybride zitzak met een informatieportaal?

Veel mensen worden angstig van ouder worden, maar ik kom tot steeds grotere rust. Het voelt goed om een relikwie uit vervlogen tijden te zijn, het voelt goed om de jeugd te kunnen vermaken met verhalen uit de oude stekkerdoos. Ik zal mijn flippoverzameling eens van zolder halen, evenals mijn archiefmap met uitgeprintte ICQ-pesterijen. Ook heb ik ergens nog wel een fotoalbum liggen, waar je cola op kan morsen zonder dat het stuk gaat.

Het leven heeft al met al zin gehad.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer