Mees zet haar slaap, haar jeugd en haar boezem op het spel." /> Mees zet haar slaap, haar jeugd en haar boezem op het spel." />
Asset 14

Moeder

Mees tieten

Vijfentwintig ben ik, en vers aan de kant geschoven door een vent. Ik slaap weer alleen, kan te pas en te onpas knalrode lippenstift opdoen zonder dat het over mijn wangen wordt gesmeerd, en ik kon acuut stoppen met die kutanticonceptiepil. Het verplicht innemen van een dosis hormonen geeft me toch altijd het gevoel een beest in een stal van de bio-industrie te zijn, dus daar doe ik liever niet aan. Echter, ik ben te lui voor andere ingewikkelde systemen als ringen en spiralen, dus wil ik vroegtijdig moederschap voorkomen dan zit er soms niets anders op dan het dagelijks slikken van dat kleine rondvormige kreng.

Het liefst wil ik vijf kinderen. Sproetenkopjes met piekhaar, peutertjes met snottebellen, met schaafwonden op de knieën van het buiten spelen, twee achterop, één voorop en de rest op de eigen fiets. Mijn eigen Stampertjes die ik kan voorlezen over Zsazsa de kakkerlak, de lispeltuut en de heen-en-weerwolf. Zoons die hun moeder adoreren, die mijn naam op hun arm laten tatoeëren in vlammende harten en dochters die ik kan opvoeden tot trotse intelligente vrouwen die vervolgens de wereld zullen veroveren. In ruil voor al dit geluk offer ik graag mijn slaap, mijn jeugd en mijn pronte boezem op.

Eh.
Over vijf jaar.
Mijn biologische klok mag dan rustig doortikken, de wekker gaat nog lang niet af en nog zou ik rustig een paar jaar door kunnen snoozen. Voorlopig maar even uitstellen die hap.

Niet iedereen bevindt zich in deze luxepositie. Voor sommige vrouwen, een jaar of tien ouder, betekent een gebroken hart vaak ook een gebroken kinderwens. De techniek staat tegenwoordig meer toe, en ook alleen kunnen we een kind opvoeden, maar dat is niet voor iedereen weggelegd. Terwijl de mannen zich tot hun honderdste en met dank aan Viagra voort kunnen planten zolang ze maar een jong blompje aan de haak kunnen slaan, zitten sommige vrouwen al in een relatief vroeg levensstadium met een flink probleem. Ik zie het om me heen gebeuren. Vriendinnen die nooit bij het idee ‘kinderen’ stil stonden en bij wie het nu, al dan niet ongewild, op de keel slaat. Zelfstandige dames met ‘carrières’ en ‘hobby’s’ en meer van dat soort akelige woorden waar niemand een keer een leuk alternatief voor verzint, die opeens moeten gaan nadenken over een gezin omdat de tijd daar nu eenmaal naar begint te vragen. Er wordt vaak wat lacherig en neerbuigend gedaan over deze klok (door mannen, twintigers en andere cynische levensvormen) maar uiteindelijk krijgen we er op de één of andere manier wel mee te maken. Want als je als vrouw bijvoorbeeld geen kinderen wilt is het eigenlijk ook niet goed en ben je vast pot of een kenau die enkel om haar loopbaan geeft (‘loopbaan’ is trouwens geen leuk alternatief woord, mensen). Ook voor mij gaat op een dag het besef komen dat ‘ooit’ ‘nu’ is geworden, en zal ik ernstig na moeten denken over die horde van vijf.

De moeder van een vriend van mij heeft vier kinderen gebaard. Elke maandag eet iedereen mee, met aanhang. Vriendjes, vriendinnetjes, vrienden van. Een heerlijke huisgemaakte maaltijd wordt voorgeschoteld, taart toe en altijd schrijft iemand een stukje in het logboek, soms met hilarische tekeningetjes en vaak met foto’s. Aan de eettafel zegt ze: “Mees, het is hard werken. En het kost heel veel geduld. Maar het is fantastisch.” Na het eten stop ik de jongste –inmiddels al weer tien - in bed en gluur af en toe hebberig naar zijn collectie Lego terwijl hij zijn koppie op mijn arm rust en ik hem voorlees over ridders. Ik zou niet willen zeggen dat ik zelf nog een kind ben, maar zo lang geleden lijkt het ook weer niet. Ik hecht misschien nog te veel waarde aan een goede nachtrust, een rimpelloos gezicht en borsten die nog niet hebben hoeven toegeven aan de zwaartekracht. Soit.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan