Foto: Dennis Duijnhouwer

Mees' vrienden vallen allemaal op pretty young sex toys. Kwalijk. Of is Mees er zelf misschien ook één?" />

Foto: Dennis Duijnhouwer

Mees' vrienden vallen allemaal op pretty young sex toys. Kwalijk. Of is Mees er zelf misschien ook één?" />
Asset 14

Lolita

Een paar weken geleden bevond ik mij in een door studenten gerund etablissement. Tegen wil en dank, want sinds ik niet meer zelf studeer vermijd ik deze plek liever. Omdat ik ben veranderd, niet omdat het daar is veranderd. Ik heb opeens last gekregen van zoiets als beroepsdeformatie, en kan de tergend langzame service in combinatie met de alomtegenwoordige smerigheid niet zo goed meer hebben. Ook al zijn de medewerkers over het algemeen lief en de prijzen schappelijk. Waarom ik er was? Mijn mannelijke vrienden hadden me overgehaald om hier bier met ze te drinken.

Op weg van de tafel naar de bar passeerde ik twee jonge meisjes, die me aanstaarden met hun enorme blauwe kijkers. Ze zaten bij elkaar op schoot in een fauteuil, de één vlocht het lange haar van de ander. Ze droegen het huidige jonge-meisjes-tenue: korte spijkerbroekjes, maillots, en herenschoenen. Jonge meisjes dragen namelijk geen hakken meer tegenwoordig. Jonge meisjes benadrukken gewoon full on hun kinderlijkheid. “Kijk nou, pretty little sex toys”, schoot het door mijn hoofd. Over elkaar heen kroelend als kittige Lolita’s. Geen wonder dat die jongens steeds hier naar toe wilden om gewoon een beetje te hangen. Het uitzicht is hier formidabel voor een man van 27. Voldoende intelligent en ook weer niet té jong grut, groen genoeg om danig onder de indruk te zijn van die stoere jongens met baardgroei.

Foto: Dennis Duijnhouwer

Maar wat is er nou precies zo aantrekkelijk aan iemand die tien jaar jonger is? Ik zou nooit zo ver gaan om ze licht pedofiel te noemen. Maar wat was, behalve de schoonheid van de jeugd, het ding waar het gros van mijn mannelijke maten zo als een blok voor vielen? En eigenlijk vooral: wat maakt een vrouw van hun eigen leeftijd, 27, blijkbaar minder aantrekkelijk?

Ik vroeg het een paar van mijn makkers. “Makkelijk,” zei eentje. “Gewoon makkelijk. En welwillend in bed.” “Ik weet het niet zo goed,” zei de ander, “maar wat wel zo is is dat mijn oog eigenlijk automatisch op jongere vrouwen valt. En zelfs degenen die ouder dan ik waren, zagen er nog uit als meisjes. Er is een bepaalde vederlichtheid die me aanspreekt, denk ik. Maar zeg Mees, met je grote muil, hoe zit het eigenlijk met jouw geliefden? Hoe oud zijn die dan meestal, hè?”

Ai. Mijn gesprekspartner had een punt. In het afgelopen jaar heb ik met zeven mannen het bed gedeeld. Van deze heren was er welgeteld één van mijn leeftijd. Vier waren in de dertig, en twee waren in de veertig. Ergens hoor ik hun vriendinnen zeggen: “Wat zeg je? 27? Wat moet je met zo’n jong wijf? Er zijn toch ook wel leuke vrouwen van je eigen leeftijd te vinden, of kan je dat weer niet aan? Je bent zeker bang om je te binden!” En zo was de cirkel rond. “Oké oké,” antwoordde ik hem. “Je hebt gelijk, ik doe er net zo goed aan mee. Ik zal mijn bek wel weer houden.” Maar ergens bleef het knagen.

Een docent seksualiteit leerde ons ooit een wijze les. Tijdens seks, maar ook in relaties, is gelijkheid zeer overschat. Mensen willen helemaal niet altijd op gelijke voet staan. Het hele voordeel van een relatie kan juist zijn dat beide partijen kunnen leren, profiteren, en genieten van elkaars autoriteit in bepaalde zaken. Zolang ze elkaar kunnen aanvullen en -voelen, kan het juist het perfecte recept zijn voor hun samenzijn. Als een sadist en een masochist die elkaars fetisjdromen vervullen, kunnen ze op zoek naar de perfecte balans. Socrates begreep dat leeftijdsverschil ook een zegen kon zijn voor beiden, toen hij de liefde tussen een oude Erastes en zijn jonge Eromenos beschreef.

Van de week stond ik weer in het studentenetablissement. Ditmaal was er een feest. Het leek wel alsof ik al deze mensen - die toch in dezelfde stad moesten wonen - nog nooit van mijn leven had gezien. Bovendien waren ze allemaal een stuk jonger. Op het damestoilet was een meisje bezig haar broek schoon te wrijven. Ik vroeg haar wat er was gebeurd, en ze antwoordde doodleuk: “Ik heb over mijn broek heen gekotst, maar het gaat er prima uit hoor!” Een halfuur later stond ze midden op de dansvloer te shaken alsof er niets gebeurd was. Wow, ik voelde me oud tussen al die jonge mensen om me heen.

Ik stond op het podium, en keek naar de rest van de dansende massa. Iets verderop slungelde een lange jongeman met donkerbruine ogen. Hij had een biertje in zijn hand, en wist duidelijk nog niet zo goed wat hij met zijn vijf jaar geleden in een groeispurt verkregen ledematen moest. Ik kneep mijn ogen wat toe, en door mijn wimpers leek hij minstens 24, en niet onknap. Maar voor ik mijn boezem omhoog had gehesen en op hem was afgestapt, stond ze naast hem. Het meisje met de lange haren en de blauwe poppenkijkers uit de fauteuil. In een mum van tijd had ze hem om haar kleine pink gewonden, en sloeg hij zijn armen om haar heen. Alsof niemand mijn aanstalten had gezien, zette ik koers naar de bar. Die nacht sliep ik alleen in bed.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers