Misschien hebben we een ramp nodig om in actie te komen tegen alle ellende. Rutger hoopt op zombies." /> Misschien hebben we een ramp nodig om in actie te komen tegen alle ellende. Rutger hoopt op zombies." />
Asset 14

Kwam er maar een monster

Only when the last tree
Has been cut down
And the last river
Has dried to a trickle
Will man finally realise
That we cannot eat money
And reciting old proverbs
Makes you sound like a twat

-Banksy

“Weet je wat wij nodig hebben? Een wereldramp,” zei hij en keek me trots en een beetje uitdagend aan. “Oké, wat voor een dan?” kaatste ik terug. Hij kwam los van de bar waar hij tegen geleund stond en deed zijn handen uit elkaar alsof hij het evangelie ging verkondigen. Er klotste een beetje bier over de rand van zijn glas, precies op zijn schoen, maar hij leek het niet te merken. “Een echt grote ramp, waar alle continenten, alle mensen bij betrokken zijn. Een… oorlog. Of een tornado. Of nog beter! Een monster! Aliens!” Ik moest denken aan het computerspel Sim City, waarbij ik na het opbouwen van een succesvolle, florerende stad uit verveling altijd op ‘control D’ drukte, waarna een willekeurige disaster mijn creatie in as legde en ik demonisch lachend toekeek hoe de burgertjes die ik die dag tot leven had gewekt paniekerig uit hun brandende huisjes renden. “Hm… Oké. Aliens. Had NASA laatst niet het bewijs voor buitenaards leven ontdekt?” Hij schudde ongeduldig zijn hoofd. “Nee, dat was onzin, iets met bacteriën op de bodem van een meer. Hebben we niks aan. Wij hebben echte aliens nodig. Van die enge motherfuckers zoals in die films met Sigourney Weaver.” “Je bedoelt Alien. De aliens uit Alien.” “Ja.”

De afgelopen uren hadden we geestdriftig de meest zwartgallige gesprekken gevoerd. Het ging over De Wereld en met name de Verschrikkelijke Onoplosbare En Dus Hopeloos Frustrerende Problemen van De Wereld, die al snel ‘Kutwereld’ ging heten. Het was ons eigen NOS Rampjaaroverzicht waarbij Berlusconi, de bio-industrie, Poetin, BP, Wilders, mensenrechten in China, het bankensysteem, Shell in Nigeria, Wilders, het Midden-Oosten, Cristiano Ronaldo, mislukte klimaatconferenties, de Republikeinse senatoren met hun filibuster, privacy, Robert M. en De Wereld Draait Door de revue passeerden. Tegenover al die ellende konden we alleen maar de redding van 33 dikke bezwete Chileense mijnwerkers stellen. Het was fijn om als angry young men onze frustraties met elkaar te delen, om de beurt weer iets te vinden dat een ‘ab-so-lu-te schande!’ was en hard op de bar te slaan, maar uiteindelijk zaten we toch lamgeslagen met droevige blikken naar ons bier te staren. Zelfs het riante decolleté van de barvrouw kon ons niet opbeuren. Tot hij met zijn openbaring kwam.

“Denk maar na, weet je nog wat er in Independence Day gebeurde?” “Je bent nu gewoon alle films met aliens aan het opnoemen.” “Ja oké, maar luister. Op het eind, als Will Smith en Jeff Goldblum er achter zijn gekomen hoe je ze kunt verslaan, geeft de president een speech. Hij zegt: ‘Samen met de andere landen van de wereld zullen we de grootste luchtoorlog ooit beginnen. En we zullen winnen!’ Of zoiets. Snap je?” Ik snapte er niets van. Hij stompte me iets te hard tegen mijn schouder. “Gast! De problemen die we net hebben besproken, komen allemaal voort uit overbevolking, machtsgeilheid en nationalisme.” “Maar die speech uit Independence Day gaat toch over hoe geweldig Amerika is?” Hij rolde met zijn ogen en morste weer bier, dit keer over mijn broek. “Ja, misschien, maar het gaat erom dat landen samenwerkten tegen een gemeenschappelijke vijand. Eerst sterven er heel veel mensen - jammer, maar goed voor de overbevolking - dan realiseren we ons dat we bij elkaar horen en dan verslaan we samen die klootzakken. En daarna wordt de wereld één grote met elkaar neukende multicultizooi. Snap je? Hooligans van Ajax en Feyenoord haten elkaar, maar ze juichen allemaal voor het Nederlands elftal.” Hij knikte tevreden, drukte wat geld in mijn hand en liep zonder iets te zeggen naar buiten. Ik zag door het raam hoe hij na vijf meter fietsen genadeloos hard onderuit klapte en hysterisch lachend onder zijn fiets op de bevroren straat bleef liggen.

Ik worstelde met mijn restje bier en dacht na over zijn dronken praat. Op de een of andere manier voelde ik me thuis in deze apocalyptische gedachte. Iedereen -met name de club van de babyboomers- klaagt over het gebrek aan engagement van mijn generatie. Wat wil je als je op het toppunt van de welvaart leeft? Mensen gaan altijd een dag voor de deadline aan het werk. Zo werkt het met alles. Ook daarom is de alien-oplossing helemaal zo gek nog niet. Wij zijn door alle films en computerspelletjes bovendien optimaal voorbereid en zullen ons kranig weren tegen elk soort onheil, of het nu dinosaurussen, aliens of zombies zijn. Ik weet dankzij alle eindbazen die ik in mijn korte leven verslagen heb één ding goed, en dat is dat zelfs de grootste monsters een zwakke plek hebben (meestal in hun nek). Na afloop van de gewonnen strijd gaan we eens even goed kijken hoe we de lege wereld nu eigenlijk het beste kunnen organiseren.

Ik hoop zelf op zombies.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

Column: De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

Nu Eva van den Boogaard lange, dunne sigaretten rookt en in een monument uit 1922 woont, vraagt ze zich af of ze misschien een soort heimwee heeft naar die jaren 20 van de vorige eeuw. Lees meer

Tip: Boodschappendagen als bietenakkers

Boodschappendagen als bietenakkers

Loren Snel werkte als vrijwilliger op een Duitse eco-boerderij, en sindsdien koestert ze de weldaad van routinematige klusjes. Een deugdzame tip voor ook de minder deugdzame dodo’s onder ons, want door vrijwillig een ander te helpen, help je net zo goed jezelf. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan