Wie zou je liever doen: Andries Knevel of Thijs van den Brink?" /> Wie zou je liever doen: Andries Knevel of Thijs van den Brink?" />
Asset 14

Moraalridders

Het gaat niet altijd goed met mij, vaak zelfs ronduit slecht.

Meestal ben ik met mezelf en alles in gevecht.

Toch denk ik vaak als ik weer boos mijn voordeurstoepje boen:

wel fijn dat ik 't niet met Andries Knevel hoef te doen.
(...)
Liever met een paard, een schaap of een kameel

Dan dat ik mijn lakens met Andries Knevel deel

Liever midden in de nacht, in een moeras verdwaald

Dan dat Andries Knevel plots zijn ding tevoorschijn haalt

Ik word liever in een ufo, door een marsman meegenomen
Dan dat ik Andries Knevel tot een hoogtepunt voel komen

Brigitte Kaandorp – ‘Andries Knevel’

Als ik het duo Andries Knevel en Thijs van den Brink mijn televisiescherm zie ontsieren, moet ik soms denken aan Frankenstein-verfilmingen uit de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw. In die films wordt een personage geïntroduceerd dat niet in de originele novelle van Mary Shelley voorkomt: Igor, het gebochelde hulpje van Dr. Frankenstein. Hij werd gecreëerd omdat de bioscoopbezoeker in die tijd al steeds meer aan extreme beelden gewend raakte (zo’n proces gaat snel) en het monster niet meer als eng genoeg werd ervaren. Zo moet ook het succes van Thijs van den Brink te verklaren zijn. Knevel alleen was niet langer afschrikwekkend genoeg, de kijkbuiskinderen waren aan hem gewend geraakt, zoals ze ook gewend waren geraakt aan beelden van zogenaamde bekende Nederlanders die elkanders genitale wratten opeten om geld in te zamelen voor een of ander goed doel. Of beelden van kinderen die onthoofd worden, die dingen wennen nou eenmaal. En Knevel dus ook. Daarom moest de EO op zoek naar een Igor, zodat we God weer zouden kunnen vrezen.

Ik vraag vaak aan vrouwen met wie zij het liever zouden doen als ze moesten kiezen: Knevel of van den Brink. Geen gemakkelijke vraag, maar ik houd nu eenmaal van dilemma’s die het hoofd kunnen breken, die een mens helemaal gek kunnen maken. Vooral omdat het oplucht je te realiseren dat je gelukkig nooit voor die keuze zal worden gesteld. De moeilijkste keuzes zijn die waarin alle mogelijke resultaten kut met peren zijn. Al vind ik vragen als ‘Carice of Scarlett?’ of ‘Wie is je favoriete Beatle?’ ook niet bepaald eenvoudig. Maar dan houd je tenminste nog iets over waar je hoe dan ook blij mee bent. En als je Andries afwijst zit je wel vervolgens met Thijs opgescheept. ‘Gaat het echt om penetreren, of mag aftrekken ook?’ vragen de vrouwen mij vaak. De seks lijken ze echter nog het minst erg te vinden, vooral tegen de nabeschouwing zien ze nogal op. Wanneer Andries met dat vingertje uit gaat leggen wat hij nou precies bij jou gedaan heeft. En Thijs lijkt me iemand die heel hard gaat huilen wanneer er iemand is klaargekomen, daarbij druk met zijn tanden klapperend.

Een mooie variatie op dit thema kan nog zijn: ‘Zou je een trio doen met Knevel en Van den Brink, als dat ervoor zou zorgen dat zij nooit meer op televisie zullen komen?’ Iedereen die dit aanbod afslaat is een fucking egoïst! In zo’n situatie kun je eindelijk iets betekenen voor de wereld, je kunt eindelijk ervoor zorgen dat je leven zin heeft gehad. Ik zie bovendien geen enkele andere mogelijkheid om die twee voorgoed van de beeldbuis te halen. Het zijn net kakkerlakken, daar kan ook geen kernbom tegenop. Zit je even een seizoen zonder en kan je rustig ademhalen bij het variétéduo Pauw en Witteman, keren de twee Schandknapen van Satan zelve weer terug in de een of andere vorm. Nu zijn ze elke dinsdag te bewonderen als ‘De Moraalridders’. Gehuld in rammelend ijzer bevechten zij de draken der verloedering en vernielzucht, gezeten op hun stoute paard Arie. Je zal maar Doornroosje heten en honderd jaar hebben liggen maffen om dit voor je kiezen te krijgen. Dat mens zou razend zijn geworden.

Het is maar goed dat Knevel een aanhanger van Darwin is. Dat hij en zijn wapenbroeder producten zijn van volstrekte willekeur, is immers beter te verdragen dan dat zij het evenbeeld van een Opperwezen zouden zijn. Toch doen zij graag alsof dat wel zo is. In hun programma worden mensen tegen een morele meetlat aangehouden, zonder dat expliciet wordt gemaakt wat de voorwaarden zijn. Wat dat betreft past het helemaal binnen de diepgaande ethiek van deze tijd. Het ‘normen en waarden-debat’ van onze Koning J.P. Arthur en zijn ronde bijzettafeltje, de inzichtrijke leuzen als ‘fatsoen moet je doen’ die op de tegels worden gekalkt. Zeer belangrijk al deze zaken, want Nederland moet worden opgevoed. Anders nemen de levensgevaarlijke onderbuiken de boel over en wordt alles kort en klein geslagen, zeehondjes misbruikt en de geperoxideerde Islamslachter op de troon getild. Het is goed dat Knevel en Van de Brink er zijn, want zonder hen waren wij nergens. Zij zijn er om ons te vertellen wat goed is en wat fout, wat een schouderklopje verdient en wat met een afkeurende wenkbrauw moet worden bestraft. En dit alles uit naam van dat edele instituut, dat GeenStijl van het Christendom, de Evangelische Omroep.

Alsjeblieft, kan iemand deze mannen nou eens een beurt geven?

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer