Foto: privécollectie Ava Mees List Mees heeft het even gehad met de mannen. Maar het moet niet te lang duren...!" /> Foto: privécollectie Ava Mees List Mees heeft het even gehad met de mannen. Maar het moet niet te lang duren...!" />
Asset 14

Maagd

Ik heb morgen precies vier weken geen seks gehad. Geen ramp, ik heb voor hetere vuren gestaan, en ik weet deze maand voor de verandering honderd procent zeker dat ik niet zwanger ben. Maar toch. Om de één of andere reden is het hebben van seks een soort graadmeter van geluk geworden. Als je bijvoorbeeld het afgelopen etmaal nog van bil bent gegaan, hoor je met een gelukzalige glimlach door het leven te gaan. Vervolgens kun je hier ongeveer een week op teren voor het afgelopen is met de pret. Dan is het afwachten tot de volgende keer dat je wakker wordt naast een naakte jongeman. Niet dat iemand ooit vraagt hoe het dan eigenlijk was, dat lijkt van geen enkel belang te zijn. Kwantiteit zegeviert ook in dit geval weer triomfantelijk over kwaliteit: hoe meer seks, hoe beter. Maar niet voor mij. Ik ben in staking.

De vuilnismannen in Amsterdam willen ook staken. Ze zijn van plan om de aankomende week, inclusief koninginnedag en bevrijdingsdag, de bezem in de kast te laten tot er betere arbeidsvoorwaarden komen. De hele stad is in rep en roer. Er is een kort geding aangespannen, en als we nog een burgemeester hadden gehad had hij op zijn knieën gesmeekt of ze alsjeblieft een ander moment wilden uitkiezen voor hun staking. Ik niet. Ik voel met de vuilnismannen mee. Ook ik ben het zat om ’s ochtends vroeg met die troep opgescheept te zitten. Het is tijd voor betere arbeidsomstandigheden, en tot die tijd steek ik in ieder geval geen vinger uit.

De laatste man waar ik bij uit bed stapte, besloot (vier weken terug dus) ineens dat hij er genoeg van had. Van de één op de andere dag was het afgelopen. Niet dat we elkaar bijzonder vaak zagen, maar er zat wel enige regelmaat in. Waarom hij dit besloot, hoorde ik weer van een ander, want zelf weigerde hij de confrontatie aan te gaan. Het was hem allemaal te veel. Ik was hem te veel, vooral. En hij wilde geen verwachtingen scheppen, want dat was ook weer lullig. Grappig, want mij werd niets gevraagd. Had ‘ie dat wel gedaan, had ik hem met liefde verteld wat mijn verwachtingen waren. Ik wilde namelijk totaal geen verkering. Niet met hem in ieder geval. Ik wilde gewoon af en toe een logeerpartij. Wel de lusten, niet de lasten, heerlijk.


Foto: privécollectie Ava Mees List

Ik weet niet wat het toch is met die verdomde verwachtingen. Je kunt nog geen stap uit je huis zetten of iemand begint over verwachtingen. Je hoeft maar één keer met je wimpers te knipperen of iemand roept “Je moet niet verliefd op me worden hoor!” of “Ik ben even niet toe aan een relatie!” Dodelijk vermoeiend. Ik bepaal zelf wel op wie ik verliefd word. We zitten niet meer op de basisschool en ik weiger me er voor te schamen als ik iemand leuk vind.

Ik vermaak me momenteel prima zonder gescharrel. Het is wel rustig zo, zonder mannen in het leven. Niemand die je het bed uit trapt omdat hij om tien uur bij zijn moeder moet ontbijten. Of die zegt dat hij vanavond even alleen wil slapen en dat jij dat dan weer moet interpreteren zoals je zelf wilt. Geen gesteggel met anticonceptie. Gewoon, lekker, met vrienden hangen. Of de televisie in huis installeren. Uit eten. In de zonneschijn zitten. In niets dan een onderbroek een sigaret roken. Naar de vlindertuin in de Hortus. Overdwars snurkend in bed liggen. Alle kussens gebruiken. Maar het moet niet heel lang duren, dit seksloze bestaan. Kom op jongens. Over de brug. We kunnen het altijd nog op een akkoordje gooien.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer