Foto: Dennis Duijnhouwer

Mees' vrienden vallen allemaal op pretty young sex toys. Kwalijk. Of is Mees er zelf misschien ook één?" />

Foto: Dennis Duijnhouwer

Mees' vrienden vallen allemaal op pretty young sex toys. Kwalijk. Of is Mees er zelf misschien ook één?" />
Asset 14

Lolita

Een paar weken geleden bevond ik mij in een door studenten gerund etablissement. Tegen wil en dank, want sinds ik niet meer zelf studeer vermijd ik deze plek liever. Omdat ik ben veranderd, niet omdat het daar is veranderd. Ik heb opeens last gekregen van zoiets als beroepsdeformatie, en kan de tergend langzame service in combinatie met de alomtegenwoordige smerigheid niet zo goed meer hebben. Ook al zijn de medewerkers over het algemeen lief en de prijzen schappelijk. Waarom ik er was? Mijn mannelijke vrienden hadden me overgehaald om hier bier met ze te drinken.

Op weg van de tafel naar de bar passeerde ik twee jonge meisjes, die me aanstaarden met hun enorme blauwe kijkers. Ze zaten bij elkaar op schoot in een fauteuil, de één vlocht het lange haar van de ander. Ze droegen het huidige jonge-meisjes-tenue: korte spijkerbroekjes, maillots, en herenschoenen. Jonge meisjes dragen namelijk geen hakken meer tegenwoordig. Jonge meisjes benadrukken gewoon full on hun kinderlijkheid. “Kijk nou, pretty little sex toys”, schoot het door mijn hoofd. Over elkaar heen kroelend als kittige Lolita’s. Geen wonder dat die jongens steeds hier naar toe wilden om gewoon een beetje te hangen. Het uitzicht is hier formidabel voor een man van 27. Voldoende intelligent en ook weer niet té jong grut, groen genoeg om danig onder de indruk te zijn van die stoere jongens met baardgroei.

Foto: Dennis Duijnhouwer

Maar wat is er nou precies zo aantrekkelijk aan iemand die tien jaar jonger is? Ik zou nooit zo ver gaan om ze licht pedofiel te noemen. Maar wat was, behalve de schoonheid van de jeugd, het ding waar het gros van mijn mannelijke maten zo als een blok voor vielen? En eigenlijk vooral: wat maakt een vrouw van hun eigen leeftijd, 27, blijkbaar minder aantrekkelijk?

Ik vroeg het een paar van mijn makkers. “Makkelijk,” zei eentje. “Gewoon makkelijk. En welwillend in bed.” “Ik weet het niet zo goed,” zei de ander, “maar wat wel zo is is dat mijn oog eigenlijk automatisch op jongere vrouwen valt. En zelfs degenen die ouder dan ik waren, zagen er nog uit als meisjes. Er is een bepaalde vederlichtheid die me aanspreekt, denk ik. Maar zeg Mees, met je grote muil, hoe zit het eigenlijk met jouw geliefden? Hoe oud zijn die dan meestal, hè?”

Ai. Mijn gesprekspartner had een punt. In het afgelopen jaar heb ik met zeven mannen het bed gedeeld. Van deze heren was er welgeteld één van mijn leeftijd. Vier waren in de dertig, en twee waren in de veertig. Ergens hoor ik hun vriendinnen zeggen: “Wat zeg je? 27? Wat moet je met zo’n jong wijf? Er zijn toch ook wel leuke vrouwen van je eigen leeftijd te vinden, of kan je dat weer niet aan? Je bent zeker bang om je te binden!” En zo was de cirkel rond. “Oké oké,” antwoordde ik hem. “Je hebt gelijk, ik doe er net zo goed aan mee. Ik zal mijn bek wel weer houden.” Maar ergens bleef het knagen.

Een docent seksualiteit leerde ons ooit een wijze les. Tijdens seks, maar ook in relaties, is gelijkheid zeer overschat. Mensen willen helemaal niet altijd op gelijke voet staan. Het hele voordeel van een relatie kan juist zijn dat beide partijen kunnen leren, profiteren, en genieten van elkaars autoriteit in bepaalde zaken. Zolang ze elkaar kunnen aanvullen en -voelen, kan het juist het perfecte recept zijn voor hun samenzijn. Als een sadist en een masochist die elkaars fetisjdromen vervullen, kunnen ze op zoek naar de perfecte balans. Socrates begreep dat leeftijdsverschil ook een zegen kon zijn voor beiden, toen hij de liefde tussen een oude Erastes en zijn jonge Eromenos beschreef.

Van de week stond ik weer in het studentenetablissement. Ditmaal was er een feest. Het leek wel alsof ik al deze mensen - die toch in dezelfde stad moesten wonen - nog nooit van mijn leven had gezien. Bovendien waren ze allemaal een stuk jonger. Op het damestoilet was een meisje bezig haar broek schoon te wrijven. Ik vroeg haar wat er was gebeurd, en ze antwoordde doodleuk: “Ik heb over mijn broek heen gekotst, maar het gaat er prima uit hoor!” Een halfuur later stond ze midden op de dansvloer te shaken alsof er niets gebeurd was. Wow, ik voelde me oud tussen al die jonge mensen om me heen.

Ik stond op het podium, en keek naar de rest van de dansende massa. Iets verderop slungelde een lange jongeman met donkerbruine ogen. Hij had een biertje in zijn hand, en wist duidelijk nog niet zo goed wat hij met zijn vijf jaar geleden in een groeispurt verkregen ledematen moest. Ik kneep mijn ogen wat toe, en door mijn wimpers leek hij minstens 24, en niet onknap. Maar voor ik mijn boezem omhoog had gehesen en op hem was afgestapt, stond ze naast hem. Het meisje met de lange haren en de blauwe poppenkijkers uit de fauteuil. In een mum van tijd had ze hem om haar kleine pink gewonden, en sloeg hij zijn armen om haar heen. Alsof niemand mijn aanstalten had gezien, zette ik koers naar de bar. Die nacht sliep ik alleen in bed.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer