Foto: Dennis Duijnhouwer

Mees' vrienden vallen allemaal op pretty young sex toys. Kwalijk. Of is Mees er zelf misschien ook één?" />

Foto: Dennis Duijnhouwer

Mees' vrienden vallen allemaal op pretty young sex toys. Kwalijk. Of is Mees er zelf misschien ook één?" />
Asset 14

Lolita

Een paar weken geleden bevond ik mij in een door studenten gerund etablissement. Tegen wil en dank, want sinds ik niet meer zelf studeer vermijd ik deze plek liever. Omdat ik ben veranderd, niet omdat het daar is veranderd. Ik heb opeens last gekregen van zoiets als beroepsdeformatie, en kan de tergend langzame service in combinatie met de alomtegenwoordige smerigheid niet zo goed meer hebben. Ook al zijn de medewerkers over het algemeen lief en de prijzen schappelijk. Waarom ik er was? Mijn mannelijke vrienden hadden me overgehaald om hier bier met ze te drinken.

Op weg van de tafel naar de bar passeerde ik twee jonge meisjes, die me aanstaarden met hun enorme blauwe kijkers. Ze zaten bij elkaar op schoot in een fauteuil, de één vlocht het lange haar van de ander. Ze droegen het huidige jonge-meisjes-tenue: korte spijkerbroekjes, maillots, en herenschoenen. Jonge meisjes dragen namelijk geen hakken meer tegenwoordig. Jonge meisjes benadrukken gewoon full on hun kinderlijkheid. “Kijk nou, pretty little sex toys”, schoot het door mijn hoofd. Over elkaar heen kroelend als kittige Lolita’s. Geen wonder dat die jongens steeds hier naar toe wilden om gewoon een beetje te hangen. Het uitzicht is hier formidabel voor een man van 27. Voldoende intelligent en ook weer niet té jong grut, groen genoeg om danig onder de indruk te zijn van die stoere jongens met baardgroei.

Foto: Dennis Duijnhouwer

Maar wat is er nou precies zo aantrekkelijk aan iemand die tien jaar jonger is? Ik zou nooit zo ver gaan om ze licht pedofiel te noemen. Maar wat was, behalve de schoonheid van de jeugd, het ding waar het gros van mijn mannelijke maten zo als een blok voor vielen? En eigenlijk vooral: wat maakt een vrouw van hun eigen leeftijd, 27, blijkbaar minder aantrekkelijk?

Ik vroeg het een paar van mijn makkers. “Makkelijk,” zei eentje. “Gewoon makkelijk. En welwillend in bed.” “Ik weet het niet zo goed,” zei de ander, “maar wat wel zo is is dat mijn oog eigenlijk automatisch op jongere vrouwen valt. En zelfs degenen die ouder dan ik waren, zagen er nog uit als meisjes. Er is een bepaalde vederlichtheid die me aanspreekt, denk ik. Maar zeg Mees, met je grote muil, hoe zit het eigenlijk met jouw geliefden? Hoe oud zijn die dan meestal, hè?”

Ai. Mijn gesprekspartner had een punt. In het afgelopen jaar heb ik met zeven mannen het bed gedeeld. Van deze heren was er welgeteld één van mijn leeftijd. Vier waren in de dertig, en twee waren in de veertig. Ergens hoor ik hun vriendinnen zeggen: “Wat zeg je? 27? Wat moet je met zo’n jong wijf? Er zijn toch ook wel leuke vrouwen van je eigen leeftijd te vinden, of kan je dat weer niet aan? Je bent zeker bang om je te binden!” En zo was de cirkel rond. “Oké oké,” antwoordde ik hem. “Je hebt gelijk, ik doe er net zo goed aan mee. Ik zal mijn bek wel weer houden.” Maar ergens bleef het knagen.

Een docent seksualiteit leerde ons ooit een wijze les. Tijdens seks, maar ook in relaties, is gelijkheid zeer overschat. Mensen willen helemaal niet altijd op gelijke voet staan. Het hele voordeel van een relatie kan juist zijn dat beide partijen kunnen leren, profiteren, en genieten van elkaars autoriteit in bepaalde zaken. Zolang ze elkaar kunnen aanvullen en -voelen, kan het juist het perfecte recept zijn voor hun samenzijn. Als een sadist en een masochist die elkaars fetisjdromen vervullen, kunnen ze op zoek naar de perfecte balans. Socrates begreep dat leeftijdsverschil ook een zegen kon zijn voor beiden, toen hij de liefde tussen een oude Erastes en zijn jonge Eromenos beschreef.

Van de week stond ik weer in het studentenetablissement. Ditmaal was er een feest. Het leek wel alsof ik al deze mensen - die toch in dezelfde stad moesten wonen - nog nooit van mijn leven had gezien. Bovendien waren ze allemaal een stuk jonger. Op het damestoilet was een meisje bezig haar broek schoon te wrijven. Ik vroeg haar wat er was gebeurd, en ze antwoordde doodleuk: “Ik heb over mijn broek heen gekotst, maar het gaat er prima uit hoor!” Een halfuur later stond ze midden op de dansvloer te shaken alsof er niets gebeurd was. Wow, ik voelde me oud tussen al die jonge mensen om me heen.

Ik stond op het podium, en keek naar de rest van de dansende massa. Iets verderop slungelde een lange jongeman met donkerbruine ogen. Hij had een biertje in zijn hand, en wist duidelijk nog niet zo goed wat hij met zijn vijf jaar geleden in een groeispurt verkregen ledematen moest. Ik kneep mijn ogen wat toe, en door mijn wimpers leek hij minstens 24, en niet onknap. Maar voor ik mijn boezem omhoog had gehesen en op hem was afgestapt, stond ze naast hem. Het meisje met de lange haren en de blauwe poppenkijkers uit de fauteuil. In een mum van tijd had ze hem om haar kleine pink gewonden, en sloeg hij zijn armen om haar heen. Alsof niemand mijn aanstalten had gezien, zette ik koers naar de bar. Die nacht sliep ik alleen in bed.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent

Warning: Undefined variable $articleCount in /home/hardhoof/hardhoofd.com/releases/20220413071826/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Vraag het niet: De Revalidanten

Vraag het niet

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Lees meer

Een machine om te repareren

Een machine om te repareren

Eva heeft last van haar oor en komt tot de ontdekking dat iets niet-menselijks onderdeel van haar lichaam was, of probeerde te worden. Lees meer

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

Marthe van Bronkhorst vat het nieuws over Oekraïne samen in een dierenfabel: ‘Wat doe je bij dat hek, Vos?’ vroeg Kip. ‘Bewaken,’ zei Vos. ‘Tegen wie?’ vroeg Kip. ‘Tegen jullie,’ zei Vos, ‘we denken dat jullie een gevaar zijn voor de vos-veiligheid.’ Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel